غیبت
نوشته مگان آواکیان
آلودگی هوا ممکن است از دست دادن استخوان در زنان یائسه را تسریع کند
محققان با بودجه NIEHS دریافتند که قرار گرفتن در معرض هوای آلوده با کاهش تراکم استخوان در زنان یائسه مرتبط است. این مطالعه اولین مطالعه ای است که اثرات مخلوط های آلودگی هوا را بر سلامت استخوان در زنان یائسه ارزیابی می کند.
این مطالعه شامل داده‌های بیش از 9000 شرکت‌کننده بود که در ابتکار سلامت زنان ثبت‌نام کرده بودند، گروهی از نژادهای متنوع از زنان یائسه در ایالات متحده. محققان آدرس خانه شرکت‌کنندگان را به داده‌های آلودگی هوا در دسترس عموم مرتبط کردند تا میانگین قرار گرفتن روزانه در معرض ذرات معلق، اکسید نیتروژن، دی اکسید نیتروژن و دی اکسید گوگرد را تخمین بزنند. آنها طی شش سال، تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) را در کل لگن، لگن، پایین ستون فقرات و کل بدن اندازه‌گیری کردند. محققان رابطه بین BMD و قرار گرفتن در معرض آلاینده های هوا و همچنین مخلوطی از چهار آلاینده را بررسی کردند.
برای هر یک از چهار آلاینده، محققان دریافتند که زنانی که در معرض افزایش قرار گرفتند، تراکم استخوان کمتری در کل لگن، لگن، پایین ستون فقرات و کل بدن داشتند. قسمت تحتانی ستون فقرات مستعدترین ناحیه در معرض از دست دادن استخوان است. آسیب BMD پایین ستون فقرات ناشی از اکسیدهای نیتریک تقریباً دو برابر بیشتر از آن است که در پیری طبیعی دیده می شود. تجزیه و تحلیل مخلوط‌ها نشان داد که اکسیدهای نیتروژن بیشترین سهم را در از دست دادن استخوان، حتی در سطوح پایین‌تر از استانداردهای ملی کیفیت هوا، دارند.
به گفته نویسندگان، نتایج تأیید می کند که کیفیت پایین هوا ممکن است یک عامل خطر برای از دست دادن استخوان باشد و نشان می دهد که سیاست های کاهش آلودگی هوا، به ویژه اکسیدهای نیتروژن، ممکن است به محافظت از سلامت استخوان در میان زنان مسن کمک کند.
نقل قول: پرادا دی، کراندال سی جی، کوپسکو A، کیومورتزوگلو MA، استوارت جی دی، لیائو دی، یانوسکی جی دی، رامیرز ای، واکتاوسکی-ونده جی، شن ای، میلر جی، ایونیتا-لازا آی، ویتسل EA، باکارلی AA. 2023 آلودگی هوا و کاهش تراکم استخوان در میان شرکت کنندگان در طرح سلامت زنان. EClinicalMedicine 57:101864.
کشف اینکه چگونه سم جلبکی می تواند باعث اختلال در عملکرد سیستم عصبی شود
محققان با بودجه NIEHS شناسایی کرده‌اند که چگونه قرار گرفتن در معرض دومینوئیک اسید (DomA)، نوروتوکسینی که توسط انواع خاصی از جلبک‌ها تولید می‌شود، می‌تواند رشد عصبی را مختل کند. انسان از طریق غذاهای دریایی آلوده در معرض DomA قرار می گیرد و سطوح بالای قرار گرفتن در معرض آن می تواند باعث از دست دادن حافظه، تشنج و حتی مرگ شود. با این حال، اطلاعات کمی در مورد چگونگی تأثیر قرار گرفتن در معرض سم در سنین پایین بر رشد و عملکرد سیستم عصبی وجود دارد.
این مطالعه بر روی این موضوع متمرکز شد که چگونه DomA میلین‌سازی را مختل می‌کند، فرآیندی که در آن ماده‌ای چرب به نام میلین به دور نورون‌ها می‌پیچد. سلول‌های تخصصی به نام اولیگودندروسیت میلین تولید می‌کنند که بخش نخ‌مانند و طولانی یک نورون – به نام آکسون – را می‌پیچد و به سیگنال‌های مغز کمک می‌کند تا در بدن حرکت کنند.
