دنیای RNA هفته گذشته ، یک گرافیک نوار ساده توجه من را به خود جلب کرد و باعث شد من بیش از یک سال اولین پست وبلاگم را بنویسم. من با یک شکل با مقایسه فرکانس روبرو شدم دن نوو گزینه ها در RNU4-2 به ژنهای دیگر که باعث اختلالات توسعه عصبی می شوند. داده ها حاکی از آن است که سندرم RENU که اخیراً مشخص شده است ممکن است یکی از شایع ترین اختلالات ژنتیکی عصبی با تشنج بالا باشد. این باعث شده است که من به گروهی نزدیکتر از شرایط که در چند سال گذشته پدیدار شده است ، نگاه کنم: اختلالات عملکرد اسلایزوم ، نمای جالبی از پویایی تشخیص یک ژن در دوره پس از ژنوم ارائه می دهد.
شکل 1. انواع مکرر در RNU4-2 باعث اختلالات رشد عصبی می شوند. (الف) انواع نوو در RNU4-2 تمایل دارند در یک منطقه بحرانی در ژن RNU4-2 گروه بندی شوند ، از جمله نسخه مکرر N.64_65inst. (ب) u4 snRNA u6 snRNA را با جفت کردن پایه از طریق دو ساقه متصل می کند و دوپلکس پایدار SO را تشکیل می دهد. اتصال به SNRNA U6 برای جلوگیری از نقش کاتالیزوری آن در مکان فعال Splacesoma مهم است. ج) به طور سنتی ، ما از RNA به عنوان پیشرو پروتئین فکر می کنیم. با این حال ، طیف بسیار گسترده تری از فعالیت ها وجود دارد که مولکول های RNA عملکرد سلولی را بر عهده دارند ، از جمله نقش RNA هسته ای کوچک (SNRNA) در پیشنهاد. (د) انواع نوو در RNU4-2 از سایر ژنهای Neurburst شایع تر است ، حتی بیش از بروز Ankrd11 ، یکی از شایع ترین ژنهای گزارش شده در Kaplanis و همکاران ، 2020. [Figures modified from Chen et al., 2024 (A,B), and Greene et al., 2024 (D) under a Creative Commons Attribution 4.0 International License. Figure C was created using BioRender.]
Spiritososis. در چند سال گذشته ، مشخص شده است که تعداد فزاینده ای از اختلالات عصبی توسعه یافته توسط انواع مختلف ژن های درگیر در این آدمک ایجاد شده است. من برای اولین بار از طریق انتشار 2024 ما توسط لی و همکاران در آنجا با این مفهوم آشنا شدم که در آنجا گزینه هایی را شناسایی کردیم که باعث بیماری می شوند U2AF2. ، PRPF19وت RBFOX1. اما این طحال مرموز چیست؟ به طور خلاصه ، این دستگاه سلولی مسئول حذف قبل از mRNA و بافندگی اگزون ها در کنار هم است. بیش از 90 ٪ ژنهای انسانی دارای اینترون با میانگین 8-10 اینترون در هر ژن هستند. بر این اساس ، شکاف ها یکی از مهمترین ساختارهای سلول انسانی هستند. اجزای اصلی Splicesoma به اصطلاح “snurp” است-مالت ریبونوکلئوپروتئین های حاوی RNA هسته ای کوچک (SNRNA) و مجموعه ای از پروتئین های مرتبط. snRNA مورد استفاده در Splacesoma U1 ، U2 ، U4 ، U5 و U6 است و ژنهایی که آنها را رمزگذاری می کنند با پیشوند شروع می شوند رنوبه ترتیب ، RNU4-2 یکی از چندین ژن شامل U4 snRNA است.
بوها prrt2 یک لحظه در سال 2024 ، آنها دو نشریه را شناسایی کردند دن نوو گزینه ها در RNU4-2 در افراد مبتلا به اختلالات توسعه عصبی. روی هم رفته ، این نشریات بیشترین تعداد افرادی هستند که با یک ژن جدید Neurburst مشخص شده اند ، از جمله 47 نفر که توسط Green و همکاران و 115 نفر مشخص شده توسط CH و همکاران مشخص شده اند. علاوه بر این ، NAVA و یک همکار 145 نفر دیگر را شناسایی کردند دن نوو گزینه ها در RNU4-2S با بیش از 20 نشریه پس از کشف آن در سال 2024 ، حرکت پشت RNU4-2 یادآوری افتتاح سال 2011 از prrt2 به عنوان یک ژن طولانی جستجو شده برای خود محدود کردن تشنج های نوزادی که بیش از 100 نشریه را در دو سال پس از کشف اولیه آن برانگیخته است. به طور خلاصه ، RNU4-2 یکی از شایع ترین دلایل یکنواخت اختلالات عصبی است. واضح است که این ژن کاملاً مورد غفلت واقع شده است. اما چرا؟
امتناع امتحان. حمله RNU4-2شناسایی به دلیل دو عامل اصلی است. اول چون RNU4-2 پروتئین را رمزگذاری نمی کند ، اما هدف تعیین توالی اگزوما نیست ، اگرچه برخی از افراد این آزمایش را دریافت می کنند RNU4-2به ترتیب ، RNU4-2 اولین عصبی است که فقط “ژن برای ژنوم” ایجاد می کند. با این حال ، عدم پوشش اگزوما تنها دلیل نیست RNU4-2 کم ارزش بود محدودیت در شناسایی این اختلال حتی با ژنوم باقی مانده است. روشهای طبقه بندی نوع فعلی تا حد زیادی به تأثیر پیش بینی شده بر عملکرد پروتئین متکی هستند. برای RNU4-2 این پروتئین را رمزگذاری نمی کند ، ارزیابی اینکه آیا گزینه ها عملکرد ژن را با استفاده از ابزارهای بیوانفورمال موجود تغییر می دهند ، دشوار است. خطوط لوله فعلی ما با هدف پروتئین انجام می شود و تأثیر پیش بینی شده بر ساختار یا اتصال RNA را شامل نمی شود. به بیان دیگر ، ارزیابی تأثیر یک گزینه در صورت عدم وجود پروتئین یا حذف که می توانیم در متن قرار دهیم ، دشوار است.
