مدل جدید می تواند به مادران آینده کمک کند تا مسیر روشن تری برای مصرف ایمن ماهی داشته باشند

مصرف ماهی در دوران بارداری یک موضوع علمی پیچیده است. از یک طرف، ماهی سرشار از مواد مغذی لازم برای رشد مغز است، از جمله اسیدهای چرب غیراشباع چندگانه، سلنیوم، ید و ویتامین D. از سوی دیگر، ماهی حاوی متیل جیوه، یک سم عصبی شناخته شده است. این امر باعث شده است که سازمان غذا و داروی ایالات متحده توصیه کند که مادران باردار مصرف خود را محدود کنند و به طور ناخواسته بسیاری از زنان را مجبور به ترک کامل ماهی در دوران بارداری کند.

مصرف ماهی مسیر مهمی برای قرار گرفتن در معرض متیل جیوه است، اما تلاش‌ها برای درک خطر سلامتی ناشی از جیوه با این واقعیت که فواید تغذیه‌ای ماهی ممکن است سمیت ناشی از جیوه را تغییر داده یا کاهش دهد، پیچیده‌تر می‌شود. یک مطالعه جدید ظاهر می شود در مجله آمریکایی اپیدمیولوژی بر اساس داده‌های گروهی از ساکنان یک جامعه ساحلی در ماساچوست، چارچوب جدیدی ایجاد می‌کند که ممکن است به این سؤالات پاسخ دهد، سردرگمی را کاهش دهد و دستورالعمل‌های واضح‌تری در مورد مصرف ماهی برای مادران باردار ایجاد کند.

نویسندگان، که شامل دکتر سالی ترستون از مرکز پزشکی دانشگاه روچستر، سوزان کوریک، دکترای MPH، از دانشگاه هاروارد T.H می‌شوند، می‌گویند: «ما یک رویکرد مدل‌سازی جایگزین را برای رسیدگی به محدودیت‌های مدل‌های قبلی پیشنهاد می‌کنیم و در نتیجه به توصیه‌های مبتنی بر شواهد بهبود یافته درباره خطرات و مزایای مصرف ماهی کمک می‌کنیم». دانشکده بهداشت عمومی چان و بیمارستان زنان و بریگام و دکتر دیوید روپرت از دانشگاه کرنل. در جمعیت‌های ماهی‌خوار، می‌توان با تقسیم قرار گرفتن در معرض جیوه در مصرف ماهی و میانگین محتوای جیوه ماهی مصرف‌شده، به این مسئله پرداخت.

این تحقیق جدید از تجزیه و تحلیل داده‌های New Bedford Cohort بدست می‌آید که برای ارزیابی سلامت کودکان متولد شده از مادرانی که در نزدیکی سایت Superfund بندرگاه نیوبدفورد در ماساچوست طراحی شده‌اند، طراحی شده است. مطالعه حاضر شامل 361 کودک از همگروهی بود که بین سال‌های 1993 و 1998 به دنیا آمدند و در سن هشت سالگی تحت ارزیابی رشد عصبی، شامل آزمون‌های IQ، زبان، حافظه و توجه قرار گرفتند.

محققان توانستند قرار گرفتن در معرض جیوه را در سه ماهه سوم بارداری از طریق نمونه مویی که از مادران پس از زایمان گرفته بودند، اندازه گیری کنند. در حالی که نمونه برداری از مو روش سنتی بررسی قرار گرفتن در معرض جیوه مادر بوده است، این رویکرد به تنهایی نمی تواند بین مادرانی که به طور مکرر ماهی با جیوه کم مصرف می کنند در مقایسه با کسانی که ماهی با جیوه کمتر مصرف می کنند، تفاوت قائل شود.

برای غلبه بر این محدودیت، محققان مدلی را ایجاد کردند که شامل برآورد قرار گرفتن در معرض جیوه در هر وعده ماهی بود. این امر به این دلیل امکان پذیر شد که مادران گروه نیز پرسشنامه غذایی را تکمیل کردند و نوع و دفعات مصرف ماهی و صدف در دوران بارداری را گزارش کردند. نویسندگان میانگین سطوح جیوه را بر اساس نوع ماهی تخمین زدند و هنگامی که با اطلاعات مربوط به رژیم غذایی مادر ترکیب شد، توانستند روش دقیق و دقیق تری برای ارزیابی ارتباط مشترک بین مصرف ماهی در دوران بارداری و سطوح جیوه ماهی در رشد عصبی ایجاد کنند.

با استفاده از این مدل، محققان دریافتند که ارتباط بین مصرف ماهی در دوران بارداری و رشد عصبی بعدی بسته به سطح متوسط جیوه مورد انتظار در ماهی متفاوت است. به طور خاص، مصرف ماهی با سطوح جیوه پایین مفید است، در حالی که مصرف ماهی با سطوح جیوه بالاتر مضر است.

نویسندگان می‌گویند: «با توجه به محدودیت‌های روش‌شناختی تحلیل‌های قبلی، کار آینده که رویکرد مدل‌سازی جایگزین ما را برای در نظر گرفتن میانگین جیوه و محتوای مواد مغذی ماهی گسترش می‌دهد، ممکن است ارزیابی بهتری از نسبت خطر به فایده مصرف ماهی را تسهیل کند، که جزء کلیدی بسیاری از رژیم‌های غذایی سالم است.»

نویسندگان در حال استفاده از این مدل برای سایر مطالعات بزرگ مصرف ماهی مادر هستند، از جمله مطالعه رشد کودک سیشل، که تورستون به عنوان محقق در آن شرکت داشت.

این مجله آمریکایی اپیدمیولوژی این مطالعه با بودجه موسسه ملی علوم بهداشت محیطی پشتیبانی شد.