محققان می‌خواستند سلول‌هایی را که برای اولین بار توسط DomA هدف قرار گرفتند، قبل از وقوع میلین‌سازی شناسایی کنند. آنها لاروهای گورخرماهی دو روزه را در معرض DomA قرار دادند، سپس از تکنیک های میکروسکوپی برای ارزیابی اثرات DomA بر تعداد نورون و ساختار میلین استفاده کردند.
قرار گرفتن در معرض DomA منجر به از دست دادن آکسون های نورون های مغز عقبی درگیر در حرکت می شود. به گفته نویسندگان، این یافته نشان می‌دهد که میلین می‌تواند در اطراف سایر بخش‌های نورون‌ها در جایی که به طور معمول یافت نمی‌شود، تشکیل شود. این میلیناسیون غیرطبیعی زمانی رخ می دهد که آکسون های کمتری نسبت به تعداد الیگودندروسیت های موجود در دسترس باشد.
برای آزمایش این فرضیه، محققان لاروهای در معرض DomA را با یک ماده شیمیایی درمان کردند که تعداد الیگودندروسیت ها را کاهش می دهد. آنها دریافتند که وقتی الیگودندروسیت ها کاهش می یابد، تعداد ویژگی های میلین دار غیرطبیعی نیز کاهش می یابد.
این یافته‌ها با هم نشان می‌دهند که DomA نورون‌های خاصی را هدف قرار می‌دهد تا محیط سلولی را به روش‌هایی تغییر دهد که منجر به میلین‌سازی معیوب شود، و سرنخ‌هایی را در مورد چگونگی تغییر این سم در رشد عصبی ارائه می‌دهد.
نقل قول: Panlilio JM، Hammar KM، Aluru N، Hahn ME. 2023 قرار گرفتن در معرض رشد با اسید دوموئیک، نورون های شبکه نخاعی را هدف قرار می دهد و منجر به میلین نابجا در نخاع می شود.. Sci Rep 13(1):2587.
نانوپلاستیک ها در داخل بدن از جفت از مادر به جنین عبور می کنند
بر اساس مطالعه ای که توسط NIEHS بر روی موش ها انجام شد، قطعات پلاستیکی کوچکی که در دوران بارداری بلعیده می شوند می توانند از جفت عبور کنند تا جنین متولد نشده را در معرض دید قرار دهند. این قطعات کوچک که مجموعاً میکرو و نانوپلاستیک (MNP) نامیده می شوند، در محیط و شبکه غذایی ظاهر می شوند. افراد به طور ناخواسته MNP ها را در آب یا غذای آلوده مصرف می کنند و تحقیقات نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض MNP در دوران بارداری بر نتایج تولد و سلامت جنین تأثیر منفی می گذارد.
برای انتقال از مادر به جنین، MNP های بلعیده شده باید ابتدا به دیواره روده نفوذ کنند تا به سیستم گردش خون مادر دسترسی پیدا کنند و متعاقباً از جفت عبور کنند تا به جریان خون و بافت های جنین برسند. محققان این حرکت را با قرار دادن موش‌های باردار در معرض کره‌های نانوپلاستیک از طریق یک لوله تغذیه دنبال کردند. یک روز بعد، آنها از تکنیک‌های تصویربرداری تخصصی برای شناسایی و تجسم نانوپلاستیک‌هایی که در بافت‌های جفت و جنین انباشته شده بودند، استفاده کردند.
آنها نانوپلاستیک‌های فراوانی را در بافت‌های جفت و جنین یافتند. آنها نانوپلاستیک‌ها را در تمام بافت‌های جنینی مورد بررسی مشاهده کردند، از جمله کبد، کلیه‌ها، قلب، ریه‌ها و مغز، جایی که در خوشه‌های بزرگ انباشته شدند. به گفته نویسندگان، این خوشه بندی نشان می دهد که نانوپلاستیک ممکن است توسط سلول های خون جنین جذب شده باشد.
