عامل محیطی – نوامبر 2021: گزارش های مکاتباتی ماه

دستگاه های تصفیه هوا می توانند COPD را بهبود بخشند

بر اساس مطالعه ای که توسط NIEHS انجام شده است، دستگاه های تصفیه هوای قابل حمل ممکن است علائم تنفسی را در میان سیگاری های سابق مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) بهبود بخشند. این اولین مداخله زیست محیطی است که مزایای بالقوه سلامتی ناشی از کاهش آلودگی داخل ساختمان را در بین این افراد نشان می دهد.

COPD یک بیماری پیشرونده است که با آسیب و التهاب ریه مشخص می شود و گزینه های درمانی محدودی دارد. ترک سیگار می تواند پیشرفت COPD را کند کند، اما سیگاری های سابق همچنان تحت تأثیر این بیماری قرار می گیرند، که می تواند با قرار گرفتن در معرض آلاینده های هوا مانند ذرات معلق و دی اکسید نیتروژن بدتر شود.

این تیم یک کارآزمایی تصادفی و کورکور کنترل شده را بر روی 116 سیگاری سابق مبتلا به COPD متوسط ​​تا شدید انجام داد. به شرکت‌کنندگان دستگاه‌های تصفیه هوای HEPA قابل حمل فعال یا ساختگی برای خانه‌هایشان داده شد و به مدت شش ماه تحت نظر قرار گرفتند.

گروه فیلتر HEPA فعال در مقایسه با گروه شم علائم تنفسی و مراجعات بهداشتی اورژانسی کمتری داشت. آنها همچنین میزان کمتری استفاده از استروئیدهای سیستمیک، آنتی بیوتیک ها یا داروهای نجات را داشتند. كاربران فعال فيلتر هپا در مقياس تنگي نفس، سرفه و خلط بهتر عمل كردند و ظرفيت تنفسي عملكردي بهتري نسبت به گروه شم داشتند.

به گفته نویسندگان، مداخلاتی که کیفیت هوای داخل خانه را بهبود می بخشد، یک رویکرد بالقوه جدید برای بهبود سلامت تنفسی در بیماران مبتلا به COPD است.

نقل قول: Hansel NN، Putcha N، Woo H، Peng R، Diette GB، Fawzy A، Wise RA، Romero K، Davis MF، Rule AM، Eakin MN، Breysse PN، McCormack MC، Koehler K. 2021. کارآزمایی بالینی تصادفی شده تصفیه کننده های هوا برای بهبود کیفیت و سلامت هوای داخلی در COPD: نتایج حاصل از مطالعه هوای پاک. Am J Respir Crit Care Med; doi:10.1164/rccm.202103-0604OC. [Online 27 August 2021]

این ابزار تفاوت در ترمیم DNA را در بین افراد کمیت می کند

طبق مطالعه اخیر مؤسسه، CometChip – ابزاری با توان عملیاتی بالا که با بودجه NIEHS برای تعیین کمیت آسیب DNA ساخته شده است – می تواند برای اندازه گیری تفاوت بین افراد در ظرفیت بدن آنها برای ترمیم چنین آسیب هایی استفاده شود. این اطلاعات می تواند به روشن کردن این موضوع کمک کند که چه میزان از خطر بیماری یک فرد به دلیل عوامل ژنتیکی در مقابل عوامل محیطی است.

آسیب DNA می‌تواند منجر به جهش‌هایی شود که منجر به بیماری‌هایی مانند سرطان می‌شود، اما سطوح آسیب و جهش‌های ژنتیکی ناشی از آن به دلیل تفاوت‌های ژنتیکی در افراد می‌تواند به طور گسترده‌ای متفاوت باشد. مطالعات نسبتا کمی تنوع بین فردی در ظرفیت ترمیم DNA را ارزیابی کرده‌اند، و بیشتر آنها شامل اندازه‌های نمونه کوچک هستند.

با استفاده از CometChip، محققان ترمیم DNA در افراد را در طول زمان بررسی می‌کنند. آنها سطوح آسیب DNA را در سلول‌های جمع‌آوری‌شده از بیش از 50 نفر در مقاطع زمانی متعدد پس از آسیب اکسیداتیو اندازه‌گیری کردند و از اندازه‌گیری‌های Comet در سلول‌های کشت‌شده به عنوان کنترل استفاده کردند. تجزیه و تحلیل آنها شامل بیش از 1500 نمونه و بیش از 150000 نقطه داده بود.

این تیم تنوع قابل توجهی در کارایی ترمیم DNA در بین افراد با تفاوت 9.5 برابری بین سریع ترین و کندترین نرخ ترمیم گزارش کردند. محققان همچنین تفاوت‌هایی را در میزان بهبودی بین ملاقات‌ها با یک فرد مشاهده کردند که نشان می‌دهد سطوح آسیب DNA در طول زمان متفاوت است و می‌تواند تحت تأثیر عوامل محیطی باشد.

به گفته نویسندگان، CometChip می تواند برای تشخیص تفاوت در ظرفیت ترمیم DNA در آزمایشات بالینی در مقیاس بزرگ مفید باشد. آنها خاطرنشان می کنند که شناسایی افرادی که ظرفیت ترمیم DNA آنها کاهش یافته است می تواند به درمان های پزشکی شخصی کمک کند.

نقل قول: Ngo LP، Kaushal S، Chaim IA، Mazzucato P، Ricciardi C، Samson LD، Nagel ZD، Engelward BP. 2021. سنجش CometChip از لنفوسیت های اولیه انسان، کمیت تفاوت های بین فردی را در سینتیک ترمیم آسیب DNA اکسیداتیو تعیین می کند. Free Radic Biol Med 174: 89-99.

