عامل محیطی – فوریه 2021: گزارش های داخلی ماه

مواد شیمیایی زیست محیطی و سمیت قلبی

محققان بخش برنامه ملی سم شناسی چندین داروی دارویی و مواد شیمیایی محیطی را شناسایی کرده اند که دارای پتانسیل قلبی سمی بر اساس الگوهای فعالیت مشاهده شده در IVF تجزیه و تحلیل

بیماری قلبی عروقی (CVD) که علت اصلی مرگ و میر در ایالات متحده است، یک مشکل عمده بهداشت عمومی است. سبک زندگی و استعداد ژنتیکی عوامل خطر ثابت شده برای بیماری های قلبی عروقی هستند. نقش مواد شیمیایی محیطی در بار بیماری های قلبی عروقی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. بسیاری از ارزیابی‌های خطرات زیست‌محیطی شیمیایی در مدل‌های حیوانی انجام می‌شوند که از نظر عملکردی از سیستم CV انسان متمایز هستند.

برای غلبه بر این محدودیت، این مطالعه دقیقاً شش حالت شکست CV و اهداف مولکولی آنها را تعریف کرد. سپس محققان از داده های موجود از برنامه هایی مانند تست سم شناسی در قرن بیست و یکم(https://ntp.niehs.nih.gov/whatwestudy/tox21/) (Tox21) و EPA پیش بینی کننده مسمومیت (ToxCast). با پروفایل کردن کتابخانه شیمیایی Tox21/ToxCast برای سمیت قلبی و تمرکز بر روی IVF با سنجش های غربالگری با کارایی بالا، محققان چندین دارو و مواد شیمیایی با فعالیت زیستی را در برابر اهداف مولکولی رژیم های شکست CV شناسایی کرده اند.

این سنجش مواد شیمیایی محیطی را نشان می دهد که در غلظت های کمتر از غلظت هایی که برای سلول ها سمی هستند فعال هستند. محققان از پروفایل ساختاری برای شناسایی خوشه هایی از مواد شیمیایی غنی شده برای زیست فعالی استفاده کردند. این مطالعه رویکرد جدیدی را ارائه می دهد که ترکیب می شود IVF و در سیلیکو مدل هایی برای شناسایی و اولویت بندی مواد شیمیایی برای آزمایش سمیت قلبی بیشتر (معاون رئيس جمهور)

نقل قول: کریشنا اس، بریج بی، کلاین استروئر ن. 2020. غربالگری با توان بالا برای شناسایی پتانسیل شیمیایی قلبی. Chem Res Toxicol; doi: 10.1021/acs.chemrestox.0c00382 [Online 21 December 2020].

گیرنده پروژسترون باعث افزایش سرطان تخمدان می شود

دانشمندان NIEHS و همکارانشان با تولید بیش از حد گیرنده هورمون پروژسترون، مدلی از تومورهای تخمدان در موش ایجاد کرده اند. این مطالعه نشان داد که عدم تعادل در تولید فرم خاصی از گیرنده پروژسترون (PGR) می تواند باعث رشد کنترل نشده سلولی شود که منجر به سرطان تخمدان می شود.

مدل حیوانی مبتنی بر بیان هدفمند گیرنده پروژسترون به نام PGRB در رحم موش است. تیم گزارش داد که تولید بیش از حد PGRB منجر به فعال شدن مسیرهای سیگنالی می شود که از تکثیر سلولی پشتیبانی می کنند و بیان ژن های دخیل در انتقال حالات سلولی در طول تکثیر را افزایش می دهد.

