Environment Factor – فوریه 2021: مشاغل نیمه وقت ماه

جهش ژنتیکی خطر ابتلا به مزوتلیوما را افزایش می دهد

دریافت کنندگان NIEHS دریافتند که افراد دارای جهش ژن BLM بیشتر در معرض ابتلا به تومورهایی به نام مزوتلیوما هستند، به ویژه پس از قرار گرفتن در معرض آزبست، که نشان دهنده تعامل بین ژن و محیط است. افرادی که دو نسخه جهش یافته از ژن BLM را به ارث می برند، به سندرم بلوم مبتلا هستند، بیماری مرتبط با افزایش خطر ابتلا به سرطان. این مطالعه نشان داد که افرادی که دارای جهش هتروزیگوت BLM هستند – آنها فقط یک نسخه از ژن جهش یافته را دارند – همچنین خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهند.

محققان DNA 155 بیمار مزوتلیوما را توالی یابی کردند و به دنبال جهش های هتروزیگوت BLM بودند. هفت نفر از 155 بیمار حامل چنین جهش هایی بودند که فراوانی قابل توجهی بالاتر از فراوانی مورد انتظار 1 در 900 در جمعیت عمومی بود.

محققان با استفاده از موش و سلول های انسانی دریافتند که جهش های هتروزیگوت BLM منجر به بی ثباتی ژنومی پس از قرار گرفتن در معرض آزبست می شود. علاوه بر این، در سلول های انسانی با جهش BLM، قرار گرفتن در معرض آزبست مرگ سلولی را کاهش داده و پاسخ های التهابی را تغییر می دهد. محققان BLM هتروزیگوت و موش های نوع وحشی را در معرض آزبست قرار دادند. در مقایسه با نوع وحشی، موش‌های جهش یافته BLM سطوح بالاتری از نشانگرهای التهابی، نشانه سرطان ناشی از آزبست و شیوع بالاتر مزوتلیوما داشتند.

روی هم رفته، این نتایج نشان می دهد که احتمال حمل جهش های هتروزیگوت BLM در بین بیماران مزوتلیوما به طور قابل توجهی بیشتر از جمعیت عمومی است. علاوه بر این، حاملان جهش BLM در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به مزوتلیوما هستند، خطری که با قرار گرفتن در معرض آزبست افزایش می یابد. به گفته نویسندگان، حاملان جهش BLM ممکن است از اقدامات پیشگیری از مواجهه و غربالگری تشخیص زودهنگام سود ببرند.

نقل قول: Bononi A، Goto K، Ak G، Yoshikawa Y، Emi ​​M، Pastorino S، Carparelli L، Ferro A، Nasu M، Kim JH، Suarez JS، Xu R، Tanji M، Takinishi Y، Minaai M، Novelli F، Pagano I ، گائودینو جی، پاس HI، گرودن جی، گرزیمسکی جی جی، متینتاس ام، آکارسو ام، مورو بی، حسن آر، یانگ اچ، کربن ام. 2020. جهش‌های هتروزیگوت BLM حساسیت به آزبست و مزوتلیوما را افزایش می‌دهند. Proc Natl Acad Sci USA 117(52):33466–33473.

پاراکوات استنشاق شده وارد مغز موش می شود و باعث ایجاد اثرات خاص جنسی می شود

یک مطالعه با بودجه NIEHS روی موش ها نشان داد که هنگام استنشاق، آفت کش پاراکوات می تواند وارد مغز شود. محققان همچنین دریافتند که تنها در موش‌های نر قرار گرفتن در معرض پاراکوات حس بویایی را مختل می‌کند که نشانه اولیه بیماری پارکینسون و سایر بیماری‌های عصبی است. به گفته نویسندگان، استنشاق یک مسیر واقع بینانه برای قرار گرفتن در معرض آفت کش ها برای کشاورزان است، اما اغلب در مطالعات اولیه حیوانات و ارزیابی خطر نادیده گرفته می شود.

