درونی؛ داخلی
توسط ژانل ویور و مکلیت دانیل
سوزاندن چوب در داخل خانه ممکن است با سرطان ریه در زنان آمریکایی مرتبط باشد
به گفته محققان NIEHS، از جمله بخش سم شناسی ترجمه مؤسسه، سوزاندن چوب در داخل خانه از اجاق ها و شومینه ها با ایجاد سرطان ریه در بین زنان در ایالات متحده مرتبط است.
سوزاندن چوب هم مواد سرطان زای شناخته شده و مشکوک ریه را آزاد می کند. مطالعات اپیدمیولوژیک که بیشتر در کشورهای با درآمد کم و متوسط انجام شده است، ارتباط مثبتی بین سوزاندن چوب خانگی و سرطان ریه پیدا کرده است. با این حال، اکثر مطالعات گذشته نگر هستند و تعداد کمی در ایالات متحده انجام شده است
برای پر کردن این شکاف دانش، محققان تجزیه و تحلیل آینده‌نگر داده‌های جمع‌آوری‌شده از 50226 زن ساکن ایالات متحده را که در گروه مطالعه خواهر NIEHS ثبت‌نام کرده بودند و در زمان ثبت‌نام سابقه سرطان ریه نداشتند، انجام دادند. این زنان به طور متوسط 11 سال تحت نظر بودند و در این مدت 347 مورد تایید شده پزشکی سرطان ریه تشخیص داده شد. به طور کلی، زنانی که حداقل 30 روز در سال از شومینه یا اجاق هیزمی خود استفاده می کنند، 68 درصد بیشتر از زنان بدون شومینه یا اجاق هیزمی به سرطان ریه مبتلا می شوند. هنگامی که محدود به شرکت کنندگانی بود که هرگز سیگار نکشیده بودند، ارتباط مثبتی برای استفاده از چوب حداقل 30 روز در سال و برای استفاده کنندگان کمتر (کمتر از 30 روز در سال) مشاهده شد.
این یافته‌ها برخی از اولین شواهد آینده‌نگر در ایالات متحده است که نشان می‌دهد حتی قرار گرفتن گاه به گاه با دود چوب داخلی با بروز بیشتر سرطان ریه، از جمله در میان افرادی که هرگز سیگار نمی‌کشند، مرتبط است. (JW)
نقل قول: Mehta SS، Hodgson ME، Lunn RM، Ashley CE، Arroyave UD، Sandler DP، White AJ. 2023. سوزاندن چوب های داخلی از اجاق ها و شومینه ها و بروز سرطان ریه در میان شرکت کنندگان در مطالعه خواهر. Environ Int 178:108128.
چگونه پروتئین و RNA با هم ترکیب می شوند تا از رشد طبیعی در مگس اطمینان حاصل کنند
به گفته محققان NIEHS و همکارانشان، پروتئین مگس میوه به نام Glo از حوزه های قابل تعویض RNA برای شناسایی mRNA نانو (nos) استفاده می کند. شناسایی اختصاصی RNA های هدف به عنوان nos توسط پروتئین های متصل به RNA برای کنترل ژن ضروری است.
در طول رشد مگس میوه، کنترل انتقالی mRNA nos برای تشکیل مناسب محور بدن جنین ضروری است. پروتئین Glo مگس میوه یک پروتئین اتصال دهنده به RNA است که ترجمه nos را سرکوب می کند و از نقوش شبه تشخیص RNA خود (qRRMs) برای شناسایی نقوش G-tract و UA غنی در عنصر کنترل ترجمه nos (TCE) استفاده می کند. با این حال، مشخص نیست که آیا و چگونه qRRM ها ترکیب می شوند تا no TCE را تشخیص دهند.
برای پر کردن این شکاف دانش، محققان یک ساختار محلول با وضوح بالا از یک RNA حاوی عناصر شناسایی شده توسط Glo:nos TCEI و TCEIII، که مجموعاً TCEI_III نامیده می‌شوند، تعیین کردند. ساختار RNA نشان می دهد که یک qRRM منفرد از نظر فیزیکی قادر به تشخیص هر دو عنصر RNA به طور همزمان نیست. آزمایش‌های اضافی نشان داد که هر دو qRRM برای سرکوب ترجمه nos کافی است.
