فاکتور محیطی – ژانویه 2021: گزارش های مکاتباتی ماه

سم جلبکی مضر رشد عصبی گورخرماهی را تغییر می دهد

بر اساس تحقیقات جدید انجام شده توسط NIEHS، قرار گرفتن در معرض دوزهای پایین اسید دومون در مراحل اولیه زندگی، رشد عصبی و رفتار گورخرماهی را تغییر می دهد. این مطالعه مکانیسم‌هایی را که توسط آن اسید دوموئیک بر سیستم عصبی در حال رشد تأثیر می‌گذارد و پنجره‌ای از حساسیت به قرار گرفتن در معرض را شناسایی می‌کند. اسید دوموئیک یک ترکیب عصبی است که توسط جلبک های مضر خاصی تولید می شود. انسان عمدتاً از طریق مصرف غذاهای دریایی آلوده در معرض خطر قرار می گیرد.

اسید دوموئیک به گورخرماهی در 1 تا 4 روز پس از لقاح (dpf)، از جمله نقاط زمانی مختلف رشد عصبی تزریق شد. در dpf 5، محققان از تکنیک های تصویربرداری برای بررسی غلاف میلین استفاده کردند که برای انتقال صحیح سیگنال های عصبی در سراسر بدن مهم است. آنها با استفاده از روش های توالی یابی ژنتیکی، بیان ژن تغییر یافته را در نتیجه قرار گرفتن در معرض 2 dpf شناسایی کردند. آنها آزمایش‌های رفتاری را در ۷ dpf انجام دادند تا تأثیر عملکردی نوردهی را تعیین کنند.

ماهی‌هایی که در dpf 2، اما نه 1 یا 4 dpf در معرض اسید دومونیک قرار گرفتند، نقایص رفتاری مداوم، از جمله حساسیت کمتر به محرک‌ها را نشان دادند. به طور مشابه، فقط ماهی هایی که در 2 dpf قرار گرفتند نقص غلاف میلین را نشان دادند. قرار گرفتن در معرض 2 dpf بیان ژن های مورد نیاز برای حفظ غلاف میلین و ساختار عصبی را کاهش داد.

به گفته نویسندگان، این نتایج یک پنجره حساس از حساسیت به قرار گرفتن در معرض اسید دوموئیک در گورخرماهی را نشان می‌دهد و بیان ژن تغییر یافته و ساختار میلین را به عنوان مکانیسم‌های ممکن منجر به نقص‌های رفتاری شناسایی می‌کند.

نقل قول: Panlilio JM، Aluru N، Hahn ME. 2020. سمیت عصبی رشدی سم مضر دومونوئیک اسید شکوفه جلبکی: مکانیسم های سلولی و مولکولی زمینه ساز رفتار تغییر یافته در یک مدل گورخرماهی. چشم انداز سلامت محیط 128 (11): 117002.

قرار گرفتن در معرض سرب در دوران کودکی بر مغز در میانسالی تأثیر می گذارد

بر اساس تحقیقات انجام شده توسط NIEHS، کودکانی که در معرض سرب قرار دارند، در میانسالی ساختار مغز و عملکرد شناختی ضعیف تری دارند. این تغییرات مغزی مرتبط با سرب می تواند خطر ابتلا به بیماری های عصبی مانند زوال عقل را در زندگی بعدی افزایش دهد.

این مطالعه شامل 564 کودکی بود که در اوایل دهه 1970 در یک گروه تولد در نیوزلند ثبت نام کردند و تا میانسالی تحت نظر بودند. محققان سطح سرب خون این کودکان را در سن 11 سالگی اندازه گیری کردند. آنها با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی هسته ای، یکپارچگی ساختاری مغز شرکت کنندگان 45 ساله را بررسی کردند. آنها همچنین عملکرد شناختی و هوش بزرگسالان را با استفاده از آزمون استاندارد IQ ارزیابی کردند.

قرار گرفتن در معرض بیشتر سرب در دوران کودکی با نقایص ساختاری در مغز میانسال همراه است. سطح بالای سرب خون در کودکان با کاهش حجم ماده خاکستری و سفید در مغز مرتبط است که برای یادگیری، حافظه و ارتباط بین نواحی مغز مهم است. شرکت‌کنندگانی که در دوران کودکی سطح سرب خونی بالاتری داشتند، در میانسالی نیز در تست‌های هوش نمرات پایین‌تری کسب کردند. به طور خاص، به ازای هر 5 میکروگرم در دسی لیتر سرب بیشتر که در دوران کودکی استفاده می کردند، شرکت کنندگان در مطالعه تا سن 45 سالگی به طور متوسط ​​2 امتیاز IQ از دست دادند.

به گفته نویسندگان، نتایج نشان می دهد که بزرگسالانی که در دوران کودکی در معرض سرب قرار گرفته اند ممکن است در معرض خطر ابتلا به بیماری های نورودژنراتیو در زندگی بعدی قرار داشته باشند و نیاز به پیگیری طولانی مدت گروه هایی از کودکانی که در معرض سرب قرار دارند را تقویت می کند.