سیگنال های سرطان پانکراس به تشخیص زودهنگام، درمان های جدید اشاره دارد

محققانی که تا حدی توسط NIEHS تأمین مالی می‌شوند، پس از مطالعه جنبه‌های مختلف ژن‌ها و پروتئین‌های تومور، اهداف جدید امیدوارکننده‌ای را برای درمان و تشخیص زودهنگام سرطان پانکراس شناسایی کرده‌اند. تیم بین المللی به دنبال کشف تغییرات مولکولی زمینه ای بود که باعث ایجاد و پیشرفت آدنوکارسینوم مجرای پانکراس (PDAC) می شود، یک وضعیت بسیار تهاجمی با بقای ضعیف بیمار.

آنها با استفاده از نمونه هایی از 140 سرطان پانکراس و بیش از 70 بافت طبیعی پانکراس، توالی یابی ژنومی، RNA و microRNA را همراه با تجزیه و تحلیل دقیق تغییرات پروتئین انجام دادند. این تیم جهش در چندین ژن را به عنوان محرک های کلیدی PDAC تایید کردند. آنها با تمرکز بر روی 222 پروتئین که حداقل دو برابر سلول‌های سرطانی فراوان‌تر از سلول‌های طبیعی بودند، 12 پروتئین را شناسایی کردند که معتقدند می‌توانند به تشخیص زودهنگام نمونه‌های خون کمک کنند.

آنها همچنین نزدیک به 5000 محل در این پروتئین ها با افزایش گروه های فسفات و بیش از 1700 مکان با افزایش زنجیره کربوهیدرات پیدا کردند. این تیم گفت که چندین مورد از این الگوها سرنخ‌هایی را برای درمان‌ها ارائه می‌دهند، مانند مسدود کردن آنزیم‌های دخیل در تغییرات پروتئینی خاص مرتبط با PDAC.

به گفته نویسندگان، چنین توالی یابی ژن و پروتئین یکپارچه می تواند به تشخیص زودهنگام PDAC کمک کند و به محققان در شناسایی اهداف درمانی جدید کمک کند.

نقل قول: Cao L، Huang C، Cui Zhou D، Hu Y، Lih TM، Savage SR، Krug K، Clark DJ، Schnaubelt M، Chen L، da Veiga Leprevost F، Eguez RV، Yang W، Pan J، Wen B، Dou Y ، جیانگ دبلیو، لیائو وای، شی زی، ترخانوا نو، کائو اس، لو آرجی، لی ی، لیو آر، ژو اچ، رونینگ پی، وو و، ویچالکوفسکی MA، ایاسواران اچ، دانیلوا ال، مر AS، یو اس، وانگ JM، Liu W، Haibe-Kains B، Thiagarajan M، Jewell SD، Hostetter G، Newton CJ، Li QK، Roehrl MH، Fenyö D، Wang P، Nesvizhskii AI، Mani DR، Omenn GS، Boja ES، Mesri M، Robles AI، رودریگز H، Bathe OF، Chan DW، Hruban RH، Ding L، Zhang B، Zhang H. کنسرسیوم بالینی آنالیز تومور پروتئومی. 2021. مشخصات پروتئوژنومیک آدنوکارسینوم مجرای پانکراس. Cell 184(19):5031-5052.e26.

مشخصات خون بند ناف می تواند زایمان زودرس را پیش بینی کند

در جامع ترین تجزیه و تحلیل سرم بند ناف تا به امروز، محققان با بودجه NIEHS سطوح بالای چندین فلز را به عنوان محرک های اصلی خطر زایمان زودرس شناسایی کردند. زایمان زودرس، که قبل از هفته 37 بارداری اتفاق می افتد، یک عامل خطر برای مرگ و میر نوزادان و پیامدهای نامطلوب سلامتی در دوران کودکی و بعد در زندگی است.

محققان سطوح 56 ماده شیمیایی را در سرم بند ناف جمع آوری شده از 745 زن باردار که در یک گروه زایمان در بنگلادش بین سال های 2008 تا 2011 ثبت نام کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها با استفاده از تکنیک های آماری پیشرفته، تأثیر مواد شیمیایی فردی و مخلوطی از مواد شیمیایی را بر زایمان زودرس بررسی کردند.

این تیم دریافت که تیتانیوم، آرسنیک و باریم مهمترین عوامل پیش‌بینی کننده تولد زودرس هستند و شواهدی از اثر متقابل بین آرسنیک و باریم وجود دارد. آنها همچنین نمرات خطرات شیمیایی را برای اندازه گیری اثرات ترکیبی ایجاد کردند و دریافتند زنانی که بالاترین امتیاز را داشتند تقریباً چهار برابر بیشتر از زنان با کمترین امتیاز احتمال زایمان زودرس را داشتند.

به گفته نویسندگان، این یافته ها اهمیت در نظر گرفتن اثرات مخلوط های شیمیایی در مطالعات سلامت انسان را برجسته می کند.

نقل قول: هوانگ اچ، وی ال، چن ایکس، ژانگ آر، سو ال، رحمان ام، گلم مستوفی ام، قمروززمان کیو، ژائو یی، یو اچ، وی ای، کریستینی دی سی، چن اف. 2021. پروفایل عنصری سرم بند ناف 56 عنصر خطر تولد زودرس را به تصویر می کشد: شواهدی از یک گروه تولد آینده نگر در روستاهای بنگلادش. Environ Int 156:10673.