در این سری جدید منجر به نشست پژوهشگران جوان (YIM) 2024محققانی که در گذشته در YIM شرکت کرده‌اند به ما می‌گویند که در آن زمان برای آنها چگونه بود، چه چیزی از این تجربه برداشت کردند، چگونه چیزها تغییر کرده‌اند، ایده‌هایشان برای YIMهای آینده و توصیه‌هایی برای جدیدترین نسل دانشمندان علوم زیستی برای اولین جلسه‌شان.
آنیل چالا یک متخصص ژنتیک مولکولی است که علاقه خاصی به آموزش و اطلاع رسانی دارد. او برای اولین بار در تاریخ حضور داشت YIM در سال 2009 و تجربه خود را با ناندیتا جایاراج در میان گذاشت.
چه سالی در اولین YIM شرکت کردید؟
2009، Trivandrum
به ما بگویید که در حرفه خود کجا بوده اید و سپس تحقیق کنید
دلایل شخصی باعث شد که در حین انجام تحقیقات فوق دکتری در خارج از کشور به هند برگردم. باید برمیگشتم اما نشد. یه جورایی وضعیت تاریکی بود در این میان، فرصتی پیش آمد که باعث شد با چند دوست، یک شرکت کوچک بیوتکنولوژی راه اندازی کنیم. پس از چند سال از راه اندازی شرکت، به موسسه علوم زندگی (که اکنون نامیده می شود) پیوستم موسسه علوم زیستی دکتر ردی) در حیدرآباد. این یک موسسه جدید بود و من احتمالا به دلیل تجربه من با گورخرماهی به عنوان یک سیستم مدل حیوانی استخدام شدم. ایده این بود که یک مرکز ماهی ایجاد شود تا امکان تحقیقات در زمینه کشف دارو فراهم شود.
از نظر شغلی من خیلی سبز بودم. من یک فوق دکتری نه چندان موفق، کارآفرین نه چندان موفق، یکی از بنیانگذاران یک شرکت بودم… نمی دانستم در کجا قرار خواهم گرفت.
به ما بگویید در شغل خود کجا هستید و تحقیق امروز – چگونه همه چیز تغییر کرده است؟
من امروز هستم شیو نادار، مؤسسه عالیقدردهلی NCR، و همچنین موقعیت اضافی در دانشگاه آلاباما در بیرمنگام (UAB). من تحقیقاتی انجام می دهم، مقداری تحصیلات کارشناسی، کار درسی انجام می دهم و خدمات تحقیقاتی نیز ارائه می کنم. کمی بیش از یک دهه پیش، من سمت جدیدی را به عنوان دستیار مدیر مرکز هسته تراریخته و GM در UAB آغاز کردم و خدمات تحقیقاتی را به چندین محقق و گروه در داخل و خارج از دانشگاه ارائه دادم. از آن زمان تاکنون آزمایشگاه مستقل خودم را نداشته ام. من همچنین بر تحقیقات با دانشجویان در ایالات متحده و هند تمرکز می کنم.
می توانید به ما یادآوری کنید که چگونه در آن شرکت کردید؟ YIM?
IndiaBioscience در آن زمان وجود نداشت. فکر می کنم از طریق یک پیام ایمیل در مورد YIM فهمیدم و درخواست دادم. برای من جلسه جالب بود. اگر من انتخاب می شدم، همه چیز پرداخت می شد. در ابتدا من انتخاب نشدم. اما نزدیک به تاریخ جلسه، پیامی دریافت کردم که می توانم شرکت کنم. من قبلاً هرگز به کرالا نرفته بودم، بنابراین فکر کردم را“چرا نه، بریم!افراد زیادی از ایالات متحده می آمدند و بسیاری از فوق دکترا، و همه آنها همسالان من بودند.
این اولین دیدار در نوع خود بود. همه یا خیلی پرانرژی بودند یا می ترسیدند یا گیج بودند… بنابراین به نوعی با فضای ذهن من سازگار بود.
در مورد ارتباط معناداری که در YIM ایجاد کردید به ما بگویید.
یک روز صبح زود به عنوان بخشی از یکی از بازدیدهای فرهنگی، سوار اتوبوسی به معبد پادمانابهاسوامی بودیم. خانمی کنارم نشسته بود و با هم صحبت کردیم. او خود را Maithili Jog، معلم کالج در پونا معرفی کرد. همانطور که اشاره کردم، علاقه بسیار زیادی به زیست شناسی در مقطع کارشناسی داشتم – و هنوز هم دارم. من به شدت در مورد مشارکت دانش آموزان در تحقیق احساس می کنم. ملاقات با Maithili مبادله بسیار سازنده ای را در مورد بهبود آموزش زیست شناسی در مقطع کارشناسی آغاز کرد. این ارتباط چندین بار مرا به پونا برگرداند. در سال 2012 برگزار کردیم کارگاه برای معلمان کالج شهرستان من هنوز باهاش رابطه دارم موسسه آموزش علوم و تحقیقات هند پونا (IISER Pune)، مرکز تعالی آموزش علوم و ریاضیات (CoESME) و توسعه و بهبود ارائه معلم ایالت ماهاراشترا (MS-DEED).