نقل قول: روبن A، الیوت ام‌ال، آبراهام دبلیو سی، برودبنت جی، هاوتز آر‌ام، ایرلند دی، نادت AR، پولتون آر، رامراخا اس، حریری آر.. 2020. ارتباط قرار گرفتن در معرض سرب دوران کودکی با اندازه گیری ام آر آی یکپارچگی ساختاری مغز در میانسالی. جاما 324 (19): 1970–1979.

قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران بارداری و استحکام استخوان مادر

دریافت کنندگان NIEHS ارتباطی بین قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران بارداری و کاهش استحکام استخوان مادر پیدا کردند. این مطالعه اولین مطالعه ای است که رابطه بین ذرات ریز (PM2.5) و استحکام استخوان را در زنان باردار بررسی می کند. شناخته شده است که قدرت استخوان در دوران بارداری کاهش می یابد و پس از تولد بهبود می یابد. قرار گرفتن در معرض آلودگی می تواند این ضرر را تشدید کند و به طور بالقوه خطر شکستگی را افزایش دهد.

این مطالعه شامل 930 زن باردار بود که در یک مطالعه طولانی مدت در مکزیکوسیتی ثبت نام کردند. محققان با استفاده از یک مدل مکانی-زمانی بر اساس آدرس شرکت کنندگان، قرار گرفتن روزانه در معرض PM2.5 را از 60 روز قبل از لقاح تا شش ماه پس از تولد تخمین زدند. آنها از اولتراسوند استخوان برای اندازه گیری استحکام استخوان در اواسط و اواخر بارداری و تا شش ماه پس از تولد استفاده کردند.

قرار گرفتن زیاد در معرض PM2.5 محیط با استحکام استخوان کمتر دو تا سه ماه پس از قرار گرفتن در معرض همراه است. به عنوان مثال، قرار گرفتن در معرض PM2.5 در اوایل بارداری با کاهش استحکام استخوان در سه ماهه دوم و سوم همراه است. این رابطه با گذشت زمان ضعیف می شود و از دست دادن استحکام استخوان در دوره پس از زایمان کمتر می شود. محققان الگوهای مشابهی از تحلیل استخوان را با قرار گرفتن در معرض PM2.5 در اواخر بارداری و اوایل پس از زایمان مشاهده کردند.

به گفته نویسندگان، فناوری ها و سیاست هایی با هدف کاهش آلودگی هوا می توانند سلامت عمومی را با کاهش خطر شکستگی استخوان بهبود بخشند.

نقل قول: وو اچ، کیومورتزوگلو MA، Just AC، Kloog I، Sanders A، Svensson K، McRae N، Tamayo-Ortiz M، Solano-Gonzalez M، Wright RO، Tellez-Rojo MM، Baccarelli AA. 2020. ارتباط قرار گرفتن در معرض PM2.5 محیط با استحکام استخوان مادر در زنان باردار از مکزیکوسیتی: یک مطالعه کوهورت طولی. Lancet Planet Health 4(11):e530-e537.

میکروبیوم روده کودکان با قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خانگی مرتبط است

قرار گرفتن در معرض ترکیبات آلی نیمه فرار (SVOCs) با تغییرات در میکروبیوم روده کودکان خردسال همراه استطبق یک مطالعه جدید که توسط NIEHS تأمین مالی شده است. SVOC ها آلاینده های رایج هوای داخلی و گرد و غبار هستند. کودکان خردسال به ویژه در معرض گرد و غبار آسیب پذیر هستند زیرا مدتی را روی زمین می گذرانند و اغلب دست ها و اشیاء خود را در دهان خود قرار می دهند.

محققان سطح 44 SVOC از جمله فتالات ها و مواد پر و پلی فلوروآلکیل (PFAS) را در خون و ادرار 69 کودک 3 تا 6 ساله اندازه گیری کردند. آنها با استفاده از تکنیک های توالی یابی ژنتیکی، انواع و فراوانی باکتری ها و قارچ های موجود در نمونه های مدفوع کودکان را تعیین کردند.

کودکانی که سطح PFAS در خونشان بالاتر است، تعداد و تنوع باکتری های کمتری در روده خود دارند. سطوح بالاتر فتالات با کاهش جمعیت قارچ های روده همراه است. با کمال تعجب، کودکانی که سطوح بالاتری از برخی از SVOCها از جمله تریکلوزان داشتند، چندین نوع باکتری در روده خود داشتند که مواد شیمیایی سمی را در محیط تجزیه می کنند. این باکتری ها به طور معمول در روده انسان یافت نمی شوند. این یافته نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض SVOC ممکن است به عنوان یک فشار انتخابی در روده در حال رشد عمل کند تا فراوانی میکروب هایی را که می توانند این ترکیبات را تحمل یا متابولیزه کنند، افزایش دهد.

نقل قول: Gardner CM، Hoffman K، Stapleton HM، Gunsch CK. 2020. قرار گرفتن در معرض ترکیبات آلی نیمه فرار در محیط های داخلی و ارتباط با میکروبیوم های روده کودکان. Environ Sci Technol Lett; doi:10.1021/acs.estlett.0c00776 [Online 2 Nov 2020].