مسدود کردن “چاقوی ارتش سوئیس” اپی ژنتیک می تواند یک استراتژی جدید برای درمان سرطان روده بزرگ باشد.

GRAND RAPIDS، MI (4 آوریل 2019) – مطالعه جدیدی که امروز در سلول سرطانی نشان می دهد که مسدود کردن مناطق خاصی از پروتئینی به نام UHRF1 صدها ژن مبارزه کننده با سرطان را فعال می کند و توانایی سلول های سرطانی روده بزرگ را برای رشد و گسترش در سراسر بدن مختل می کند.

سرطان کولورکتال یک مشکل رو به رشد بهداشت عمومی است، به ویژه در جوانانی که هنوز به سن توصیه شده برای غربالگری منظم نرسیده اند. اسکات روتبارتدکتری، دانشیار موسسه تحقیقاتی وان آندل (VARI) و یکی از نویسندگان تحقیق. “UHRF1 در سال های اخیر به عنوان یک تنظیم کننده کلیدی فرآیندهای بیولوژیکی که باعث پیشرفت سرطان کولورکتال می شود، ظاهر شده است. این پروتئین مانند یک چاقوی مولکولی ارتش سوئیس است که دارای قطعات مختلف است که هر کدام کار متفاوتی دارند. کشف بخش هایی که باعث پیشرفت سرطان می شوند می تواند راه های نویدبخش جدیدی را برای درمان این بیماری به ما ارائه دهد.

سرطان کولورکتال سومین علت مرگ ناشی از سرطان در بین مردان و زنان در ایالات متحده است. اگرچه نرخ کلی از اواسط دهه 1980 کاهش یافته است، این کاهش عمدتاً به دلیل غربالگری معمول در افراد مسن است. برای افراد 20 تا 39 ساله، نرخ در واقع افزایش یافته است — 1 تا 2 درصد در سال بین سال های 1974 تا 2013 برای سرطان روده بزرگ و 3 درصد در سال بین سال های 1974 تا 2013 برای سرطان رکتوم. گزارش 2018 انجمن سرطان آمریکا.

UHRF1 به ایجاد و حفظ الگوهای نشانگرهای مولکولی روی DNA کمک می کند یک فرآیند اپی ژنتیکی معروف به متیلاسیون. این الگوهای متیلاسیون به عنوان یک سوئیچ عمل می‌کنند که به ماشین سلولی بدن می‌گوید چه زمانی ژن‌های خاص باید روشن یا خاموش شوند. در سلول‌های سرطانی، این الگوها تغییر می‌کنند و کنترل‌های طبیعی و تعادل رشد سلولی را مختل می‌کنند و به سلول‌های بدخیم اجازه رشد و گسترش می‌دهند.

UHRF1 یک هدف جدید وسوسه‌انگیز است که مکمل گروه نوظهوری از داروهایی به نام مهارکننده‌های DNA متیل ترانسفراز (DNMTis) است که نویدبخشی برای تصحیح خطاهای متیلاسیون و درمان سرطان نشان داده‌اند. با این حال، بسیاری از ترکیبات توسعه یافته تا به امروز نتوانسته اند به تعداد کافی از سلول های تومور به طور همزمان نفوذ کنند تا متیلاسیون را به طور کامل بازگردانند و ژن های ضد سرطان را دوباره فعال کنند.

درمان‌های اپی ژنتیک یک راه امیدوارکننده برای درمان سرطان هستند، اما ما به داروهای جدیدی نیاز داریم که متیلاسیون غیرطبیعی DNA در تومورهای بیماران را با عوارض جانبی کمتر معکوس کند. استفان بیلین، MD، همکار نویسنده مطالعه، همکار کارگردان در VARI و ویرجینیا و DK Ludwig پروفسور تحقیقات سرطان در مرکز جامع سرطان سیدنی کیمل دانشگاه جان هاپکینز. “اثرات ضد سرطانی قوی که هنگام مسدود کردن مناطق UHRF1 که مسئول حفظ متیلاسیون هستند رخ می دهد، گامی حیاتی به سمت توسعه مهارکننده های جدید و بهبود یافته برای درمان سرطان است.”

