نسخه اصلی مقاله
این داستان در ابتدا توسط با کابل و در اینجا به عنوان بخشی از میز آب و هوا مشارکت.
در حالی که طوفان لری در سال 2021 به سمت شمال به اقیانوس اطلس می‌پیچید و از ساحل شرقی ایالات متحده در امان بود، ابزار ویژه‌ای در جزیره نیوفاندلند کانادا منتظر آن بود. از آنجایی که طوفان‌ها از آب گرم اقیانوس تغذیه می‌کنند، دانشمندان به این فکر می‌کردند که آیا چنین طوفانی می‌تواند میکروپلاستیک‌ها را از سطح دریا جمع‌آوری کند و زمانی که به خشکی می‌رسد آنها را رسوب دهد. لری به معنای واقعی کلمه یک طوفان کامل بود: از آنجایی که او قبل از رسیدن به جزیره به خشکی نرسیده بود، هر چیزی را که رها می کرد توسط آب یا هوا کشیده می شد، بر خلاف مثلاً در یک شهر پرجمعیت که در آن انتظار دارید یک شهر را پیدا کنید. مقدار زیادی میکروپلاستیک
هنگامی که لری از نیوفاندلند عبور می کرد، ابزار آنچه را که از آسمان می افتاد جذب کرد. البته این شامل باران، اما همچنین قطعات میکروپلاستیک بود که به عنوان قطعات کوچکتر از پنج میلی متر یا به اندازه عرض یک پاک کن مدادی تعریف می شد. محققان در یک تحقیق اخیر دریافتند که لری در اوج خود بیش از 100000 میکروپلاستیک در هر متر مربع زمین در روز رسوب می کرد. کاغذ در مجله منتشر شده است ارتباطات زمین و محیط زیست. سپس طوفان ها را به فهرست رو به رشد راه هایی اضافه کنید که ذرات ریز پلاستیک نه تنها در هر گوشه و کنار محیط نفوذ می کنند، بلکه به راحتی بین خشکی، دریا و هوا حرکت می کنند.
از آنجایی که بشریت به طور کلی به طور تصاعدی پلاستیک بیشتری تولید می کند، محیط زیست نیز به طور تصاعدی با میکروپلاستیک های بیشتری آلوده می شود. تفکر غالب این بود که میکروپلاستیک ها در اقیانوس شسته می شوند و در آنجا می مانند: شستن لباس های مصنوعی به عنوان مثال، مانند پلی استر، میلیون‌ها الیاف میکرو را در هر بار لباس‌شویی آزاد می‌کند، که سپس در آب‌های فاضلاب به دریا می‌ریزد. اما تحقیقات اخیر نشان داده است که دریاها واقعاً هستند تخلیه ذرات به جو برای برگشت به خشکی، هم وقتی امواج می‌شکنند و هم وقتی حباب‌ها به سطح می‌آیند و میکروپلاستیک‌ها را در نسیم دریا می‌ریزند.
ابزار موجود در علفزار نیوفاندلند بسیار ساده بود: یک استوانه شیشه‌ای حاوی مقداری آب فوق‌العاده خالص که با چوب‌های چوبی محکم به زمین چسبیده بود. هر شش ساعت قبل، حین و بعد از طوفان، محققان وارد می‌شدند و آبی را که می‌توانست تمام ذراتی را که در نیوفاندلند می‌باریدند – چه با باران و چه بدون باران – جمع‌آوری کند، تخلیه می‌کردند. آنا رایان، دانشمند زمین از دانشگاه دالهوسی در نوا اسکوشیا، نویسنده اصلی مقاله، گفت: «این فقط مکانی است که بسیاری از رویدادهای شدید آب و هوایی را تجربه می کند. “همچنین، آن کاملاً دور است و تراکم جمعیت نسبتاً کمی دارد. بنابراین شما یک دسته از منابع میکروپلاستیک در نزدیکی ندارید.
این تیم دریافت که حتی قبل و بعد از لری، ده‌ها هزار میکروپلاستیک در هر متر مربع زمین در روز می‌ریزند. اما زمانی که طوفان به وقوع پیوست، این تعداد به 113000 رسید. رایان می‌گوید: «ما ریزپلاستیک‌های زیادی را در اوج طوفان یافتیم، اما همچنین رسوب کلی در مقایسه با مطالعات قبلی نسبتاً زیاد بود.» این مطالعات انجام شده است. او می گوید در شرایط عادی اما در مکان های دورتر.
