گردشگران فعال آب و هوا به نجات مانگروهای فیجی کمک می کنند • آیا این کافی است؟

مقاله ای از اریک ورل

تصور کنید هزاران مایل به یک جزیره گرمسیری پرواز می کنید تا بتوانید تمام روز را به حفر چاله بگذرانید.

گردشگران فیجیایی به ساکنان جزیره کمک می کنند تا با تغییرات آب و هوایی سازگار شوند

نوشته امیلی وودز
به روز شد 8 ژانویه 2024 – 5:05 صبح، اولین ارسال در 5:00 صبح

…

اما در زیر سطح این بهشت ​​استوایی یک مجمع الجزایر آسیب پذیر قرار دارد که تاثیرات روزانه تغییرات آب و هوایی را تجربه می کند.

افزایش سطح آب دریاها باعث نفوذ آب شور شده و برخی از جوامع فیجی را از منابع آب شیرین خود محروم کرده است.

…

ایلیساپتسی بوتوو در حالی که درختان حرا را با ده ها گردشگر در جزیره سناتاری کاشته بود، به AAP گفت: “ما جوامع آسیب پذیری داریم، بنابراین تمام تلاش خود را می کنیم تا هر کاری را که انجام می دهیم با تغییرات آب و هوایی فعلی تطبیق دهیم.”

خانم بوتوو به این گروه گفت که حرا از جزایر مامانوکای فیجی در برابر بالا آمدن سطح دریا محافظت می کند، 10 برابر بیشتر از درختان دیگر کربن جذب می کند و منبع غذایی به عنوان محل پرورش ماهی، خرچنگ گلی و صدف است.

او ریشه‌های گیاهان بالغ حرا را توزیع می‌کند، که سپس در آب کم عمق دریا غوطه‌ور می‌شوند و با سنگ پوشانده می‌شوند تا با ورود امواج و جریان‌ها، نهال‌ها حرکت نکنند.

…

بیشتر بخوانید: https://www.canberratimes.com.au/story/8478860/fijian-tourists-help-islanders-adapt-to-climate-change/

درست قبل از شیوع کووید از فیجی بازدید کردم.

توصیه کلی من اگر در حال بازدید هستید، به اقامتگاه های توریستی پایبند باشید. برای پیاده روی وارد شدم با UVAیا بهتر است بگوییم از راننده تاکسی خواست ما را به یک کافه محلی ببرد تا ببیند مردم عادی چگونه زندگی می کنند. به نظر من، سووا یکی از خطرناک ترین مکان هایی است که تا به حال دیده ام، بسیار بدتر از مکان های خطرناک تری مانند مانیل در فیلیپین. راننده تاکسی و مردم کافه مودب بودند، به ما هشدار دادند که در خیابان راه نرویم. راننده در تاکسی خود ماند و کلید را در اشتعال قرار داد تا در صورت متشنج شدن اوضاع بتواند حرکت کند. همانطور که برای مدت کوتاهی در خیابان قدم زدیم تا بعد از نیم ساعت گذراندن در کافه به تاکسی خود برگردیم، یک گانگستر که از آن طرف خیابان ما را تماشا می کرد شروع به نزدیک شدن کرد، سپس نظرش تغییر کرد – من خیلی بزرگ بودم و او می دانست که می دانم. به چه چیزی فکر می کرد، بنابراین هیچ عنصر شگفتی وجود نداشت. خوشبختانه او زمان جمع آوری خدمه و اسلحه نداشت. ما شانس آوردیم، شاید فقط چند دقیقه.

من با افرادی که ملاقات کردم گفتگوهای جالبی داشتم، تصور من این است که اکثر فیجی ها مردمی شایسته هستند که سعی می کنند در شرایط سخت زندگی عادی داشته باشند. یکی از گفتگوها بسیار جالب بود، با فردی مواجه شدیم که تحصیلات بالایی داشت و از صحبت کردن در مورد وضعیت محلی خوشحال بود. او به من گفت چرا فیجی اینقدر بهم ریخته است.

مشکل دو نفر است، آنها دولت فاسد و دارو کاوا. کاوا در فیجی قانونی است زیرا یک ماده مخدر فرهنگی است، مانند قهوه یا آبجو یا چای برگ کوکا در برخی از کشورهای آمریکای جنوبی. 2 تا 3 لیوان کاوا که به روش سنتی دم می‌شود، صدایی متوسط ​​به مصرف‌کننده می‌دهد، تقریباً مانند 2 تا 3 لیوان شراب قوی. اما فروشندگان مواد مخدر از این مقبولیت فرهنگی سوء استفاده کرده اند و اکنون کنسانتره کاوا را می فروشند که طبق آنچه من دیدم به اندازه کوکائین غلیظ خطرناک و اعتیادآور است. بسیاری از نوجوانان فیجی به کاوا معتاد هستند زیرا در اقتصاد شکسته فیجی که توسط فساد دولتی سنگین شده است، فرصت های بسیار کمی برای کودکان وجود دارد. بنابراین، بسیاری از نوجوانان به جای تلاش برای یافتن شغل، تمام وقت خود را صرف هدر دادن، فروش، دزدی یا سرقت از مردم می کنند تا هزینه مواد مخدرشان را بپردازند.

مغازه های کنسانتره کاوا در فیجی آشکار است – آنها شبیه سلول های زندان هستند، این مغازه ها با درهای فولادی سنگین و قاب پنجره های فولادی با میله های روی پنجره ها هستند. این شیشه وقتی از نزدیک به آن نگاه کردم واقعا ضخیم به نظر می رسید، اگر شیشه ای مقاوم در برابر شکستگی باشد تعجب نمی کنم. وقتی ما آن را بررسی کردیم، فروشگاه باز نبود، اما فکر می‌کنم آنها در ساعات اداری دارای امنیت مسلحانه بودند. با توجه به درآمد ناچیز محلی، آنها مجبورند مقدار زیادی کنسانتره کاوا را بفروشند تا ارزش پرداخت این همه اقدامات حفاظتی گران قیمت را داشته باشند. بسیاری از مردم محلی دوست دارند این مغازه ها را تعطیل کنند، اما فروشندگان مواد مخدر دوستان بسیار خوبی دارند.

میدونی چیه؟ سبزی‌های ولگردی که هزاران کیلومتر برای کاشت چند ریشه حرا پرواز می‌کنند، احتمالاً به کسی آسیب نمی‌رسانند، اگرچه من تعجب نمی‌کنم اگر مردم محلی ریشه‌ها را پس از آن کنده و به گروه بعدی گردشگران منتقل کنند – بسیار ساده‌تر از پیاده روی چند کیلومتر از میان یک باتلاق تند و زننده و خرد کردن ریشه های تازه. اما من شک دارم که آنها کمک زیادی به حل مشکلات واقعی فیجی کنند.