شناسایی این مناطق UHRF1 همچنین ممکن است به شناسایی بهتر انواع زیرمجموعه سرطان کولورکتال کمک کند و توانایی پزشک را برای اتخاذ رویکرد شخصی برای درمان بهبود بخشد. این تیم با استفاده از داده‌های ارائه شده توسط The Cancer Genome Atlas، تلاشی تحت رهبری انستیتوی ملی سلامت برای نقشه‌برداری مولکولی سرطان، یک ارتباط قوی بین سطوح بالای UHRF1 و بدخیمی‌های تهاجمی‌تر و سخت‌گیر پیدا کردند.

آنها اکنون امیدوارند که یافته های خود را به نشانگرهای پیش آگهی عملی و در نهایت درمان های بهبود یافته ای که برای بیماران قابل تحمل تر و در مبارزه با سرطان موثرتر است، ترجمه کنند.

علاوه بر روتبارت و بیلین، لیمین شیا، دکترای بیمارستان تونگجی نیز یکی از نویسندگان آن است.

سایر نویسندگان عبارتند از Xiangqian Kong, Ph.D., Wenbing Xie, Ph.D., Stephen M. Brown, Yi Cai, Ph.D., Srinivasan Yegnasubramanian, MD, Ph.D., Yong Tao, Ph.D. Ray-Whay Chiu Yen، MS، Michael J. Topper، Cynthia A. Zahnow، Ph.D.، و Hariharan Easwaran، M.Sc.، Ph.D. از مرکز جامع سرطان سیدنی کیمل در جانز هاپکینز. Jie Chen، Kaichun Wu، MD، Ph.D.، Daiming Fan، MD، Ph.D.، و Yongzhan Ni، MD، Ph.D. از آزمایشگاه کلیدی ایالتی زیست شناسی سرطان، مرکز ملی تحقیقات بالینی بیماری های گوارشی و بیمارستان Xijing برای بیماری های گوارشی، چهارمین دانشگاه پزشکی نظامی. و دکتر روشل تیدمان از موسسه تحقیقاتی ون آندل. کونگ، چن و زی از نویسندگان همکار هستند. چن همچنین به بیمارستان Tongji وابسته است.

تحقیقات گزارش شده در این نشریه توسط جایزه موسسه ملی علوم بهداشت محیطی شماره R01ES011858 (Baylin), جایزه موسسه ملی علوم پزشکی عمومی شماره. R35GM124736 (Rothbart)، جایزه بنیاد ملی علوم طبیعی چین به شماره 81522031 (Xia) و شماره. 81772623 (Xia)، برنامه کلیدی ملی برای تحقیقات علمی و توسعه چین جایزه شماره. 2018YFC1312103 (Xia) و انجمن سرطان آمریکا–فلوشیپ فوق دکتری صندوق تحقیقات سرطان میشیگان شماره. PF-16-245-01-DMC (تیدمن). تحقیقات گزارش شده در این نشریه نیز توسط The Hodson Trust (Baylin) و The Commonwealth Foundation (Baylin) حمایت شده است. مسئولیت محتوا صرفاً بر عهده نویسندگان است و لزوماً بیانگر دیدگاه‌های رسمی سازمان‌های اهداکننده نیست.

###

برای موسسه وان آندل
موسسه وان آندل (VAI) یک سازمان مستقل و غیرانتفاعی تحقیقاتی و آموزش علوم زیست پزشکی است که متعهد به بهبود سلامت و بهبود زندگی نسل‌های فعلی و آینده است. VAI که توسط جی و بتی ون اندل در سال 1996 در گرند راپیدز، میشیگان تأسیس شد، به یک موسسه تحقیقاتی و آموزشی پیشرو تبدیل شده است که از کار بیش از 400 دانشمند، استاد و کارمند پشتیبانی می کند. موسسه تحقیقاتی ون آندل (VARI)، بازوی تحقیقاتی VAI، به تعیین منشاء اپی ژنتیکی، ژنتیکی، مولکولی و سلولی سرطان، بیماری پارکینسون و سایر بیماری‌ها و تبدیل این اکتشافات به درمان‌های مؤثر اختصاص دارد. دانشمندان مؤسسه در آزمایشگاه‌های محل کار می‌کنند و در مشارکت‌های مشترکی که سراسر جهان را در بر می‌گیرد، شرکت می‌کنند. درباره موسسه ون اندل در vai.org بیشتر بیاموزید.

تماس رسانه ای:
سالن بث هینشاو
مدیر ارتباطات و بازاریابی
[email protected]
616.234.5519