محققان موش‌های نر و ماده بالغ را به مدت چهار هفته در معرض آئروسل‌های پاراکوات در محفظه استنشاق کل بدن قرار دادند. آنها غلظت پاراکوات را در نواحی مختلف مغز، ریه ها و کلیه ها اندازه گیری کردند. آنها با استفاده از تست تشخیص بویایی، چگونگی تأثیر قرار گرفتن در معرض بویایی را ارزیابی کردند.

پاراکوات در چهار ناحیه مغز و همچنین در ریه ها و کلیه ها یافت شد. سطوح در پیاز بویایی به طور قابل توجهی بالاتر از هر منطقه دیگر مغز بود، مطابق با قرار گرفتن در معرض استنشاق از طریق سیستم بویایی. سطح پاراکوات در تمام بافت‌ها در عرض چهار هفته پس از پایان مواجهه به مقادیر کنترل بازگشت. موش‌های نر در معرض حس بویایی به طور مداوم در مقایسه با گروه کنترل دچار اختلال شدند. قرار گرفتن در معرض بویایی در موش ماده تاثیر نمی گذارد. به گفته نویسندگان، نتایج اهمیت در نظر گرفتن مسیر قرار گرفتن در معرض برای تعیین ارزیابی های ایمنی آفت کش های عصبی را برجسته می کند.

نقل قول: اندرسون تی، مریل AK، اکارد ام‌ال، ماروین ای، کنراد کی، وله کی، اوبردورستر جی، سوبولوسکی ام، کوری-سلچتا دی‌آی. 2020. استنشاق پاراکوات، یک مسیر مرتبط با ترجمه: توزیع مغز و اختلال بویایی خاص نر در موش. Toxicol Sci; doi:10.1093/toxsci/kfaa183 [Online 29 Dec 2020]. (تاریخ)

جاذب های خوراکی در برابر سمیت PFAS محافظت می کنند

دریافت کنندگان NIEHS دریافتند جاذب های خوراکی اصلاح شده با مواد مغذی می توانند فراهمی زیستی و سمیت مواد پر و پلی فلوروآلکیل (PFAS) را که از طریق آب و غذای آلوده خورده می شوند، کاهش دهند. جاذب های مبتنی بر خاک رس، سموم را در معده و روده ها متصل می کنند و در نتیجه قرار گرفتن در معرض آن را کاهش می دهند. در اینجا، محققان آزمایش کردند که آیا افزودن مواد مغذی رایج کارنیتین و کولین به یک جاذب مبتنی بر خاک رس، جذب PFAS را بهبود می بخشد یا خیر.

محققان آزمایش‌های جذب را برای مواد شیمیایی رایج PFAS در شرایط شبیه‌سازی معده انسان انجام دادند. برای دو تا از چهار PFAS – PFOA، PFOS – و مخلوطی از این دو، هر دو جاذب اضافه شده با مواد مغذی ظرفیت اتصال را در مقایسه با جاذب پایه بدون مواد مغذی بهبود بخشیدند. برای آزمایش اینکه آیا مواد شیمیایی در طول فرآیند هضم به جاذب‌ها متصل می‌مانند، آنها جاذب‌های حاوی PFAS را به یک محیط شبیه‌سازی شده روده اضافه کردند. فقط مقدار کمی از PFAS متصل شده از جاذب های افزودنی غذایی جدا می شود، که نشان می دهد مواد شیمیایی پایدار می مانند و PFAS را در روده انسان محکم می بندند.

برای آزمایش ایمنی و کارایی جاذب ها، محققان یک ارگانیسم آب شیرین به نام هیدرا را در معرض PFOA، PFOS و جاذب ها قرار دادند. آنها عیوب ساختاری هیدرات را برای تعیین سمیت PFAS ارزیابی کردند. در مقایسه با جاذب اصلی، هر دو جاذب افزودنی غذا به طور قابل توجهی از هیدرات در برابر سمیت PFOA و PFOS محافظت می کنند. علاوه بر این، مخلوطی از جاذب‌ها با مواد مغذی افزوده، محافظت بیشتری نسبت به جاذب به تنهایی ایجاد می‌کند و بالاترین محافظت را در برابر مخلوط PFAS ارائه می‌کند. به گفته نویسندگان، نتایج نشان می دهد که گنجاندن این جاذب ها با مکمل های غذایی می تواند قرار گرفتن در معرض و سمیت مرتبط با غذا و آب آلوده به PFAS را کاهش دهد.

