عامل محیطی – می 2020: گزارش های داخلی ماه

مطالعه NTP: محصول جانبی رنگ غذایی برای تولید مثل موش سمی است

دانشمندان بخش برنامه ملی سم شناسی (NTP) در NIEHS نشان داده اند که 4-متیل ایمیدازول (4-MI) می تواند اثرات سمی تولید مثلی و رشدی در موش ها ایجاد کند. 4-MI، یک ماده شیمیایی که محصول جانبی ساخت رنگ کارامل است، در محصولات مختلفی مانند نوشابه، شربت پنکیک و قهوه یافت می شود. مطالعات قبلی اثرات نامطلوب آن را بر روی کبد و بافت ریه ثبت کرده‌اند و آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، بخشی از سازمان بهداشت جهانی، 4-MI را به عنوان یک سرطان‌زای احتمالی برای انسان طبقه‌بندی کرده است.

محققان چندین نسل از موش‌های نر و ماده را از طریق رژیم غذایی خود در معرض دوزهای مختلف 4-MI قرار دادند. موش هایی که 4-MI دریافت کردند کاهش در جفت گیری، تولید بستر و تعداد فرزندان در هر بستر را نشان دادند. این یافته ها به سه نتیجه مربوط می شود:

• موش‌های صحرایی نر و فرزندانشان تغییرات غیرطبیعی در پروستات و انتشار اسپرم با تاخیر نشان دادند.
• موش های ماده در معرض نقص مادرزادی بودند.
• هر دو جنس پس از قرار گرفتن در معرض 4-MI تاخیر در رشد بلوغ نشان دادند.

کمترین دوز 4-MI که در آن این عوارض جانبی مشاهده شد 750 ppm بود که معادل مصرف روزانه 50-60 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بود. این مطالعه دانش خطرات بالقوه سلامت مرتبط با 4-MI را گسترش می دهد. (DY)

نقل قول: بهل ام، ویلسون سی جی، کانی اچ، فاستر پی.. 2020. ارزیابی تولیدمثلی چند نسلی 4-متیل ایمیدازول تجویز شده در رژیم غذایی موش های صحرایی Hsd: Sprague Dawley SD. Reprod Toxicol; doi: 10.1016/j.reprotox.2020.03.005 [Online 27 March 2020].

گلوکوکورتیکوئیدها نقش اساسی در تحرک ماکروفاژها دارند

به گفته دانشمندان NIEHS و همکارانشان، سیگنال دهی گلوکوکورتیکوئید نقش مهمی در تحرک سلول های ایمنی ایفا می کند. محققان با استفاده از رده سلولی انسان و سلول های ایمنی موش، ژن های هدفی را شناسایی کردند که در تحرک و مهاجرت سلولی نقش دارند. هویت ژن‌های هدف و مسیرهای مورد نیاز برای تحرک سلول‌های ایمنی را می‌توان در درمان‌های سلول‌های ایمنی برای تقویت پاسخ ایمنی مورد استفاده قرار داد.

گیرنده گلوکوکورتیکوئید تقریباً در همه انواع سلول های ایمنی یافت می شود. با این حال، سهم گلوکوکورتیکوئیدها و التهاب در سلول های ماکروفاژ به طور کامل شناخته نشده است. ماکروفاژها گلبول های سفیدی هستند که موجودات مضر بدن را شناسایی و از بین می برند و نقش مهمی در التهاب دارند. دانشمندان از ریزآرایه های گسترده ژنوم همراه با آنالیز مسیر هوشمندی برای شناسایی ژن های هدف در ماکروفاژها که توسط گیرنده گلوکوکورتیکوئیدی فعال می شوند، استفاده کردند. این تیم دریافتند که ژن اگزوپپتیداز دی پپتیدیل پپتیداز-4 (DPP4) توسط گلوکوکورتیکوئیدها در ماکروفاژها تنظیم می شود. به طور خاص، تنظیم دگرگونی DPP4 پروتئین‌های اضافی درگیر در حرکت و قاچاق ماکروفاژها را تنظیم می‌کند. بنابراین دانشمندان توانستند سیگنالینگ گلوکوکورتیکوئید را به حرکت سلولی در ماکروفاژها مرتبط کنند.

نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که این داده‌ها ممکن است به توضیح اینکه چرا درمان با گلوکوکورتیکوئید، اگرچه معمولاً برای سرکوب التهاب مزمن استفاده می‌شود، در کنترل بیماری‌های التهابی تحت سلطه ماکروفاژها کمتر مؤثر است، کمک کند. (SR)

نقل قول: دیاز-خیمنز دی، پتریلو ام جی، بوسادا جی تی، هرموسو MA، سیدلوفسکی جی.. 2020. گلوکوکورتیکوئیدها ماکروفاژها را از طریق تنظیم رونویسی اگزوپپتیداز DPP4 بسیج می کنند. J Biol Chem 295 (10): 3213-3227.

باکتری های روده و سلول های انسانی با هم کار می کنند تا یک مولکول انرژی کلیدی بسازند

محققان NIEHS یک تعامل همزیستی جدید بین سلول های پستانداران و باکتری ها کشف کرده اند که بیوسنتز نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید (NAD) را در سلول های میزبان افزایش می دهد. NAD کوفاکتوری است که در همه انواع سلول ها وجود دارد و برای زندگی ضروری است. کاهش سطوح NAD با افزایش سن مرتبط است و افزایش سطح بیوسنتز آن برای حمایت از نیازهای متابولیکی بالاتر تومورها مهم است.

در این مطالعه، محققان نشان می‌دهند که رده‌های سلولی سرطانی آلوده به Mycoplasma hyorhinis در برابر سمیت توسط مهارکننده‌های نیکوتین آمید فسفریبوزیل ترانسفراز (NAMPT) محافظت می‌شوند که بیوسنتز NAD را متوقف می‌کند. هنگامی که سلول های سرطانی آلوده در مقابل غیر عفونی به موش ها تزریق شد، همین اثر در داخل بدن مشاهده شد. آنها با استفاده از غربالگری‌ها و تکنیک‌های مختلف، نشان دادند که این مقاومت ناشی از ارائه پیش‌سازهای NAD جایگزین به سلول‌های پستانداران از طریق نیکوتین آمیداز PncA باکتریایی است که مسیر وابسته به NAMPT را دور می‌زند. محققان همچنین نشان دادند که PncA برای پردازش مکمل‌های نیکوتین آمید خوراکی به NAD مهم است، که نشان می‌دهد میکروبیوتای روده نقش کلیدی در بیوسنتز NAD دارد. این مطالعه درک محققان را از متابولیسم NAD پستانداران و ارتباطات مهم با میکروبیوم گسترش می‌دهد و دری را برای درمان‌های جدید باز می‌کند. (AAA)

نقل قول: Shats I، Williams JG، Liu J، Makarov MV، Wu X، Lih FB، Deterding LJ، Lim C، Xu X، Randall TA، Lee E، Li W، Fan W، Li JL، Sokolsky M، Kabanov AV، Li L , Migaud ME, Locasale JW, Li X. 2020. باکتری ها متابولیسم NAD میزبان پستانداران را با درگیر شدن در مسیر بیوسنتز دآمید افزایش می دهند. Cell Metab 31(3):564-579.e7. (تاریخ)

موش هایی که به طور نوزادی در معرض جنستئین قرار گرفته اند در بزرگسالی بارداری ناموفق داشته اند

با استفاده از یک مدل موش آزمایشگاهی، محققان NIEHS و همکارانشان مشاهده کردند که قرار گرفتن در معرض ژنیستئین پس از تولد اولیه باعث اختلال در تنظیم ژن های مهم برای تمایز دستگاه تناسلی زنان می شود. مطالعات قبلی با جنیستئین، یک فیتواستروژن موجود در بسیاری از رژیم‌های غذایی انسان مبتنی بر سویا، از جمله شیر خشک نوزادان، نشان داد که قرار گرفتن نوزادان در معرض جنیستئین در موش‌ها باعث ایجاد نقص در لانه‌گزینی جنین در اوایل بارداری می‌شود که منجر به ناباروری می‌شود.

