کمبود ویتامین D منجر به چاقی و کاهش رشد در گورخرماهی می شود

محققان دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی با استفاده از مدل گورخرماهی دریافتند که کمبود ویتامین D در مراحل اولیه رشد می تواند تعادل متابولیک بین رشد و تجمع چربی را مختل کند. نتایج نشان می دهد که بین ویتامین D و هموستاز متابولیک یا تعادل وجود دارد.

تیم تحقیقاتی به سرپرستی ست کولمن، استاد علوم زیستی در ایالت NC، گروه‌های گورخرماهی پس از جوانی را در یکی از سه رژیم غذایی مورد بررسی قرار دادند: بدون ویتامین D (یا بدون ویتامین D)، غنی شده با ویتامین D، و یک گروه شاهد. . گورخرماهی چهار ماه را در رژیم غذایی خاص خود سپری کرد و پس از آن محققان رشد، تراکم استخوان، سطوح تری گلیسیرید، لیپیدها، کلسترول و ویتامین D را بررسی کردند. آنها همچنین مسیرهای متابولیک کلیدی مربوط به تولید چربی، ذخیره و بسیج و ارتقاء چربی را بررسی کردند. رشد

گورخرماهی در گروه کمبود ویتامین D به طور متوسط ​​50 درصد کوچکتر از دو گروه دیگر بود و به طور قابل توجهی ذخایر چربی بیشتری داشت.

Kuhlmann می گوید: گورخرماهی کمبود ویتامین D هم هیپرتروفی و ​​هم هیپرپلازی را نشان می دهد – افزایش اندازه و تعداد سلول های چربی. آنها همچنین دارای تری گلیسیرید و کلسترول بالاتری بودند که نشانه های عدم تعادل متابولیک است که می تواند منجر به بیماری قلبی متابولیک شود. این، همراه با تاخیر رشد، نشان می دهد که ویتامین D نقش مهمی در توانایی هدایت انرژی به رشد در مقابل ذخیره چربی ایفا می کند.

پس از آزمایش اولیه، به گورخرماهی‌های دارای کمبود ویتامین D به مدت شش ماه دیگر رژیم غذایی غنی‌شده با ویتامین D داده شد تا ببینند آیا می‌توان نتایج را معکوس کرد یا خیر. اگرچه ماهی ها به رشد خود ادامه می دهند و شروع به استفاده از ذخایر چربی می کنند، اما هرگز از نظر اندازه به گروه های دیگر نمی رسند و ذخایر چربی باقیمانده را حفظ می کنند.

کولمن می گوید: «این کار نشان می دهد که کمبود ویتامین D می تواند با برهم زدن تعادل طبیعی بین رشد و تجمع چربی، بر سلامت متابولیک تأثیر بگذارد. به نوعی، انرژی که باید برای رشد مصرف شود، به سمت تولید چربی و چربی منحرف می شود و این پدیده به راحتی قابل برگشت نیست.» اگرچه ما هنوز مکانیسم آن را درک نکرده ایم، اما شروع به کنایه زدن آن کرده ایم.”

کار آینده شامل بررسی فرزندان مادران دارای کمبود ویتامین D برای تعیین اینکه آیا کمبود این ویتامین دارای اثرات اپی ژنتیکی است که می تواند منتقل شود، خواهد بود.

مطالعه در ظاهر می شود گزارش های علمی و توسط آژانس حفاظت از محیط زیست (STAR ​​RD-83342002) و موسسه ملی علوم بهداشت محیطی (به T32 ES07046، P30ES025128، R35ES030443، و P42ES004699 اعطا می شود) پشتیبانی می شود. کولمن نویسنده متناظر است. مگان کنوت، پزشک سابق ایالت کارولینای شمالی. دانشجوی هم اکنون در دانشگاه کارولینای شمالی چپل هیل، اولین نویسنده است. دبین وان و بروس هاموک، هر دو از دانشگاه کالیفرنیا دیویس نیز در این کار مشارکت داشتند.

-اوج-

توجه به سردبیران: خلاصه در ادامه می آید.

“کمبود ویتامین D به عنوان پیش زمینه ای برای تاخیر رشد و چاقی مرکزی در گورخرماهی عمل می کند.”

DOI: 10.1038/s41598-020-72622-2

نویسندگان: Megan M. Knuth، Debabrata Mahapatra، Dereje Jima، Mc Lowe، Seth W. Kuhlman، NC State University; دبین وان، بروس هموک، یو سی دیویس
منتشر شده: آنلاین 29 سپتامبر 2020 در گزارش های علمی

خلاصه:
شواهد نوظهور اهمیت سطوح کافی ویتامین D (1α، 25-دی هیدروکسی ویتامین D3) را در طول رشد اولیه با کمبودهای مرتبط با اثرات طولانی مدت در بزرگسالی نشان می دهد. در حالی که ویتامین D به طور سنتی با هموستاز یون معدنی مرتبط بوده است، شواهد انباشته نشان می دهد که نقش غیرکلسمیک ویتامین D، از جمله هموستاز متابولیک، وجود دارد. در این مطالعه، ما این فرضیه را بررسی کردیم که کمبود ویتامین D (VDD) در مراحل اولیه رشد زندگی مقدم بر اختلال متابولیک است. سه گروه غذایی از گورخرماهی در رژیم های غذایی طراحی شده ویژه قرار گرفتند، از جمله یک رژیم غذایی کنترل آزمایشگاهی استاندارد، یک رژیم غذایی بدون ویتامین D و یک رژیم غذایی غنی شده با ویتامین D. گورخرماهی با رژیم غذایی کمبود ویتامین D بین 2 تا 12 ماه پس از لقاح (mpf) رشد بدنی کاهش یافته و افزایش چربی مرکزی مرتبط با تجمع و گسترش ذخایر چربی احشایی و زیر جلدی را نشان می دهد که نشان دهنده هیپرتروفی و ​​هیپرپلازی سلول های چربی است. گورخرماهی VDD افزایش تری گلیسیرید کبد، اسیدهای چرب آزاد پلاسما ضعیف شده و فعالیت لیپوپروتئین لیپاز ضعیف را نشان می دهد که با علائم دیس لیپیدمی سازگار است. VDD باعث اختلال در تنظیم شبکه های ژنی مرتبط با هورمون رشد و سیگنال دهی انسولین، از جمله القای یک سرکوب کننده سیگنال دهی سیتوکین می شود. این یافته ها نشان می دهد که توسعه اولیه VDD با برهم زدن تعادل بین رشد جسمی و تجمع بافت چربی بر سلامت متابولیک تأثیر می گذارد.