با هم، نتایج نشان می دهد که پشت سر هم Glo qRRMs چند منظوره و قابل تعویض برای به رسمیت شناختن دستگاه TCE G یا نقوش غنی از UA هستند. به گفته نویسندگان، این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه چندین ماژول شناسایی RNA در یک پروتئین متصل‌کننده به RNA می‌توانند برای تنوع بخشیدن به RNAهایی که شناسایی و تنظیم می‌شوند ترکیب شوند. (JW)
نقل قول: Warden MS، DeRose EF، Tamayo JV، Mueller GA، Gavis ER، Hall TMT. 2023 سرکوبگر ترجمه ای گلوراند از حوزه های تشخیص RNA قابل تعویض برای شناسایی نانو مگس سرکه استفاده می کند.. اسیدهای نوکلئیک Res gkad586.
عوامل مختلف آسیب زننده به DNA می توانند علامت جهش یکسانی را القا کنند
به گفته محققان NIEHS و همکارانشان، الگوی جهشی که بر DNA مخمر تک رشته ای پس از قرار گرفتن در معرض یک ترکیب واکنشی به نام گلیسیدامید تأثیر می گذارد، در سلول های انسانی وجود دارد.
گلیسیدامید متابولیت تولید شده از آکریل آمید است که در حال حاضر به عنوان یک سرطان‌زای احتمالی برای انسان شناخته می‌شود. آکریل آمید را می توان در انواع غذاهای فرآوری شده که معمولاً مصرف می شوند و در مواجهه های شغلی خاص یافت می شود. به عنوان مثال، آکریل آمید می تواند به عنوان یک محصول جانبی از بو دادن قهوه و پختن غذاهای نشاسته ای، از جمله سیب زمینی سرخ کرده، چیپس سیب زمینی و نان تشکیل شود.
محققان از مدل مخمری برای مطالعه جهش های ناشی از گلیسیدامید استفاده کردند. آنها دریافتند که این ماده شیمیایی باعث ایجاد نرخ بالایی از جهش در DNA تک رشته ای مخمر، به ویژه در نوکلئوبازهای آدنین و سیتوزین می شود. جهش در آدنین ها با یک الگو یا موتیف خاص مشخص می شود که در آن آدنین های جهش یافته با یک تیمین +1 دنبال می شوند.
این موتیف جهشی در بخش‌های بزرگی از تومورهای متعلق به انواع مختلف سرطان و همچنین در سلول‌های غیرسرطانی انسانی یافت می‌شود. همچنین با سابقه مصرف سیگار و سن فرد مرتبط است. به دلیل وجود آن در چندین نوع سلول انسانی بیمار و سالم، محققان فرض می کنند که این موتیف منعکس کننده جهش های گسترده ژنومی است که توسط دسته وسیعی از عوامل آسیب رسان به DNA ایجاد می شود. [Read related article.] (JW)
نقل قول: Hudson KM، Klimczak LJ، Sterling JF، Burkholder AB، Kazanov MD، Saini N، Mieczkowski PA، Gordenin DA. 2023 هیپرجهش ناشی از گلیسیدامید در DNA تک رشته ای مخمر یک موتیف جهش ساعت مانند در همه جا را در انسان نشان می دهد.. اسیدهای نوکلئیک Res gkad611.
نشانگرهای سلولی پیری سریع‌تری را در زنان تحت درمان سرطان سینه نشان می‌دهند
به گفته محققان NIEHS، زنانی که سرطان سینه تشخیص داده شده و تحت درمان قرار می‌گیرند، ممکن است پیری بیولوژیکی سریع‌تری را نسبت به زنانی که بدون سرطان سینه باقی می‌مانند، تجربه کنند. سن بیولوژیکی با سن تقویمی متفاوت است زیرا نشان دهنده سلامت سلول ها و بافت های فرد است.
بازماندگان سرطان سینه نسبت به زنان بدون سرطان پستان، میزان بیشتری از بیماری های مرتبط با افزایش سن را دارند. متیلاسیون DNA (DNAm)، که یک تغییر بیوشیمیایی است که در آن گروه‌های متیل به مکان‌های خاصی روی DNA متصل می‌شوند، می‌تواند برای ارزیابی سن بیولوژیکی فرد و خطر بیماری مرتبط با سن استفاده شود. مطالعات DNA را در رابطه با بروز سرطان پستان مورد بررسی قرار داده اند، اما معیارهایی برای ارزیابی چنین نشانگرهای سلولی پیری بیولوژیکی به طور گسترده در مطالعات بقای سرطان پستان استفاده نشده است.
