آدامس جویدن نوجوانان عصر حجر زندگی 9700 سال پیش را با جزئیات شگفت انگیز فاش می کند: ScienceAlert

حدود 9700 سال پیش، در یک روز پاییزی، گروهی از مردم در سواحل غربی اسکاندیناوی چادر زده بودند. آنها شکارچیانی بودند که به شکار، شکار و جمع آوری منابع در منطقه می پرداختند.

برخی از نوجوانان، چه دختر و چه پسر، درست پس از خوردن ماهی قزل آلا، آهو و فندق، آدامس می جویدند تا چسب درست کنند. به دلیل عفونت شدید لثه (پریودنتیت)، یکی از نوجوانان در خوردن گوشت گوزن جویدنی و همچنین ساخت رزین با جویدن دچار مشکل شد.

این تصویر لحظه ای از دوره میان سنگی، درست قبل از شروع کشاورزی اروپایی ها، از تجزیه و تحلیل DNA باقی مانده در رزین جویده شده است که ما اکنون انجام داده ایم. منتشر شده در Scientific Reports.

مکان در حال حاضر به عنوان شناخته شده است هوسبی کلیوواقع در شمال گوتنبرگ (گوتبورگ)، سوئد. حفاری شد توسط باستان شناسان در اوایل دهه 1990 و حدود 1849 قطعه سنگ چخماق و 115 قطعه رزین (ماستیک) پیدا کرد.

قدمت این مکان بین 10200 تا 9400 سال پیش کربن رادیویی بوده و یکی از قطعات رزین مربوط به 9700 سال پیش است.

برخی از رزین ها دارای آثار دندانی بودند که نشان می داد کودکان، نوجوانان، آن را جویده اند. توده‌های جویده شده، که اغلب دارای اثری از دندان‌ها، اثر انگشت یا هر دو هستند، در مکان‌های میان سنگی غیرمعمول نیستند.

قطعات رزینی که ما آنالیز کردیم ساخته شد رزین پوست درخت غانکه شناخته شده است به عنوان استفاده شده است ماده چسب در فناوری ابزار سنگی از پارینه سنگی میانه به بعد. با این حال، آنها همچنین برای اهداف تفریحی یا دارویی در جوامع سنتی جویده می شدند.

مواد مختلف با خواص مشابه، مانند رزین های مخروطی، قیر طبیعی و سایر رزین های گیاهی، شناخته شده است که به شیوه ای مشابه در بسیاری از نقاط جهان استفاده می شود.

قدرت DNA

در بخشی از رزین، نیمی از DNA استخراج شد منشأ انسانی داشت این در مقایسه با آنچه ما اغلب در استخوان ها و دندان های باستانی می یابیم بسیار است.

این نشان دهنده برخی از قدیمی ترین ژنوم های انسان از اسکاندیناوی است. مشخصات اجدادی خاصی در میان شکارچیان میان سنگی که زمانی در آنجا زندگی می کردند رایج است.

برخی از رزین ها حاوی DNA مردانه هستند، در حالی که برخی دیگر دارای DNA زنانه هستند. ما فکر می کنیم که نوجوانان هر دو جنس برای استفاده در ساخت ابزار، مانند چسباندن تبر سنگی به دسته چوبی، چسب تهیه می کردند.

اما نیمی دیگر از DNA که منشأ غیر انسانی دارد چطور؟ بیشتر این DNA از موجوداتی مانند باکتری ها و قارچ هایی است که از زمان دور ریختن ماستیک در 9700 سال پیش در آن زندگی می کردند. اما برخی از آن‌ها از باکتری‌هایی بود که در فردی که آن را می‌جوید، همراه با موادی بود که فرد قبل از گذاشتن رزین پوست درخت غان در دهانش می‌جوید.

تجزیه و تحلیل همه این DNA کار دشواری است و زمینه جدیدی را ایجاد می کند. ما باید هم ابزارهای رایانه‌ای موجود را تطبیق می‌دادیم و هم استراتژی‌های تحلیلی جدیدی را توسعه می‌دادیم. به این ترتیب، این کار نقطه شروعی برای توسعه یک گردش کار جدید برای این نوع تحلیل شد.