پوستری که در YIM ارائه دادم همچنین در مورد علاقه من به آموزش UG صحبت می کرد. در طول ارائه، بروس آلبرتز در آنجا توقف کرد و از اینکه دید کسی فضایی را به پوستر دوره کارشناسی آنها اختصاص داده است بسیار خوشحال شد. من و بروس گفتگوی طولانی در مورد نوآوری در آموزش دوره کارشناسی هند داشتیم. کسی مثل بروس که علاقه‌مند است در ذهن من ثابت می‌کند که این ارزشمند است و جامعه برای آن ارزش قائل است.
آیا می توانید یک داستان به یاد ماندنی از پشت صحنه از دوران حضور خود در YIM برای ما بگویید؟
یادم می آید رون ویل چیزی در مورد ایجاد یک وب سایت که به اکوسیستم بیولوژیکی هند پاسخ می دهد، گفت. این آغاز بود IndiaBioscience.
با هم ارتباط داشتیم و او از من دعوت کرد که بنویسم مقاله در مورد آموزش من معتقدم سهم من در IndiaBioscience اولین مقاله آنها در آموزش علوم بود. در واقع، هنوز هم هر از گاهی در طول آنها ظاهر می شود را‘روز پنجشنبه برگشت‘ انتشارات
یک جلسه YIM را توصیف کنید که تأثیر زیادی روی شما گذاشت؟
فقط کل تجربه همتا و رهبری چیز خوبی بود. ایجاد IndiaBioscience به عنوان یک پورتال نیز همینطور بود. من فکر می کنم IndiaBioscience ایده بسیار خوبی است. اکنون به جریان اصلی تبدیل شده است، بنابراین شاید مردم آن را تشخیص ندهند. من از آن قدردانی می کنم و در صورت نیاز از آن استفاده می کنم.
اگر بتوانید مغز دانشمندی از گذشته را انتخاب کنید، چه کسی خواهد بود و از آنها چه می پرسید؟
من می خواهم به دهه 60 و 70 برگردم تا با افرادی مانند کسانی که در کتاب معرفی شده اند آشنا شوم. موضوع حیات کیهانی: عصر علم هند توسط Hari Pulakkat – دانشمندان جوانی که در اروپا یا ایالات متحده آموزش دیده بودند و به هند بازگشتند و می دانستند که در اینجا چیز خاصی وجود ندارد. همه آنها می توانستند در خارج شغل پیدا کنند و واقعاً خوب کار کنند، اما چیزی آنها را تشویق می کند که برگردند. من فکر می کنم انجام این کار بسیار ماجراجویانه است. احتمالاً به آن زمان‌ها برمی‌گردم تا درباره انگیزه‌ها، چالش‌ها، رویاهایشان با آنها صحبت کنم. و سپس احتمالاً می توانم آنچه را که آنها به من می گویند با آنچه اکنون تجربه می کنم مرتبط کنم.
اگر بتوانید یک برنامه را به برنامه بعدی YIM اضافه کنید، آن برنامه چیست؟
من واقعاً دوست دارم یک برنامه آموزشی ویژه ببینم. شاید یک جلسه 2-3 ساعته در مورد اینکه چگونه یک موسسه – کوچک یا بزرگ – می تواند کیفیت فضای دانشجویی را بهبود بخشد و از آن بهره مند شود. این می‌تواند شامل یک بحث میزگردی، چند گفتگو و مکالمات زیادی باشد که می‌تواند در طول شام ادامه یابد.
چه پیامی را می‌خواهید به کسی که در اولین YIM خود در سال 2024 شرکت می‌کند، منتقل کنید؟
این دوران بسیار آسیب پذیری در زندگی یک محقق جوان است، اینطور نیست؟ این یک جورهایی شبیه یک ماراتن است. فکر می کنم باید روحیه مان را بالا نگه داریم. من به آنها توصیه می کنم که مثبت باشند، مبتکر باشند و تلاش کنند که ناامید نشوند. از چیزهای کوچک لذت ببرید و فقط به کمک کردن ادامه دهید.
محققان جوان در مؤسسات ممتاز می توانند در واقع کمک زیادی به چشم انداز بزرگتر هند کنند. لازم نیست به روستایی بروید و از آنجا خرید کنید، اما می توانید از آنجا دیدن کنید. یا شاید به کسانی که در روستاها و شهرهای کوچک هستند اجازه دهید به آزمایشگاه های شما مراجعه کنند.
من فکر می کنم که مشارکت های فردی هنوز در زمینه هند بسیار مهم و ارزشمند است.