به گفته نویسندگان، یافته ها نشان می دهد که MNP های بلعیده شده می توانند از موانع روده و جفت عبور کنند تا به گردش خون و بافت جنین برسند. آنها خواستار تحقیقات بیشتر برای بررسی چگونگی تأثیر اندازه ذرات، شکل و سایر خواص بر حرکت MNPs در بدن و درک پیامدهای بالقوه سلامتی قرار گرفتن در معرض MNP جنین شدند.
نقل قول: Cary CM، DeLoid GM، Yang Z، Bitounis D، Polunas M، Goedken MJ، Buckley B، Cheatham B، Stapleton PA، Demokrito P. 2023. نانوکره‌های پلی استایرن بلعیده شده به جفت و بافت‌های جنین در موش‌های باردار منتقل می‌شوند: پیامدهای بالقوه سلامت. نانومواد (بازل) 13(4):720.
متیلاسیون DNA ممکن است اثرات آلودگی هوای داخل ساختمان را بر رشد عصبی توضیح دهد
محققان با حمایت مالی NIEHS دریافته‌اند که یک فرآیند بیولوژیکی به نام متیلاسیون DNA ممکن است کلید درک این موضوع باشد که چگونه قرار گرفتن در معرض آلودگی هوای داخل خانه باعث تغییر رشد عصبی می‌شود. در طول متیلاسیون، ترکیبی به نام گروه متیل به DNA می چسبد و ژن ها را روشن یا خاموش می کند. قرار گرفتن در معرض هوای آلوده و سایر عوامل محیطی می تواند الگوهای متیلاسیون DNA را تغییر دهد و بر سلامت تأثیر منفی بگذارد.
اگرچه تحقیقات قرار گرفتن در معرض هوای کثیف بیرون و اختلال در عملکرد سیستم عصبی را مرتبط می‌داند، دانشمندان می‌خواستند اثرات آلودگی هوای داخل خانه بر سلامت عصبی را بهتر درک کنند. قرار گرفتن در معرض آلودگی هوای داخلی به ویژه در کشورهای با درآمد کم و متوسط زیاد است، جایی که مردم معمولاً سوخت جامد را در خانه برای پخت و پز می سوزانند.
این تحقیق شامل 142 جفت مادر و فرزند بود که در یک مطالعه در آفریقای جنوبی ثبت نام کردند. محققان با استفاده از نمونه‌برهای هوای شخصی، ذرات معلق (PM) را در خانه‌های شرکت‌کنندگان در طول سه ماهه دوم بارداری اندازه‌گیری کردند. آنها متیلاسیون DNA را در نمونه های خون بند ناف ارزیابی کردند و بعد رشد شناختی را در کودکان 2 ساله ارزیابی کردند. آنها با استفاده از یک رویکرد آماری به نام تجزیه و تحلیل میانجی ابعادی بالا، به دنبال DNA با سطوح متیلاسیون تغییر یافته بودند که می تواند زمینه ساز اثرات قرار گرفتن در معرض PM بر رشد عصبی باشد.
آنها تغییرات متیلاسیون را در 29 ناحیه DNA و چهار ژن شناسایی کردند که به طور قابل توجهی رابطه بین PM و رشد عصبی شناختی را واسطه می کردند. نکته مهم این است که چندین مورد از این حوزه ها با مسیرهای بیولوژیکی مهم برای رشد عصبی شناختی و رشد مغز جنین مرتبط هستند.
یافته ها نشان می دهد که تغییرات در متیلاسیون DNA ممکن است باعث ایجاد ارتباط بین قرار گرفتن در معرض PM قبل از تولد و رشد عصبی شود. این مطالعه به ادبیات محدودی می افزاید که این رابطه را بررسی می کند، به ویژه در کشورهای با درآمد کم و متوسط.
نقل قول: Feil D، Abrishamcar S، Christensen GM، Vanker A، Koen N، Kilanowski A، Hoffman N، Wedderburn CJ، Donald KA، Kobor MS، Zar HJ، Stein DJ، Hüls A. 2023. متیلاسیون DNA به عنوان یک واسطه بالقوه ارتباط بین آلودگی هوای داخل ساختمان و تاخیر رشد عصبی در یک گروه تولد در آفریقای جنوبی. کلین اپی ژنتیک 15:31.