نکته مهم، استفاده از یک مهارکننده مولکولی کوچک در برابر PGRB به طور چشمگیری رشد غیرطبیعی سلول را کاهش داد، باعث مرگ سلول های سرطانی شد و به طور کلی از تومورزایی تخمدان جلوگیری کرد. علاوه بر تعریف نقش منحصر به فرد گیرنده پروژسترون در شکل گیری سرطان، نویسندگان همچنین نشان دادند که مدل تومور حیوانی دارای امضاهای مولکولی خاص سرطان آندومتر و تخمدان انسان است و در نتیجه بینش هایی را در مورد توسعه سرطان رحم انسان ارائه می دهد. (PR)

نقل قول: Wetendorf M، Li R، Wu SP، Liu J، Creighton CJ، Wang T، Janardhan KS، Willson CJ، Lanz RB، Murphy BD، Lydon JP، DeMayo FJ.. 2020. بیان سازنده ایزوفرم های گیرنده پروژسترون باعث رشد نئوپلاسم های تخمدان وابسته به هورمون می شود. Science Signal 13(652):eaaz9646. (تاریخ)

هیپوکسی مختص آپنه خواب کوتاه همراه با بیماری کلیوی

محققان NIEHS تیمی را رهبری کردند که گزارش دادند که خواب کوتاه و هیپوکسی خاص آپنه، که کمبود اکسیژن کافی در نتیجه آپنه است، با بیماری مزمن کلیوی (CKD) در یک جمعیت چند قومی مرتبط است. یافته ها نشان داد که اختلالات خواب در میان شرکت کنندگان آفریقایی آمریکایی مبتلا به CKD در مقایسه با شرکت کنندگان سفیدپوست دو برابر بیشتر بود. این مطالعه مهم است زیرا شامل ارزیابی‌های جدید و حساس‌تر از آپنه خواب است و این ارتباط را در یک جمعیت نژادی و قومی مختلف ارزیابی می‌کند. در حال حاضر، چنین داده هایی در ادبیات وجود ندارد.

به طور خاص، محققان NIEHS و همکارانشان خواب بسیار کوتاه (پنج ساعت یا کمتر در شب) و هیپوکسی مخصوص آپنه خواب را به عنوان مرتبط با CKD متوسط ​​تا شدید شناسایی کردند. این کمبودهای خواب ممکن است با تشدید عوامل خطر شناخته شده مانند دیس لیپیدمی، فشار خون بالا و دیابت نوع 2 به بیماری مزمن کلیه کمک کنند. به عنوان مثال، هیپوکسی متناوب ناشی از آپنه خواب ممکن است تولید گونه های فعال اکسیژن را افزایش داده و التهاب و اختلال عملکرد اندوتلیال را افزایش دهد. منجر به فشار خون بالا، یک عامل خطر قوی برای CKD می شود. ارتباط بین محرومیت از خواب و CKD دو اختلال خواب خاص را شناسایی می کند که می تواند توسط پزشکان و متخصصان بهداشت عمومی برای کمک به پیشگیری یا به تاخیر انداختن این بیماری و رفع نابرابری های سلامت مورد هدف قرار گیرد. (MH)

نقل قول: جکسون CL، Umesi C، Gaston SA، Azarbarzin A، Lunyera J، McGrath JA، Jackson WB، Diamantidis CJ، Boulware E، Lutsey PL، Redline S. 2020. چند بعد اندازه گیری شده عینی خواب، از جمله استرس هیپوکسیک و بیماری مزمن کلیوی: یافته های مطالعه چند قومیتی آترواسکلروز. سینه؛ doi:10.1136/thoraxjnl-2020-214713 [Online 4 December 2020].

پیشگیری از بارداری تزریقی با سطوح بالاتر سرب خون مرتبط است

بر اساس مطالعه ای که توسط دانشمندان NIEHS و همکارانشان انجام شد، استفاده از مدروکسی پروژسترون استات (DMPA) با افزایش مواجهه سیستمیک با فلز سمی سرب همراه است. این گزارش اولین گزارشی است که این ارتباط را با استفاده از DMPA در میان زنان آفریقایی آمریکایی در دهه 20 و 30 سالگی تأیید می کند.

