عامل محیطی – مه 2021: گزارش های مکاتباتی ماه

اپی ژنتیک، میکروبیوم ممکن است به بیماری آلزایمر کمک کند

دریافت کنندگان NIEHS گزارش دادند که تغییرات اپی ژنتیک در مغز همراه با تغییرات در میکروبیوم روده ممکن است به بیماری آلزایمر (AD) کمک کند. تغییرات اپی ژنتیک، ژن ها را بدون تغییر توالی DNA زیرین، روشن یا خاموش می کند. این یکی از اولین مقالاتی است که زمینه را برای پیوند اپی ژنتیک مغز و میکروبیوم روده فراهم کرده است.

محققان نحوه تعامل جهش‌های ژنتیکی مختلف برای تأثیرگذاری بر رفتار و عملکرد شناختی مرتبط با AD را با استفاده از دو مدل موش مختلف از بیماری و موش‌های معمولی بررسی کردند. مدل اول شامل دو جهش در پروتئین پیش ساز آمیلوئید انسانی (hAPP) است که در جمعیت های انسانی یافت می شود و مدل دوم جهش سوم hAPP را اضافه می کند. جهش های ژن APP قطعات پروتئینی را تولید می کنند که در مغز تجمع می یابند که پلاک های آمیلوئید نامیده می شوند و مشخصه AD هستند.

رفتار و عملکرد شناختی مرتبط با AD با جهش‌های hAPP، جنسیت و تنوع و ترکیب میکروبیوم روده مرتبط است. میکروب‌های خانواده‌های Lachnospiraceae و Ruminococcaceae معمولاً در تعاملات بین جهش‌های hAPP و رفتار نقش دارند.

در زیرمجموعه‌ای از موش‌های ماده، تیم تغییرات اپی ژنتیکی مختلف مرتبط با جهش‌های hAPP و ترکیب میکروبی روده را مشاهده کردند. به عنوان مثال، موش‌های ماده با افزایش تغییرات اپی ژنتیکی در ژنی که در استعداد ابتلا به بیماری آلزایمر نقش دارد، تعداد بیشتری از میکروب‌های روده را در خانواده Lachnospiraceae داشتند.

به گفته نویسندگان، میکروبیوم ممکن است بر رفتار مرتبط با AD و عملکرد شناختی از طریق تغییرات اپی ژنتیکی در ژن‌های حساسیت AD تأثیر بگذارد. با این حال، آنها نمی توانند رد کنند که تغییرات در اپی ژنوم ممکن است شرایطی را که بر رشد گونه های خاص در میکروبیوم روده تأثیر می گذارد، تغییر دهد.

نقل قول: Kundu P، Torres ERS، Stagaman K، Kasschau K، Okhovat M، Holden S، Ward S، Nevonen KA، Davis BA، Saito T، Saido TC، Carbone L، Sharpton TJ، Raber J. 2021. تجزیه و تحلیل یکپارچه تجزیه و تحلیل های میکروبیوم رفتاری، اپی ژنتیکی و روده در موش های AppNL-GF، AppNL-F و نوع وحشی. Sci Rep 11(1):4678.

قرار گرفتن در معرض فتالات قبل از تولد می تواند بر عملکرد اجرایی در کودکان تأثیر بگذارد

طبق یک مطالعه جدید که توسط NIEHS انجام شده است، سطوح بالای فتالات در دوران بارداری ممکن است بر عملکرد اجرایی کودکان تأثیر منفی بگذارد. برخی تغییرات به ویژه در میان پسران قابل توجه بود. عملکرد اجرایی مجموعه ای از مهارت های شناختی پیچیده است، مانند تنظیم هیجانی، کنترل تکانه، حافظه فعال و انعطاف پذیری توجه. عملکرد اجرایی به افراد اجازه می دهد تا تمرکز کنند، دستورالعمل ها را دنبال کنند و با احساسات و سایر موارد کنار بیایند.

