جیم سبک برنده جایزه Lytle 2023 برای دهه‌ها حل مسئله سنکروترون و اختصاص آن شد.

نیوزویز – جیم سبک، مهندس برق و فیزیکدان در منبع نور تابش سنکروترون استنفورد (SSRL) در آزمایشگاه ملی شتاب دهنده SLAC وزارت انرژی، امسال را دریافت خواهد کرد. جایزه فارل دبلیو لیتل برای کمک های بی شماری در ساخت، نگهداری و بهره برداری از سینکروترون در طول تقریباً چهار دهه.

این جایزه سالانه کارکنان و کاربران SSRL را به رسمیت می شناسد و هیچ کس برای حفظ آن تلاش بیشتری نکرده است SSRL جیمز سافرانک، دانشمند ارشد SSRL، گفت و شتاب دهنده آن در طول سال ها کار می کند.

تلاش برای توصیف دفعاتی که جیم تلاش‌ها را برای بازگرداندن شتاب‌دهنده‌های SSRL به صورت آنلاین انجام داده است، نیازی به کتاب ندارد. سافرانک گفت که این به حجم زیادی نیاز دارد. او به حل هر مشکلی علاقه دارد، خواه با برق، تشخیص پرتو، کنترل کامپیوتر یا سیستم HVAC. اگر مشکلی وجود داشته باشد، جیم آن را حل می کند.»

سبک در طول 39 سال فعالیت حرفه ای خود تقریباً بر روی هر سیستم الکتریکی در حلقه شتاب دهنده الکترون پوزیترون استانفورد (SPEAR)، شتاب دهنده ذرات در قلب کار کرده است. تاسیسات سنکروترون. سافرانک گفت که شرح شغل او را می توان اینگونه خلاصه کرد: «هر چیزی را که نیاز به تعمیر دارد را اصلاح کن».

Sebek مهارت ها و دانش خود را مدیون مربیان خود می داند، که مایل بودند برای آموزش تخصص خود وقت بگذارند، حتی در شلوغ ترین زمان های SSRL. Sebek در واقع قبل از اتمام دوره کارشناسی خود در SLAC شروع به کار کرد. او دروس فنی مربوط به عملکرد شتاب دهنده، تکمیل دوره های صبح و عصر را در دانشگاه ایالتی سن خوزه مطالعه کرد. او گفت که دوره‌هایی را می‌گذراند که می‌تواند به او در حل مشکلات فوری در SSRL و SPEAR کمک کند – برای مثال، اگر سیستم کنترل پرتو عجیب و غریب عمل کند، او یک دوره بازخورد می‌گذراند.

من عاشق خواندن کتاب های فنی و اجرای ایده های جدید در SPEAR هستم. سبیک گفت: در گذشته قبل یا بعد از کار در کلاس های ریاضی و علوم شرکت می کردم. “این کاری است که من دوست دارم در اوقات فراغتم انجام دهم.”

پس از آن که مربیان SSRL او را تشویق کردند که مدرک خود را ادامه دهد و مقالاتی را بر اساس تجربه‌اش منتشر کند، دکترای خود را در فیزیک شتاب‌دهنده در استنفورد تکمیل کرد.

ساخت انژکتور ذرات از ابتدا

Sebek کار خود را در SSRL آسان نکرد: کار اولیه او کمک به ساختن تزریق کننده الکترون ویژه برای SPEAR بود که آن را از SLAC linac جدا می کرد. تا دهه 1980، SPEAR به شتاب دهنده خطی SLAC متصل بود و برای مطالعه فیزیک با انرژی بالا استفاده می شد. در سال 1988، SPEAR به یک منبع تشعشع سنکروترون مستقل تبدیل شد که اشعه ایکس را برای SSRL تولید کرد. Sebek به عنوان مهندس الکترونیک در پروژه انژکتور جدید استخدام شد که تکمیل آن حدود دو سال طول کشید.

پروژه انژکتور فرصت هایی را برای یادگیری در مورد تمام جنبه های شتاب دهنده ارائه می دهد. در طول این پروژه، Sebek یک موضوع جدید دیگر را یاد گرفت: نحوه اصلاح و تعمیر سیستم های قدرت مغناطیسی بزرگ برای کمک به عملکرد قابل اعتماد سنکروترون.

او گفت: “کار من به این شکل است: چیزی را پیدا می کنم که نیاز به کار دارد، بنابراین شروع به کار روی آن می کنم.” “من از یک سیستم به سیستم دیگر مهاجرت می کنم و در حین رفتن در مورد آنها یاد می کنم.”

او تعداد کل عناوین و نقش هایی که داشته است را از دست داده است. این ثروت از تجربه یکی از بخش های مورد علاقه او در حرفه او است.

او گفت: «در برخی از موقعیت‌ها در SLAC، شما در یک چیز خاص بسیار تخصصی می‌شوید، اما در SPEAR همه چیز متفاوت است. “هدف اصلی ما این است که مطمئن شویم شتاب دهنده به طور قابل اعتماد کار می کند، به این معنی که ما باید در مورد تمام قطعات آن اطلاعات زیادی داشته باشیم. این به ما کمک می کند تا چیزهای خارج از وظایف فوری خود را اصلاح کنیم.»

سفر او به SLAC در سال 1979 هنگامی که زادگاهش شیکاگو را به مقصد منطقه خلیج سانفرانسیسکو ترک کرد آغاز شد. در آن زمان او نمی دانست که بیشتر عمر خود را به عنوان مهندس و فیزیکدان در SSRL سپری خواهد کرد. او از سرهم‌کردن با چیزهای مکانیکی و مطالعه ریاضی در دوران رشد لذت می‌برد، اما نمی‌دانست با رسیدن به کالیفرنیا چه مسیری را طی خواهد کرد.

او گفت: “SSRL و SLAC به طور کلی قبل از شروع به کار در اینجا برای من یک معما بود.” من در مورد آزمایشگاه شنیده‌ام و کمی در مورد آن خوانده‌ام، اما تا زمانی که در اینجا شروع به کار کردم واقعاً نمی‌دانستم در داخل چه خبر است.»

او گفت که در نهایت، این آزمایشگاه به “محیط کاری خوب با افراد خوبی تبدیل شد که کار کردن با آنها لذت بخش است.” من لذت بردم و ماندم.»

پروژه مورد علاقه او بررسی، درک و در نهایت درمان ناپایداری های پرتو بود که باعث مشکلات عملیاتی در SPEAR2، نسل بعدی SPEAR شده بود. او همچنین از مشارکت در طراحی، ساخت، راه اندازی و بهره برداری SPEAR3 لذت برد.

او کاملاً متعهد به حفظ SSRL است. سافرانک گفت: «اما زمان می گذرد و هیچ کس برای همیشه در SSRL نمی ماند. “SSRL واقعاً یک مشکل جانشینی دارد – جیم به سادگی غیر قابل تعویض است.”