استفاده جهانی از داروهای ضد بارداری تزریقی در 25 سال گذشته چهار برابر شده است. DMPA توسط 20٪ از زنان فعال جنسی در ایالات متحده استفاده می شود، با استفاده بیشتر در میان زنان آفریقایی-آمریکایی. محققان با استفاده از داده‌های مطالعه محیط، شیوه زندگی و فیبروم‌ها (SELF)، یک مطالعه بزرگ روی زنان جوان آفریقایی آمریکایی، شرکت‌کنندگان را به عنوان کاربران فعلی DMPA دسته‌بندی کردند یا خیر. سرب در نمونه های خون جمع آوری شده در هنگام ثبت نام اندازه گیری شد.

رابطه بین استفاده از DMPA و سطح سرب خون با استفاده از تجزیه و تحلیل های آماری که برای اثرات سایر عواملی که ممکن است سطح سرب خون را تغییر دهند، از جمله سن، سیگار کشیدن، مصرف الکل، تحصیلات و تولد اخیر، تنظیم شده است. نتایج آنها نشان داد که استفاده کنونی از DMPA با 18 درصد بالاتر سطح سرب خون همراه بود. به گفته نویسندگان، این یافته‌ها استفاده از DMPA را به‌عنوان یک عامل مؤثر در سطح سرب خون شناسایی می‌کنند و نیاز به درک بهتر تأثیر آن بر سلامت عمومی دارند. (FP)

نقل قول: آپسون کی، هارمون کیو، هفرون آر، هال جی، ویز LA، وگینکا جی، توکار ای جی، بیرد دی دی. 2020. استفاده از دپو مدروکسی پروژسترون استات و سطوح سرب خون در گروهی از زنان جوان. چشم انداز سلامت محیط 128 (11): 117004.

اختلال در عضلات صاف LRP1 بر عملکرد ریه در موش تأثیر می گذارد

پیش از این، محققان NIEHS با استفاده از مطالعات انجمن گسترده ژنوم انسانی (GWAS) گزارش دادند که تغییرات در چندین ژن با تفاوت در عملکرد ریه در انسان مرتبط است. در میان اولین ژن های شناسایی شده، پروتئین مرتبط با گیرنده لیپوپروتئین با چگالی کم 1 (LRP1) بود. از آنجایی که GWAS ثابت نکرد که آیا ژن‌های مرتبط باعث ایجاد تغییرات می‌شوند، LRP1 را در مدل موش بررسی کردند.

حذف LRP1 در موش ها کشنده است، بنابراین محققان مدل موشی را توسعه دادند که LRP1 را از یک نوع سلول خاص حذف می کند: ماهیچه صاف. با بررسی عملکرد ریه در این موش ها، آنها متوجه افزایش پاسخگویی راه هوایی و تغییر در خطوط پایه عملکرد ریه شدند، مشابه داده های انسانی. محققان همچنین پاسخ‌ها را با دو عامل استرس‌زای ایمنی محیطی مقایسه کردند، یک ماده باکتریایی که پاسخ ایمنی را فعال می‌کند و یک عصاره از کنه‌های خانگی. پاسخ‌ها بین موش‌های با و بدون LPR1 تفاوتی نداشت، و این نشان می‌دهد که LRP1 بر پاسخ ایمنی تأثیر نمی‌گذارد. آنها همچنین تفاوت هایی را در پروتئین های مختلف در مایع ریه بین موش های با و بدون LRP1 شناسایی کردند.

این یافته‌ها به ویژه مهم هستند زیرا داده‌هایی را برای حمایت از ارتباط بین LRP1 و عملکرد ریه موجود در مطالعات GWAS ارائه می‌کنند. علاوه بر این، داده ها از استفاده از مدل های حیوانی برای تجزیه و تحلیل تغییرات در عملکرد ریه شناسایی شده در مطالعات GWAS انسانی پشتیبانی می کند. (CH)

نقل قول: Nichols CE، House JS، Li H، Ward JM، Wyss A، Williams JG، Deterding LJ، Bradbury JA، Miller L، Zeldin DC، London SJ. 2020. تنظیم Lrp1 عملکرد ریه: پیگیری GWAS انسان در موش. Am J Respir Cell Mol Biol; doi: 10.1165/rcmb.2019-0444OC [Online 8 December 2020].