مطالعه حاضر نشان داد که بیان غیرطبیعی Foxa2 در طول تمایز رحم نوزاد به احتمال زیاد به شکست لانه گزینی در موش های در معرض جنستئین کمک می کند. اگرچه وجود Foxa2 برای رشد غده رحم ضروری است، بیان بیش از حد با کاهش تشکیل غده و ناباروری کامل همراه است. این مطالعه همچنین کاهش ژن‌های اضافی مورد نیاز برای رشد مناسب رحم را در طول قرار گرفتن در معرض از جمله Sox17 و Wnt4 نشان داد. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که موش‌های فاقد این ژن‌ها، تمایز رحم را با کاهش تعداد غدد و کمبود لانه‌گزینی تغییر داده‌اند. این داده ها نشان می دهد که شکست لانه گزینی ناشی از جنستئین به دلیل تغییر تمایز رحم است که در طول مواجهه رخ می دهد و باعث اختلال عملکرد رحم در بزرگسالان می شود.

رشد غده رحم انسان از جنین شروع می شود اما پس از تولد تا بلوغ ادامه می یابد. از نتایج این مطالعه می توان برای مطالعه زنانی که در اوایل دوران کودکی رژیم غذایی سویا مصرف می کردند استفاده کرد. (AR)

نقل قول: جفرسون WN، Padilla-Banks E، Suen AA، Royer LJ، Zeldin SM، Arora R، Williams CJ. 2020. الگوی رحم، رشد غدد آندومتر، و شکست لانه گزینی در موش هایی که به طور نوزادی در معرض جنیستئین قرار گرفته اند. چشم انداز سلامت محیط 128 (3): 37001. (تاریخ)

رابطه بین مصرف داروهای مسکن و باروری زنان

به گفته محققان NIEHS و دانشگاه دوک، زنانی که در زمان لانه گزینی آسپرین مصرف می کردند بیشتر از زنانی که در این مدت آسپرین مصرف نمی کردند باردار شدند. محققان این مطالعه را به این دلیل انجام دادند که می خواستند رابطه بین باروری یا احتمال باردار شدن و استفاده از آسپرین، داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) یا استامینوفن را بررسی کنند. هیچ مطالعه قبلی بررسی نکرده است که آیا استفاده از این داروهای بدون نسخه در طول دوره زمانی خاص چرخه قاعدگی بر توانایی باردار شدن تأثیر می گذارد یا خیر.

دانشمندان از تجزیه و تحلیل آماری داده‌های جمع‌آوری‌شده از گروهی از زنان 30 تا 44 ساله که از سال 2008 تا 2015 تلاش می‌کردند باردار شوند، استفاده کردند. زنان مصرف دارو، پنجره‌های چرخه قاعدگی – قبل از تخمک‌گذاری، تخمک گذاری و لانه‌گزینی – و لقاح موفق را در دوران بارداری ثبت کردند. مجلات روزانه پس از بررسی داده ها، محققان هیچ ارتباطی بین استفاده از استامینوفن یا NSAID های غیر آسپرین، مانند ایبوپروفن و ناپروکسن، و باروری پیدا نکردند. با این حال، استفاده از آسپرین در طول دوره لانه گزینی با افزایش باروری همراه است. دانشمندان تاکید می کنند که برای تایید این نتایج باید آزمایشات بالینی انجام شود. (NA)

نقل قول: Jukic AMZ، Padiyara P، Bracken MB، McConnaughey DR، Steiner AZ. 2019. استفاده از مسکن در تخمک گذاری و لانه گزینی و باروری انسان. Am J Obstet Gynecol; doi: 10.1016/j.ajog.2019.11.1251 [Online 15 November 2019].