محققان همچنین از تکنیکی به نام مدل‌سازی مسیر معکوس استفاده کردند – اساساً شبیه‌سازی جایی که هوای وارد شده به دستگاه قبلاً کجا بوده است. این تایید کرد که لری میکروپلاستیک‌ها را در دریا جمع‌آوری کرد، آنها را به هوا برد و در نیوفاندلند انداخت. در واقع، مطالعات قبلی ارزیابی شده است اینکه چیزی بین 12 تا 21 میلیون تن میکروپلاستیک تنها در 200 متر بالای اقیانوس اطلس در حال چرخش است و این یک دست کم گرفتن قابل توجه است زیرا ریز فیبرها به حساب نمی آیند. مطالعه نیوفاندلند اشاره می کند که لری به طور تصادفی از روی زباله های اقیانوس اطلس شمالی عبور کرد، جایی که جریان ها پلاستیک شناور را جمع می کنند.
این ارقام جدید از نیوفاندلند نیز احتمالاً به طور قابل توجهی دست کم گرفته می شوند – و حتماً می شوند. هنوز جستجو برای کوچکترین ذرات پلاستیک دشوار و پرهزینه است: این مطالعه به دنبال ذرات کوچکتر از 1.2 میکرون (1.2 میلیونیم متر) بود، اما احتمالاً تعداد بسیار زیادی قطعات پلاستیکی کوچکتر از اینها وجود داشت. ابزار.
استیو آلن، محقق میکروپلاستیک از دانشگاه بیرمنگام در بریتانیا، یکی از نویسندگان مقاله جدید، می گوید: «ما از مطالعات قبلی می دانیم که با کوچکتر شدن تعداد ذرات، منحنی نمایی وجود دارد. بنابراین ما در مورد 113000 ذره در هر متر مربع در روز صحبت می کنیم بزرگ چیزها فقط باید خیره کننده باشد، نه چیزی کمتر.
محققان همچنین می توانند تعیین کنند که چه نوع پلاستیکی از آسمان سقوط کرده است. رایان می‌گوید: «ما مقدار زیادی از یک پلیمر خاص را ندیدیم – یک تنوع واقعی وجود دارد. “آنقدر ترکیبی از ذرات در اقیانوس وجود دارد که شما کمی از همه چیز دارید. و همچنین به این دلیل که طوفان از راه دور آمده است: در سواحل غربی آفریقا شکل گرفته است و شما می توانید ذرات را تا آنجا جمع آوری کنید.”
این همان چیزی است که دانشمندان دیگر با میکروپلاستیک ها در محیط پیدا می کنند. آلودگی میکروپلاستیک از منابع زیادی – لباس‌ها، لاستیک‌های ماشین، تراشه‌های رنگ، بطری‌های شکسته و کیسه‌های ما – ناشی می‌شود که همه آنها به نوعی سوپ چند پلیمری مخلوط می‌شوند. این موضوع در اقیانوس‌ها به همان اندازه که در آسمان‌ها صادق است: در مناطق دورافتاده غرب ایالات متحده، ابزارهای نمونه‌برداری میکروپلاستیک مشابه نمونه‌های نیوفاندلند، تعداد زیادی ذرات را جمع‌آوری می‌کنند که به صورت باران پلاستیکی می‌ریزند. میکروپلاستیک ها نه تنها در هوا تبدیل شده اند، بلکه به یکی از اجزای اصلی جو زمین تبدیل شده اند.
بنابراین، میکروپلاستیک‌ها فقط در دریا شسته نمی‌شوند و در آنجا می‌مانند، آنها به جو می‌پرند و به خشکی بازمی‌گردند، اما دوباره توسط بادها گرفته می‌شوند و به دریا می‌روند. عقب و جلو، عقب و جلو. آلن می‌گوید: «کاملاً مشخص شده است که تبادل اقیانوس و جو یک چیز بسیار واقعی است. «و اعداد موجود در این مقاله در اینجا حیرت آور هستند. درست در زمانی از سال که همه گیاهان و جانوران – در دریاچه‌ها و چیزهای دیگر – فقط در تلاش برای چاق شدن و تولید مثل برای زمستان هستند، به نیوفاندلند می‌آید.
از آنجایی که میکروپلاستیک‌ها به راحتی با بادها و جریان‌های اقیانوسی حرکت می‌کنند، چیزی که زمانی یک محیط بکر در نظر گرفته می‌شد، اکنون چیزی جز این نیست. دانشمندان در حال رقابت برای درک چگونگی تأثیر ذرات بر موجودات موجود در آنجا هستند. به عنوان مثال، میکروپلاستیک های اروپا دارای قطب شمال را آلوده کندبه نوبه خود آلودگی جلبک ها ملوسیرا قطب شمال، که در قسمت زیرین یخ دریا رشد می کند. جلبک ها اساس زنجیره غذایی قطب شمال هستند، به این معنی که همه انواع موجودات آنها را به اضافه میکروپلاستیک هایی که جمع می کنند مصرف می کنند.
همانطور که طوفان ها نمی توانند بدتر شوند، آنها راه دیگری برای انتشار ذرات پلاستیکی در جایی هستند که به آنها تعلق ندارند.
