این افراد فهمیده اند که چگونه با پرندگان صحبت کنند. پرندگان در حال حاضر با گویش های مختلف سازگار می شوند

پرندگان و زنبورها

در جنگل‌های انبوه و ساواناهای آفریقا، پرنده‌ای کوچک و غیرقابل توصیف به نام راهنمای عسل ایجاد یک رابطه منحصر به فرد با مردم، یک مشارکت مبتنی بر منافع متقابل و ارتباطات پیچیده.

تعداد کمی از پیوندهای بین انسان و حیوانات به اندازه این پیوند چشمگیر است. این فقط در مورد یک پرنده و یک مرد نیست – این داستان همکاری، بقا و روش های خارق العاده ای است که گونه های مختلف می توانند با هم ارتباط برقرار کنند و همکاری کنند.

راهنمای عسل، همانطور که از نامشان پیداست، توانایی عجیبی در یافتن کندوها دارد. اما چیزی که آنها را واقعاً قابل توجه می کند، تمایل آنها برای هدایت مردم به این کندوها است. در عوض، انسان‌هایی که در هنر جمع‌آوری عسل مهارت دارند، غنایم را با راهنمایان پردار خود تقسیم می‌کنند.

اما این یک مورد ساده از رفتار غریزی نیست. جوامع مختلف آفریقایی، مانند یائو در موزامبیک و هادزا در تانزانیا، از تماس‌های متفاوتی برای برقراری ارتباط با راهنمایان عسل استفاده می‌کنند. این تماس ها جهانی نیستند. آنها عمیقاً در سنت های فرهنگی که در طول نسل ها منتقل شده اند، ریشه دارند.

محققان برای درک این پدیده سفری را آغاز کردند. کلر اسپاتیس وود، زیست شناس تکاملی در دپارتمان جانورشناسی دانشگاه کمبریج و دانشگاه کیپ تاون، با برایان وود، انسان شناس دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس و موسسه انسان شناسی تکاملی ماکس پلانک، به نیروهای خود پیوست.

آنها با انواع مختلف مکالمه شروع کردند. در شمال موزامبیک، جامعه یائو در آن شرکت می کند شکار عسل با استفاده از یک آواز منحصر به فرد که ترکیبی از صدای تریلی بلند و به دنبال آن یک غرغر است که معمولاً به عنوان “brrr-hm” خوانده می شود. در همین حال، در شمال تانزانیا، جامعه هادزا از نواختن ملودیک متمایز به عنوان روش ارتباطی خود استفاده می کند. صدای آنها این است:

محققان می خواستند ببینند چه پرندگان آنها به احتمال زیاد به نوع تماس هایی که به آن عادت دارند پاسخ می دهند.

آنها آزمایشاتی را در موزامبیک و تانزانیا با استفاده از سیگنال های شکار عسل محلی و خارجی انجام دادند. یافته ها قابل توجه بود: رانندگان مس بیشتر به نشانه های محلی پاسخ می دهند تا نشانه های خارجی. این فقط در مورد ویژگی های انتقال صدا نبود. به نظر می رسد که راهنماهای مدا تماس های خاص شرکای انسانی محلی خود را آموخته و تشخیص داده اند.

جمع‌آوران عسل در تپه‌های کیدرو تانزانیا بیش از سه برابر بیشتر احتمال دارد با افرادی که از سوت محلی هادزا استفاده می‌کنند، همکاری کنند تا افرادی که یائو «بیگانه» را به لرزه در می‌آورند و غرغر می‌کنند. روند مشابهی برای رانندگان مس در منطقه دیگر گزارش شد که احتمال پاسخگویی به تماس های داخلی دو برابر بیشتر از تماس های خارجی بود.

«ما دریافتیم که راهنماها تماس‌هایی را که توسط شرکای انسانی محلی‌شان داده می‌شود در مقایسه با تماس‌های خارجی و صداهای تصادفی انسانی ترجیح می‌دهند. این فایده دارد هر دو نوعبه شکارچیان عسل کمک می کند تا راهنمای عسل را جذب کنند تا لانه های زنبور را به آنها نشان دهد و به راهنمایان عسل کمک می کند تا شریک خوبی را برای کمک به آنها برای رسیدن به موم انتخاب کنند.

سنت های پرنده-انسان

این تحقیق بر اساس کارهای قبلی منتشر شده در a گزارش ژوئیه 2016 علوم پایه، که سیگنال های متقابل را در راهنمایان عسل و شکارچیان عسل در موزامبیک نشان داد. اما یک قدم جلوتر بروید.

این اساساً یک سنت محلی است که پرندگان و انسان ها آن را ایجاد کرده اند. پرندگان راهنمای عسل آفریقایی سیگنال‌های متفاوت فرهنگی را که توسط شکارچیان عسل انسانی محلی ایجاد می‌شود، درک می‌کنند و به آنها پاسخ می‌دهند. این نشان دهنده تکامل مشترک فرهنگی بین گونه ها است.

برایان وود، نویسنده همکار، گفت: «وقتی این سنت‌های فرهنگی محلی ایجاد شد، ارزش آن را دارد که همه – پرندگان و مردم – از آنها پیروی کنند، حتی اگر خود صداها تصادفی باشند.

رابطه انسان و راهنما نگاهی اجمالی به اشکال باستانی تعامل انسان و حیات وحش ارائه می دهد. این یک مثال زنده است از اینکه چگونه اجداد ما ممکن است با دنیای طبیعی تعامل داشته باشند و بر آن تأثیر بگذارند – و چگونه مردم در برخی جوامع تا به امروز این کار را ادامه می دهند. این مشارکت که قدمت آن به هزاران سال پیش می‌رسد، گواهی بر ارتباط عمیق بین انسان و طبیعت است.

اسپاتیس وود گفت: «آنچه در مورد رابطه زنبور عسل و انسان قابل توجه است این است که شامل حیوانات وحشی آزاد است که تعامل آنها با انسان ها از طریق انتخاب طبیعی، احتمالاً طی صدها هزار سال، تکامل یافته است.

او افزود: «این رفتار باستانی و تکامل‌یافته سپس به سنت‌های فرهنگی محلی اصلاح شد – متفاوت صداهای انسانی – از طریق یادگیری.

این مطالعه در منتشر شد علوم پایه.