محققان از سه شاخص مبتنی بر DNA (به نام “ساعت های اپی ژنتیک”) برای بررسی اینکه آیا سرطان سینه و درمان های مرتبط با پیری بیولوژیکی تسریع شده مرتبط هستند، استفاده کردند. پروفایل DNA خون در دو نقطه زمانی با فاصله حدوداً هشت ساله برای 417 زن که نیمی از آنها در این مدت به سرطان سینه مبتلا شده بودند، تولید شد.
زنانی که سرطان سینه تشخیص داده شده و تحت درمان قرار گرفته اند، در دومین خون گیری نسبت به زنانی که بدون سرطان سینه باقی مانده اند، پیری بیولوژیکی بیشتری داشتند. در میان زنان مبتلا به سرطان سینه، بیشترین افزایش سن بیولوژیکی در زنان تحت درمان با اشعه مشاهده شد. به گفته نویسندگان، این یافته ها نشان می دهد که نوع درمان سرطان سینه ممکن است به طور متفاوتی در پیری بیولوژیکی نقش داشته باشد و تأثیر پیری ممکن است به خود سرطان سینه مرتبط نباشد. (MD)
نقل قول: Kresovich JK، O’Brien KM، Xu Z، و همکاران. 2023 تغییرات مبتنی بر متیلاسیون در افزایش سن در زنانی که به سرطان سینه مبتلا می شوند و به آنها مبتلا نمی شوند. J Natl Cancer Inst djad117.
چگونه پایداری یک مولکول mRNA بیولوژی ریه را در پستانداران تنظیم می کند
به گفته محققان NIEHS و همکارانشان، موش هایی با mRNA Csf2 تثبیت شده دچار ذات الریه کشنده شدند که با تجمع ماکروفاژهای حاوی کریستال در ریه ها مشخص می شود.
فاکتور تحریک کننده کلنی گرانولوسیت-ماکروفاژ (GM-CSF) یک پروتئین کوچک است که توسط ژن Csf2 در موش کدگذاری می شود و نقش مهمی در بیولوژی ریه ایفا می کند. mRNA ژن Csf2 حاوی یک عنصر غنی از آدنوزین اوریدین (ARE) است – عنصری با بازهای آدنوزین و یوریدین مکرر و نقوش توالی AUUUA که مکرراً مشاهده می شود – که این رونوشت را ناپایدار می کند. GM-CSF ARE تقریبا چهل سال پیش کشف شد و در مطالعات مبتنی بر سلول نشان داده شد که ناپایداری mRNA ژن Csf2 را افزایش می دهد. با این حال، نقش فیزیولوژیکی این عنصر در پستانداران مشخص نیست.
برای وضوح بیشتر، محققان NIEHS مدل موشی را تولید کردند که در آن عنصر ناپایداری ARE در mRNA ژن Csf2 حذف شد و در نتیجه سطوح GM-CSF در خون و ریه‌ها افزایش یافت. موش هایی با این حذف ARE در تمام سلول ها، به ویژه در سلول های آلوئولی نوع II (AT2) در ریه ها، دچار دیسترس تنفسی شدید می شوند و در حدود 12 هفتگی می میرند. ریه‌های این موش‌ها حاوی تجمع بزرگی از گلبول‌های سفید خون به نام ماکروفاژهای آلوئولی بود که حاوی مواد کریستالی ریز بود.
روی هم رفته، نتایج نشان می‌دهد که تنظیم پوسیدگی mRNA Csf2 در سلول‌های AT2 ریه برای کنترل ترشح GM-CSF و پاسخ‌های ماکروفاژهای آلوئولی ریه ضروری است. به گفته نویسندگان، این مدل موش جنبه مهم و ناشناخته ای از ثبات mRNA Csf2 را در متعادل کردن سطوح بیان ژن و تأثیر بر پاسخ های فیزیولوژیکی برجسته می کند. (JW)
نقل قول: Arao Y، Stumpo DJ، Hoenerhoff MJ، Tighe RM، Yu YR، Sutton D، Kashyap A، Beerman I، Blackshear PJ. 2023 پنومونی کریستالی ائوزینوفیلیک کشنده در موش هایی که mRNA Csf2 تثبیت شده را بیان می کنند. FASEB J 37(8):e23100.