نقل قول: Wang M، Orr AA، Jakubowski JM، Bird KE، Casey CM، Hearon SE، Tamamis P، Phillips TD. 2021. افزایش جذب مواد پر و پلی فلوئوروآلکیل (PFAS) توسط خاک رس مونتموریلونیت خوراکی حاوی مواد مغذی. Water Res 188:116534.

استفاده از سیگار الکترونیکی پاسخ ایمنی ویروسی را کاهش می دهد

بر اساس یک مطالعه جدید با بودجه NIEHS، کاربران سیگار الکترونیکی پاسخ ایمنی سرکوب شده به عفونت ویروس آنفولانزا دارند. این نتایج پیامدهای مهمی برای سلامت عمومی دارد، به ویژه در طول فصل آنفولانزا و سایر بیماری های همه گیر ویروس تنفسی، مانند COVID-19.

این مطالعه شامل 49 بزرگسال 18 تا 40 ساله بود که به سه گروه غیرسیگاری، سیگاری و مصرف کننده سیگار الکترونیکی تقسیم شدند. شرکت کنندگان با یک ویروس آنفولانزای ضعیف تلقیح شدند و به محققان این امکان را داد تا با خیال راحت پاسخ ایمنی به عفونت آنفولانزا را مطالعه کنند. قبل و بعد از تلقیح، محققان نمونه هایی از مخاط بینی که اولین خط دفاعی در برابر عفونت تنفسی است، جمع آوری کردند. آنها بیشتر تولید آنتی بادی، بیان ژن و نشانگرهای پاسخ ایمنی و بار ویروسی را بررسی کردند.

بار ویروسی بین سه گروه تفاوتی نداشت. پس از تلقیح، آنتی بادی ها همانطور که انتظار می رفت در افراد غیر سیگاری افزایش یافت، اما در مصرف کنندگان سیگار الکترونیکی یا سیگاری ها نه. در مقایسه با افراد غیرسیگاری، سطح پروتئین های ایمنی مهم پس از تلقیح در مصرف کنندگان سیگار الکترونیکی کاهش یافت اما در افراد سیگاری کاهش یافت. مصرف‌کنندگان سیگار الکترونیکی و سیگاری‌ها بیان ژن‌های مرتبط با سیستم ایمنی را در مقایسه با افراد غیرسیگاری کاهش می‌دهند، با تغییرات بیشتر در بیان ژن در مصرف‌کنندگان سیگار الکترونیکی نسبت به افراد سیگاری. جنسیت یک تعدیل کننده قابل توجه بیان ژن ناشی از تلقیح بود، که نشان می دهد ژن های مرتبط با ایمنی در مصرف کنندگان سیگار الکترونیکی مرد و زن به طور متفاوتی اصلاح می شوند. با این حال، حجم نمونه اجازه تجزیه و تحلیل طبقه بندی جنسی بیشتر را نمی دهد.

به گفته نویسندگان، نتایج نشان می‌دهد که استفاده از سیگار الکترونیکی پاسخ ایمنی به عفونت‌های ویروسی تنفسی را سرکوب می‌کند و استفاده از سیگار الکترونیکی و کشیدن سیگار به روش‌های مختلف بر پاسخ ایمنی میزبان تأثیر می‌گذارد.

نقل قول: Rebuli ME، Glista-Baker E، Hoffman JR، Duffney PF، Robinette C، Speen AM، Pawlak EA، Dhingra R، Noah TL، Jaspers I. 2021. استفاده از سیگار الکترونیکی پاسخ ایمنی مخاط بینی را به ویروس آنفلوانزای ضعیف شده زنده تغییر می دهد. کارازمایی بالینی. Am J Respir Cell Mol Biol 64 (1): 126-137.