محققان 12 متابولیت فتالات را در نمونه های ادرار جمع آوری شده در هفته 17 بارداری اندازه گیری کردند. در میان کودکان نمونه‌برداری شده که بین سال‌های 2003 و 2008 متولد شده‌اند، محققان 262 کودک را که تحت تأثیر علائم اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی بودند با 78 کودک که معمولاً در حال رشد بودند، مقایسه کردند. همه کودکان در 3.5 سالگی در یک ارزیابی بالینی دقیق شرکت کردند، شامل سه آزمون مبتنی بر عملکرد و اطلاعات رفتاری جمع‌آوری‌شده از والدین و مراقبان.

قرار گرفتن در معرض سطوح بالاتر ادراری مادر از مونو بنزیل فتالات (MBzP) در طول دوره قبل از تولد با عملکرد اجرایی ضعیف در هر دو جنس همراه بود. به طور خاص، MBzP با اثرات بر حافظه فعال، کنترل هیجانی، و بازداری که توسط والدین و معلمان رتبه‌بندی شده و در آزمون‌های اجرا شده ارزیابی شد، مرتبط بود.

اختلال عملکرد اجرایی نیز با سطوح بالاتر مونو-n-بوتیل فتالات و مونو-ایزو-بوتیل فتالات همراه بود، اگرچه نتایج بر اساس روش ارزیابی متفاوت بود. به عنوان مثال، مهار گزارش شده توسط والدین بیشتر تحت تأثیر این دو ماده شیمیایی قرار گرفت، با ارتباط قوی‌تر در بین پسران. با این حال، هیچ تفاوتی بین دختران و پسران هنگام در نظر گرفتن بازداری با رتبه معلم یا سه آزمون عملکرد یافت نشد.

به گفته محققان، دوره قبل از تولد ممکن است یک پنجره حساس از قرار گرفتن در معرض فتالات ها باشد که در آن فتالات می تواند به عملکرد اجرایی بعدی، به ویژه در پسران آسیب برساند.

نقل قول: Choi G، Villanger GD، Drover SSM، Sakhi AK، Thomsen C، Nethery RC، Zeiner P، Knudsen GP، Reichborn-Kjennerud T، Overgaard KR، Herring AH، Skogan AH، Biele G، Aase H، Engel SM. 2021. مواجهه با فتالات قبل از تولد و عملکرد اجرایی در کودکان پیش دبستانی. Environ Int 149:106403.

بستری شدن در بیمارستان پس از آب و هوای شدید، فرصت هایی برای تاب آوری

محققان با بودجه NIEHS افزایش بیماری های تنفسی و سایر بستری شدن در بیمارستان را در میان افراد مسن پس از قرار گرفتن در معرض طوفان های استوایی مشاهده کردند که می تواند به بیمارستان ها در آمادگی بهتر در آینده کمک کند. طوفان استوایی یک اصطلاح کلی است که برای توصیف فرورفتگی های استوایی، طوفان های استوایی و طوفان ها استفاده می شود.

این تیم از داده‌های 70 میلیون بستری شدن Medicare برای افراد 65 سال و بالاتر و یک پایگاه داده جامع باد محلی در سطح شهرستان برای تخمین قرار گرفتن در معرض طوفان استوایی بین سال‌های 1999 و 2014 استفاده کرد. آنها با استفاده از مدل‌های آماری پیشرفته، چگونگی ارتباط قرار گرفتن در معرض طوفان‌های استوایی را با بستری شدن در بیمارستان بررسی کردند. 13 علت مختلف

در هفته پس از قرار گرفتن در معرض یک طوفان استوایی، محققان به دلایل مختلفی از جمله بیماری های تنفسی، بیماری های عفونی و انگلی و جراحات، میانگین افزایش بستری شدن در بیمارستان را مشاهده کردند. بارزترین افزایش در بیماری تنفسی بود، با افزایش میانگین 14 درصدی در بستری شدن، از جمله افزایش حداکثر 30 درصدی یک روز پس از قرار گرفتن در معرض. بستری شدن در بیمارستان بیماری انسدادی مزمن ریه در هفته پس از قرار گرفتن در معرض طوفان گرمسیری 45 درصد بیشتر بود. اگرچه بستری شدن در بیمارستان برای شرایط مزمن، مانند سرطان، و بستری های غیر اورژانسی کاهش یافت، تیم تحقیقاتی در مجموع نزدیک به 17000 بستری اضافی را تخمین زد.

