میلیاردرها برای فریب دادن دانشمندان از دانشگاه ها هزینه های زیادی می کنند

گروهی از دانشمندان در یک آزمایشگاه بدون علامت واقع بین دانشگاه هاروارد و MIT در جستجوی داروی میلیارد دلاری بعدی هستند.

این گروه که با 500 میلیون دلار توسط برخی از ثروتمندترین خانواده‌های تجاری آمریکا تأمین مالی می‌شود، با اختصاص دستمزدهای هفت رقمی برای جذب اساتید دانشگاهی واجد شرایط به سمت شکار انتفاعی، غوغایی در دنیای آکادمیک ایجاد کرده است. هدف او این بود که از ترافیک و کاغذبازی‌هایی که مسیرهای سنتی تحقیقات در دانشگاه‌ها و شرکت‌های داروسازی را کند می‌کند، جلوگیری کند و ده‌ها داروی جدید (عمدتاً برای سرطان و بیماری‌های مغزی) را کشف کند که می‌توانند به سرعت تولید و فروخته شوند.

لاف زدن استارت‌آپ‌ها یک امر ضروری است و بسیاری از دانشگاهیان سابق شرکت‌های بیوتکنولوژی را تأسیس کرده‌اند که امیدوارند با یک کشف بزرگ آن را غنی کنند. این گروه، که با افتخار Arena BioWorks نامیده می شود، از آن وام گرفته است نقل قول تدی روزولتاو یک ایده واحد ندارد، اما یک دسته چک بزرگ دارد.

مایکل دل، غول فناوری، یکی از حامیان بزرگ این گروه گفت: «من به خاطر سرمایه دار بودنم عذرخواهی نمی کنم و انگیزه تیم چیز بدی نیست. سایرین شامل وارث ثروت ساندویچ مترو و مالک بوستون سلتیکس است.

مشکل این است که برای چندین دهه، بسیاری از اکتشافات مواد مخدر نه تنها در کالج ها و دانشگاه ها سرچشمه می گیرند، بلکه سودهایی را نیز به همراه داشته اند که به پر کردن خزانه موقوفات آنها کمک می کند. به عنوان مثال، دانشگاه پنسیلوانیا گفت که صدها میلیون دلار برای تحقیق در مورد واکسن‌های mRNA مورد استفاده علیه کووید-19 به دست آورده است.

تحت این مدل، هر گونه درآمد بادآورده ای خصوصی باقی می ماند.

Arena از اوایل پاییز، قبل از اینکه آشفتگی پیرامون اسرائیل و غزه در دانشکده‌های هم مرز با آن شروع شود، به صورت مخفی کار می‌کرد. با این حال، محققانی که با کشتی به آزمایشگاه جدید پریده اند، می گویند با این حال انگیزه پشت آن، با ضربه زدن به شهرت مؤسسات آموزش عالی در حال افزایش است. آنها می گویند که از سرعت آهسته و مشکلات اداری کارفرمایان سابق خود، و همچنین آنچه که یکی از استخدام شده های جدید، جی. کیت جونگ، پرداخت “وحشیانه” در بیمارستان عمومی ماساچوست، جایی که قبل از آرنا در آنجا کار می کرد، ناامید شده اند.

دکتر جونگ، آسیب شناس که به طراحی کمک کرده است، می گوید: «پیش از این به عنوان یک شکست در انتقال از دانشگاه به صنعت تلقی می شد. ابزار ویرایش ژن CRISPR. اکنون این الگو برعکس شده است.

انگیزه پشت آرنا دارای مولفه های علمی، مالی و حتی عاطفی است. اولین حامیان آن برای اولین بار این ایده را در کنفرانسی در اواخر سال 2021 در عمارتی در آستین، تگزاس مورد بحث قرار دادند، جایی که آقای دل، همراه با سرمایه گذار اولیه فیس بوک، جیمز دبلیو بریر و مالک سلتیکس، استفان پالوکا، برای یکدیگر در مورد به ظاهر بی پایان صحبت کردند. درخواست پول از جمع آوری کمک های مالی دانشگاهی.

آقای پالیوکا صدها میلیون دلار به دانش آموختگان خود، دانشگاه دوک و هاروارد، عمدتاً برای علم، داده بود. این باعث شد که او در چهار هیئت مشاوره سازمانی کرسی داشته باشد، اما متوجه شد که او هیچ ایده مشخصی از این همه پول تولید کرده است، به جز نامش بر روی چند تابلو در بیرون ساختمان های مختلف دانشگاه.

در ماه‌های بعد، این حامیان اولیه با توماس کیهیل، سرمایه‌دار و پزشک آموزش‌دیده بوستون همکاری کردند تا طرحی را طراحی کنند. دکتر کیهیل گفت که این امر به یافتن دانشگاهیان ناراضی که مایل به دست کشیدن از دوران سخت دانشگاهی خود هستند و همچنین دانشمندانی از شرکت هایی مانند Pfizer کمک می کند تا در ازای کاهش قابل توجهی از سود حاصل از هر دارویی که کشف می کنند، دست بکشند. حامیان میلیاردر Arena 30 درصد را نگه می دارند و بقیه به دانشمندان و هزینه های سربار اختصاص می یابد.