این شامل استخراج DNA با استفاده از استراتژی های مختلف برای توصیف آن، تلاش برای جمع آوری قطعات کوتاه DNA به قطعات طولانی تر و استفاده از فراگیری ماشین تکنیک هایی برای تعیین تکه های DNA متعلق به پاتوژن ها (میکروارگانیسم های مضر). این همچنین شامل مقایسه داده ها با آنچه در دهان انسان های مدرن می بینیم نیز می شود پوسیدگی (پوسیدگی) و پریودنتیت

موجودات برتر

به طور طبیعی، ما نوع باکتری مورد انتظار را در میکروبیوم دهان یافتیم، طیفی از میکروارگانیسم‌های طبیعی موجود در دهان. ما همچنین آثاری از باکتری‌های دخیل در شرایطی مانند پوسیدگی دندان یا پوسیدگی دندان را پیدا کردیم.استرپتوکوک موتانس) و بیماری های سیستمیک مانند بیماری Hib و اندوکاردیت. همچنین باکتری هایی وجود داشتند که می توانند باعث ایجاد آبسه شوند.

اگرچه این پاتوژن ها در فرکانس افزایش یافته بودند، اما به وضوح بالاتر از سطح مورد انتظار برای یک میکروبیوم دهان سالم نبودند. بنابراین، شواهد قطعی مبنی بر ابتلای اعضای گروه از بیماری های مرتبط با این میکروارگانیسم ها وجود ندارد.

با این حال، آنچه ما دریافتیم، تعداد زیادی باکتری مرتبط با بیماری جدی لثه بود. بیماری پریودنتال. وقتی الف را اعمال کردیم فراگیری ماشین استراتژی (در این مورد تکنیکی به نام مدل سازی تصادفی جنگل) به این نتیجه رسیدیم که دختری که یکی از قطعات رزین را جویده است احتمالاً به پریودنتیت مبتلا بوده است – با احتمال بیش از 75٪.

ما همچنین DNA موجودات بزرگتر از باکتری ها را پیدا کردیم. ما DNA را برای گوزن قرمز، قزل آلای قهوه ای و باقرقره فندقی پیدا کردیم. این DNA احتمالاً از موادی که نوجوانان قبل از گذاشتن شیره غان در دهان خود جویده بودند به دست آمده است.

با این حال، ما باید کمی محتاط باشیم زیرا دقیقاً آنچه می یابیم به داده های مقایسه ای نیز بستگی دارد. به عنوان ژنوم موجودات یوکاریوتی – گروهی که شامل گیاهان و حیوانات می شود – بزرگتر و پیچیده تر هستند نسبت به میکروارگانیسم ها، جمع آوری یک ژنوم یوکاریوتی با کیفیت بالا دشوارتر است.

نمونه های رزین ژنوم یوکاریوتی کمتری دارند و کیفیت پایین تری دارند. این بدان معناست که مثلاً قزل آلای قهوه ای ما ممکن است در واقع قزل آلای قهوه ای نباشد، اما حداقل می توانیم مطمئن باشیم که از خانواده ماهی قزل آلا است.

ما همچنین تعداد زیادی DNA روباه پیدا کردیم، اما تفسیر آن دشوارتر است. گوشت روباه ممکن است بخشی از رژیم غذایی بوده باشد، اما این نوجوانان ممکن است رگ و خز روباه را برای استفاده در منسوجات جویده باشند. از طرف دیگر، DNA روباه حتی ممکن است از علامت گذاری قلمرو باشد و پس از تف کردن در رزین به پایان برسد.

با این حال، آنچه ما آموخته‌ایم مطمئناً نشان‌دهنده گامی بزرگ در درک این سوابق شگفت‌انگیز فرهنگ بشری از عصر حجر است. با تجزیه و تحلیل بیشتر آنها، ممکن است شگفتی های بیشتری ظاهر شود.

آندرس گوترستروماستاد باستان شناسی مولکولی، گروه باستان شناسی و مطالعات کلاسیک، دانشگاه استکهلم و امراه کردوکاستادیار، گروه بیوتکنولوژی، دانشگاه مرسین

این مقاله توسط گفتگو تحت مجوز Creative Commons. ادامه مطلب مقاله اصلی.