به گفته محققان، نتایج نیاز به استراتژی های آمادگی بیمارستانی هدفمند قبل، در طول و بعد از طوفان های استوایی و سایر رویدادهای شدید آب و هوایی را نشان می دهد. برای مثال، بیمارستان‌ها می‌توانند سرپناه‌هایی را برای تأمین برق و داروهای رایج برنامه‌ریزی کنند، یا به سرعت استراتژی‌هایی را برای افراد آسیب‌پذیر با شرایط مزمن خاص برای یافتن و استفاده از منابع خارج از بیمارستان‌ها اولویت‌بندی کنند.

نقل قول: Parks RM، Anderson GB، Nethery RC، Navas-Acien A، Dominici F، Kiomourtzoglou MA. 2021. قرار گرفتن در معرض طوفان استوایی با افزایش نرخ بستری شدن در بیمارستان در افراد مسن همراه است. Nat Commun 12(1):1545.

تنگستن با بیماری مزمن کلیه مرتبط است

طبق یک مطالعه جدید با بودجه NIEHS، قرار گرفتن در معرض تنگستن ممکن است زمان ابتلا به بیماری مزمن کلیوی (CKD) را کاهش دهد و ممکن است با CKD با منشا ناشناخته (CKDu) مرتبط باشد. CKD یک مشکل بهداشت عمومی در سراسر جهان، به ویژه در جوامع کشاورزی است. دره سان لوئیس یک جامعه کشاورزی در جنوب کلرادو با چندین عامل خطر برای بیماری مزمن کلیه است، از جمله منبع آب آلوده به فلزات سنگین.

محققان داده های موجود در مورد فلزات موجود در ادرار 1659 نفر در دره سن لوئیس را به همراه اطلاعات اجتماعی، جمعیت شناختی و بالینی جمع آوری کردند. با استفاده از رویکردهای آماری پیچیده، دانشمندان به دنبال روابط بین غلظت تنگستن در ادرار و زمان لازم برای ایجاد CKD هستند. در زیر مجموعه ای از افراد، آنها همچنین رابطه بین تنگستن و نشانگرهای زیستی آسیب کلیه و CKDu را ارزیابی کردند.

تنگستن ادرار به شدت با کاهش زمان ابتلا به CKD، حتی پس از کنترل فشار خون بالا و دیابت، عوامل خطر شناخته شده برای CKD مرتبط بود. به عنوان مثال، هر دو برابر شدن تنگستن ادرار با 31 درصد بیشتر احتمال ابتلا به این بیماری در طی 5 سال مرتبط است. تنگستن ادرار در صدک 95 قرار گرفتن در معرض نیز با CKD پس از تنظیم برای عوامل خطر شناخته شده برای CKD همراه بود. بیومارکر آسیب کلیوی با افزایش تنگستن ادراری در افراد غیر دیابتی به طور قابل توجهی افزایش یافت.

به گفته محققان، تنگستن به عنوان یک عامل خطر بالقوه برای CKD و به عنوان یک عامل در ایجاد CKD، که ممکن است از طریق آسیب مستقیم کلیه عمل کند، مستلزم مطالعه بیشتر است.

نقل قول: فاکس جی، ماکالوسو اف، مور سی، مسنبرینگ ای، جانسون آر جی، هامن آر اف، جیمز کا. 2021. تنگستن ادراری و بیماری مزمن کلیه در روستایی کلرادو. Environ Res 195:110710.