علم انتفاعی البته چیز جدیدی نیست. صنعت داروسازی 1.5 تریلیون دلاری شواهد زیادی ارائه می دهد. تاجرانی مانند جف بزوس و پیتر تیل صدها میلیون دلار پول ریخته اند استارت آپ هایی که تلاش می کنند برای افزایش عمر انسان و بسیاری از شرکت های داروسازی برای استعدادیابی به دانشگاه ها حمله کردند.

درصد قابل توجهی از داروها از کمک های دولتی یا دانشگاهی یا ترکیبی از این دو منشاء می گیرند. از سال 2010 تا 2016، هر یک از 210 داروی جدید تأیید شده توسط سازمان غذا و دارو شامل تحقیقاتی بود که توسط مؤسسه ملی بهداشت تأمین می شد. مجله علمی PNAS. نظرسنجی 2019 توسط رئیس سابق دانشکده پزشکی هاروارد، جفری فلیر، گفت که بیشتر “بینش های جدید” در مورد زیست شناسی و بیماری از دانشگاه می آید.

این سیستم دارای مزایای طولانی مدت است. دانشگاه‌ها که معمولاً به کمک وضعیت غیرانتفاعی‌شان کمک می‌کند، تقریباً تعداد نامحدودی استادیار با دستمزد پایین برای کمک به دانشمندان در تحقیقات اولیه دارند. داروهای ابتکاری، از جمله پنی سیلین، از این مدل متولد شدند.

دانشمندان و محققان می گویند مشکل این است که می توان سال ها منتظر تایید موسسات دانشگاهی برای پیشبرد تحقیقات امیدوارکننده بود. روند بررسی پیشنهادات غیر واقعی و حفاظت از ایمنی می تواند شامل نوشتن مقالات طولانی باشد که می تواند بیش از نیمی از زمان برخی از دانشمندان را به خود اختصاص دهد. در زمان دریافت بودجه، ایده پژوهشی اصلی اغلب قدیمی است و چرخه جدیدی از درخواست های کمک مالی را برای پروژه هایی آغاز می کند که مطمئناً در زمان خود منسوخ می شوند.

استوارت شرایبر، محقق قدیمی دانشگاه هاروارد که به عنوان دانشمند اصلی در Arena ترک کرد، گفت که ایده های دور از ذهن او به ندرت مورد حمایت قرار می گرفت. دکتر شرایبر گفت: «به نقطه‌ای رسیدم که فهمیدم تنها راه برای دریافت بودجه، درخواست برای تحقیق در مورد چیزی است که قبلاً انجام شده بود.

مهر دکتر شرایبر – او پیشگام زیست شناسی شیمیایی در زمینه هایی مانند آزمایش DNA بود – به جذب نزدیک به 100 محقق به آرنا کمک کرد. هاروارد از اظهار نظر در مورد خروج او یا سایر افرادی که در استخدام آنها کمک کرده است خودداری کرد.

در فضای محرمانه حساب شده، فعالیت های آرنا چرخید. دکتر جئونگ، که سال گذشته ماس جنرال را ترک کرد، گفت که به همکاران سابقش نگفته است که کجا می‌رود و چندین نفر از او پرسیده‌اند که آیا بیمار لاعلاج است یا خیر. دکتر کیهیل گفت که چندین دانشگاهی که او استخدام کرده بود، در صورت تلاش برای استخدام همکاران سابق، به سرعت به ایمیل دانشگاه خود دسترسی پیدا کردند و تهدیدهای قانونی شدیدی دریافت کردند که به قصاص می‌رسیدند – یک اتفاق رایج در دنیای کسب و کار که در دانشگاه‌ها به سر انگشتان دست می‌خورد.

پنج میلیاردر حامی Arena عبارتند از مایکل چمبرز، یک تایتان تولید و ثروتمندترین مرد داکوتای شمالی، و الیزابت دلوکا، بیوه بنیانگذار زنجیره مترو. آنها هر کدام 100 میلیون دلار سرمایه گذاری کرده اند و انتظار دارند در دورهای بعدی سرمایه گذاری خود را دو یا سه برابر کنند.

در مطالب محرمانه ای که به سرمایه گذاران و دیگران ارائه می شود، آرنا خود را به عنوان یک “کالای عمومی کاملا مستقل با سرمایه گذاری خصوصی” معرفی می کند.

حامیان آرنا در مصاحبه هایی گفته اند که قصد ندارند کمک های خود را به دانشگاه ها به طور کامل پایان دهند. دوک پیشنهاد آقای پالیوکا، فارغ التحصیل و عضو هیئت مدیره، برای راه اندازی بخشی از آزمایشگاه در آنجا را رد کرد. آقای دل، اهداکننده اصلی سیستم بیمارستانی دانشگاه تگزاس در زادگاهش آستین، فضایی را برای دومین آزمایشگاه Arena در آنجا اجاره کرده است.

دکتر شرایبر گفت که سالها طول می کشد – و میلیاردها دلار بودجه اضافی – قبل از اینکه تیم بدانند آیا مدل آن منجر به تولید داروهای ارزشمند شده است یا خیر.

دکتر شرایبر گفت: «آیا بهتر خواهد شد یا بدتر؟» “نمی دانم، اما ارزش یک ضربه را دارد.”

صوتی تولید شده توسط پاتریشیا سولباران.