سندرم رنو. درک ما از RNU4-2-اختلالات توسعه عصبی به سرعت پیشرفت کرده است. این بیماری که در ابتدا توسط اختلال رشد عصبی تا حدودی حجمی با افت فشار خون ، ناهنجاری های مغز ، مراحل متمایز و زبان غایب (NEDHAFA) ذکر شده است ، اکنون به عنوان سندرم RENO خوانده می شود و توسط سازمان متحد برای سندرم RENU پشتیبانی می شود. اگرچه هر دو گزارش اولیه از فنوتیپ ساختاری ، مبتنی بر HPO برای تشریح ویژگی های سندرم RENU استفاده می کردند ، اما تاکنون تمرکز بر تشخیص ژن به جای طرح کلی فنوتیپ بوده است. تشویق می شود که تعداد فزاینده ای از نشریات با تمرکز بر روی ویژگی های سندرم و صورت فردی ، چنین رشد کوتاه ، پلکهای فوقانی با هود و فیلتر پر شده ، درک بالینی از سندرم RENO را گسترش دهد.
رشد عصبی. خصوصیات عصبی و عصبی سندرم رنل هنوز به خوبی تعریف نشده است و اغلب با خصوصیات غیر اروپایی گزارش می شود ، که باعث می شود تشخیص آنها دشوار باشد. این بیشتر به دلیل برخی از “اشکالات” داخلی هستی شناسی فنوتیپ انسان (HPO) است ، که در آن کارکردهایی مانند “کاهش” و “بزاق بیش از حد” به عنوان ویژگی های فنوتیپی صورت ذکر شده است. در حقیقت ، این خصوصیات نتیجه ای از افت فشار خون دهانی است ، که یک ویژگی رایج از فشار خون جهانی است که در اختلالات سطح عصبی مشاهده شده است. تصویر در حال ظهور نشان می دهد که بیشتر افراد مبتلا به سندرم رنل دارای ناتوانی فکری از متوسط تا شدید و همچنین شیوع نسبتاً زیاد مشکلات عصبی فرتالمی مانند Nystagmus هستند. همانطور که در ابتدا در اختصار Nedhafa پیشنهاد شده است ، بیشتر افراد مبتلا به سندرم رنل از یک زبان گفتاری استفاده نمی کنند ، اگرچه زبان بیانگر فقط زیر مجموعه ای از توانایی های ارتباطی را در بر می گیرد. کاملاً تشریح دامنه خصوصیات عصبی و عصبی در مطالعات تاریخ طبیعی برای حرکت رنو به آمادگی برای یک کارآزمایی بالینی مهم خواهد بود.
صرع من تعجب کردم که شیوع صرع در سندرم رنل بسیار بالاتر از سایر ژنهای Neurburst به نظر می رسد. سبز و همکاران فرکانس 50 ٪ را پیدا می کنند ، در حالی که چن و همکاران فرکانس تقریبا 80 ٪ را گزارش می کنند. گونه ها و مسیرهای تشنج بسیار متغیر است: گرفتگی های شیرخوار ، حملات کانونی و تشنج های کلونیک تونیک دو طرفه. شروع تشنج از اوایل کودکی تا بزرگسالی متفاوت است. شدت کامل فنوتیپ های سندرم رنل در حال حاضر ناشناخته است ، از جمله بروز صرع نسوز و رشد و آنسفالوپاتی صرع. با این حال ، با افزایش شناخت RNU4-2-اختلالات توسعه عصبی معتبر ، منطقی است که انتظار داشته باشیم که به زودی چشم انداز وی برای تشنج بهتر بیان شود.
آنچه شما باید بدانید RNU4-2-C- اختلال توسعه عصبی متصل (سندرم RENU) یک اختلال رشد عصبی در حال وقوع است که معمولاً در توالی سنتی از بین می رود. سندرم RENU در بین اختلالات غیر جنگی یکنواخت نسبتاً شایع است و به نظر می رسد فرکانس نسبتاً بالایی از تشنج قابل مقایسه با SCN2a– یا stxbp1تخلفات مرتبط با آن. اساس ژنتیکی سندرم RENU غیرمعمول است زیرا کدهای ژن RNU4-2 برای RNA هسته ای کوچک به جای پروتئین. با توجه به فرکانس آن ، منطقی است که انتظار داشته باشیم پیشرفت چشمگیری در طرح بهتر سندرم رنه در آینده نزدیک داشته باشد.
اینگو هلبیگ یک متخصص مغز و اعصاب و اکسپلورر در ژنتیک صرع است که در بیمارستان کودکان فیلادلفیا (CHOP) ، ایالات متحده کار می کند.
