محققان یک چارچوب ساده برای مدیریت مشترکات محیطی ایجاد می کنند

دکتر Ana Quiñones Camarillo می‌گوید: «یکی از بزرگترین مشکلاتی که تلاش‌های بین‌المللی پایداری با آن مواجه است این است که کشورهای کوچک‌تر و از نظر اقتصادی کمتر توسعه‌یافته اغلب منابع لازم برای انجام مطالعات دقیق و عمیق درباره مردم محلی و محیط محلی در منطقه در معرض خطر را ندارند. نامزد حفاظت از محیط زیست در UMass Amherst و نویسنده اصلی مقاله. بنابراین سازمان‌های زیست‌محیطی اغلب مجبورند یک استراتژی حفاظت از بالا به پایین را اجرا کنند که ممکن است برای مردم محلی قابل قبول باشد یا نباشد. اگر این استراتژی قابل قبول نباشد، ممکن است شکست بخورد، هزینه، زمان، هزینه، حسن نیت و بیشتر به خطر انداختن سلامت محیطی و اجتماعی.»

این امر به ویژه برای مشکلات زیست محیطی که گسترده هستند، دلایل متعددی دارند و منجر به طیف وسیعی از اثرات منفی می شوند، صادق است.

Quiñónez Camarillo و همکار او، UMass Amherst، استاد حفاظت از محیط زیست تیموتی راندیر، به حوضه آبخیز دریاچه Yojoa در هندوراس به عنوان مثال اشاره می کنند.

دریاچه یوهوآ بزرگترین دریاچه طبیعی این کشور است و حوزه آبخیز آن 337 کیلومتر مربع از جنگل ها و کوه ها را در بر می گیرد. این در نزدیکی به دو پارک ملی است. یک بزرگراه اصلی از نزدیکی آن می گذرد و ده ها شهر و روستا در داخل حوضه آبخیز واقع شده اند، برخی درست در لبه دریاچه و برخی دیگر در کوه ها پنهان شده اند. این حوضه از نظر تنوع زیستی غنی است و به یک مقصد گردشگری محبوب تبدیل شده است. علاوه بر گردشگری، ماهیگیری نیز مانند معدن و آبزی پروری، صنعت عمده ای است.

بسیاری در منطقه نگران کیفیت آب هستند، اما اینکه کیفیت آب چگونه به نظر می رسد بستگی به این دارد که شما در کدام قسمت از حوزه آبخیز هستید — و روش حفاظت از کیفیت آب ممکن است در سطح ظاهراً ربطی به این موضوع نداشته باشد. اب. به عنوان مثال، در ارتفاعات، نگرانی در مورد کیفیت آب ممکن است به معنای تغییر شیوه‌های چوب‌برداری یا استخراج معدن باشد، زیرا جنگل‌زدایی اغلب منجر به جویبارهای پر از گل و لای می‌شود که به دریاچه می‌ریزند، که سپس ماهی‌ها و افرادی را که برای امرار معاش به آنها متکی هستند، تحت تأثیر قرار می‌دهد. Quiñones Camarillo می‌گوید: «اگر به کسی در کوهستان بگویید، برای محافظت از ماهی‌های دریاچه به این شکل نیایید، منطقی نیست.

برای قابل مشاهده کردن این ارتباطات و تسریع برنامه ریزی، Quiñónez Camarillo و Randhir یک چارچوب حساس، انعطاف پذیر و پیچیده به نام چارچوب اکولوژیکی چند مقیاسی را برای تمرکز بر ادراک محلی تهدیدها، پیامدها و راه حل ها (TCS) اقتباس کردند.

راندیر که پیشگام چنین چارچوب‌های زیست‌محیطی بود، می‌گوید: «کارشناسان پایداری دانشگاهی در سراسر جهان با این چالش مواجه هستند که چگونه از چارچوب‌های علمی بسیار نظری برای تعامل با مردم استفاده کنند. “چارچوب TCS ما با تمرکز بر سه حوزه بزرگ – تهدیدات، پیامدها و راه حل ها – که با شیوه زندگی روزمره مردم آشنا هستند، تفکر در مقیاس های مختلف را برای جوامع محلی قابل دسترس تر می کند.”

برای آزمایش چارچوب TCS، Quiñónez Camarillo و Randhir 224 نظرسنجی را در 12 جامعه در حوضه آبخیز دریاچه Yojoa انجام دادند، و همچنین با 24 ذینفع دیگر که از شرکت های خصوصی گرفته تا پارک های ملی و توسط جامعه محلی برای حوضه آبخیز دریاچه Yojoa انتخاب شده بودند، درگیر شدند. AMUPROLAGO. نظرسنجی ها به صورت شفاهی به زبان اسپانیایی انجام شد. این بررسی‌ها در ارتباط با AMUPROLAGO توسعه یافته‌اند و علاوه بر پرسش‌های جمعیت‌شناختی استاندارد، بر تهدیدها، پیامدها و راه‌حل‌هایی برای از دست دادن جنگل‌ها، تالاب‌ها، حیات وحش، شیلات، کیفیت آب و کمیت آب متمرکز شده‌اند.

از داده‌های غنی که محققان جمع‌آوری کردند، آن‌ها توانستند مجموعه‌ای از جداول دقیق را تولید کنند که طیف وسیعی از تهدیدات، پیامدها و راه‌حل‌ها را برای مکان‌های مختلف حوضه آبخیز دریاچه یوهوآ ارزیابی می‌کند – اطلاعاتی از ریشه‌های محلی که تیم امیدوار است به عنوان یک مبنای ارزشمندی برای سازمان های حفاظتی و دولتی که در منطقه دریاچه یوهوآ کار می کنند.

Quiñónez Camarillo می‌گوید: «با چارچوب TCS، ما می‌توانیم راه‌حل‌های بهتری طراحی کنیم که مؤثرتر باشند، زیرا برای مردم محلی منصفانه‌تر و قابل قبول‌تر هستند. این چارچوب می تواند کمک کند تا نشان دهد که تصمیمات بزرگ در واقع بر چیزهایی که واقعاً برای مردم در سطح محلی مهم هستند تأثیر می گذارد.”

این تحقیق توسط مؤسسه ملی غذا و کشاورزی، وزارت کشاورزی، ایستگاه آزمایش کشاورزی ماساچوست و بنیاد ملی علوم پشتیبانی شد.