عامل محیطی – آوریل 2021: گزارش های مکاتباتی ماه

سطوح PM2.5 در مترو گاهی اوقات فراتر از دستورالعمل های بهداشتی است

در یک مطالعه جدید، محققان با بودجه NIEHS دریافتند که کارگران ترانزیت مترو و مسافران ممکن است به دلیل قرار گرفتن در معرض سطوح بالای آلاینده‌های هوا در ایستگاه‌های مترو در معرض خطر افزایش مشکلات سلامتی قرار بگیرند.

این تیم 71 ایستگاه مترو را در 12 خط ترانزیت در فیلادلفیا، بوستون، نیویورک، نیوجرسی و واشنگتن دی سی در ساعات شلوغی صبح و عصر زیر نظر گرفتند. آن‌ها غلظت ذرات ریز گرد و غبار (PM2.5) را در ایستگاه‌ها – بالای زمین و زیرزمین – و در قطارها در زمان واقعی اندازه‌گیری می‌کنند. برای ارزیابی ترکیب ذرات از طیف‌سنجی فلورسانس اشعه ایکس استفاده شد.

غلظت های گزارش شده PM2.5 متفاوت است اما در برخی مکان ها بسیار زیاد است. به طور کلی، سطوح PM2.5 در ایستگاه‌های زیرزمینی و پس از آن قطارهای داخلی کمترین میزان و در ایستگاه‌های زیرزمینی بالاترین میزان بود. سطح ساعت شلوغی صبحگاهی معمولاً بالاتر از سطح ساعت شلوغی عصر در شهرها است. سطوح اندازه گیری شده در ایستگاه های مترو در ساعات اوج مصرف 2 تا 7 برابر بیشتر از استانداردهای بهداشتی بود. ایستگاه های سرویس دهی شده توسط سیستم نیویورک/نیوجرسی دارای بالاترین غلظت PM2.5 هستند که تاکنون برای یک سیستم مترو گزارش شده است. آهن و کربن کل تقریباً 80 درصد از جرم PM2.5 را تشکیل می دهند، اگرچه این ترکیب بسته به ایستگاه و شهر متفاوت است.

به گفته نویسندگان، غلظت بالای PM2.5 اندازه‌گیری شده در سیستم‌های متروی شمال شرقی در ساعات اوج مصرف نشان می‌دهد که مسافران یا کارگران حمل‌ونقل ممکن است در معرض خطر مرگ ناشی از مشکلات سلامت قلبی عروقی باشند.

نقل قول: Luglio DG، Katsigeorgis M، Hess J، Kim R، Adragna J، Raja A، Gordon C، Fine J، Thurston G، Gordon T، Vilcassim MJR. 2021. غلظت و ترکیب PM2.5 در سیستم های مترو در شمال شرقی ایالات متحده. چشم انداز سلامت محیط 129 (2): 27001.

مواجهه اولیه با PFOS رشد گورخرماهی را تغییر می دهد

طبق یک مطالعه جدید که توسط NIEHS انجام شده است، قرار گرفتن در معرض رشد اولیه با اسید پرفلوروکتان سولفونیک (PFOS) می تواند برنامه ریزی متابولیک و رشد پانکراس را در گورخرماهی تغییر دهد. به گفته نویسندگان، این تغییرات در ماهیان جوان ادامه یافت و PFOS را به عنوان یک آلاینده مورد علاقه در منشاء توسعه دیابت و چاقی نشان داد.

محققان جنین های گورخرماهی را از 1 تا 5 روز پس از لقاح (dpf) یا 1-15 dpf در معرض PFOS قرار دادند. آنها ماهی را در نقاط زمانی مختلف تا 30 dpf یا مرحله جوانی ارزیابی کردند. محققان غلظت لیپیدها، تری گلیسیریدها، پروتئین ها، کلسترول و گلوکز و همچنین شکل سلول های جزایر پانکراس، چربی بدن و رفتار ماهی را بررسی کردند. آنها همچنین بیان اشکال مختلف گیرنده فعال شده با تکثیر کننده پراکسی زوم (PPAR)، مسیری که در متابولیسم و ​​ذخیره مواد مغذی دخیل است را اندازه گیری کردند.

با مقایسه ماهی در معرض با ماهی بدون مواجهه، تیم هیچ تفاوتی در سطح پروتئین، کلسترول، تری گلیسیرید یا گلوکز مشاهده نکرد. با این حال، در ماهی در معرض غلظت بالاتری از اسیدهای چرب اشباع شده خاص و بیان ژن PPAR کمتری پیدا کردند. این تیم سلول‌های جزایر پانکراس غیرطبیعی‌تر و افزایش چربی بدن را در ماهی‌های 15 dpf و نوجوانی که در معرض PFOS قرار داشتند در مقایسه با ماهی‌های بدون مواجهه گزارش کردند. محققان هیچ تفاوتی در رفتار مشاهده نکردند.

به گفته نویسندگان، این داده‌ها نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض PFOS در مراحل اولیه رشد می‌تواند برنامه‌ریزی متابولیک را مختل کند و منجر به تغییراتی شود که بعداً در زندگی ادامه پیدا کند.

نقل قول: Sant KE، Annunziato K، Conlin S، Teicher G، Chen P، Venezia O، Downes GB، Park Y، Timme-Laragy AR. 2021. مواجهه رشدی با اسید پرفلوئورواکتان سولفونیک (PFOS) بر تغذیه جنینی، مورفولوژی پانکراس و چاقی در گورخرماهی Danio rerio تأثیر می گذارد. آلودگی محیط زیست 275:116644.

مطالعه جدید، زیست پالایی TCE را روشن می کند

محققان با بودجه NIEHS نشان داده‌اند که جوامع میکروبی طبیعی تغییر یافته با استیلن می‌توانند آلاینده‌های کلردار را تجزیه کنند و در این فرآیند گونه جدیدی از باکتری‌ها را کشف کردند. استیلن، در سفره‌های زیرزمینی زمانی که مواد معدنی خاصی با تری کلرواتن (TCE) واکنش می‌دهند، تولید می‌شود، معمولاً در توانایی میکروب‌ها برای کلرزدایی TCE اختلال ایجاد می‌کند. TCE یک ترکیب کلردار است که می تواند محیط زیست را آلوده کند و با پیامدهای سلامتی مانند سرطان مرتبط است.

تحقیقات آزمایشگاهی قبلی توسط این تیم نشان داده است که استیلن می‌تواند به عنوان یک منبع انرژی برای باکتری‌های خاص عمل کند، که سپس می‌تواند TCE را تجزیه کند. برای کشف این یافته در سیستم‌های طبیعی، آن‌ها مطالعات آزمایشگاهی جوامع میکروبی طبیعی را با رویکردهای محاسباتی و تحلیل‌های متاژنومی ترکیب کردند تا جامعه را مشخص کنند. دانشمندان متابولیسم میکروبی و عملکردهای جامعه را مورد مطالعه قرار دادند تا مشخص کنند کدام باکتری می تواند از استیلن برای انرژی در حین تجزیه TCE استفاده کند.

ابتدا نمونه‌هایی را از یک محل آلوده به TCE گرفتند و از استیلن برای غنی‌سازی میکروب‌ها برای استفاده از آن به عنوان منبع انرژی استفاده کردند. آنها به افزودن TCE برای مطالعه دی کلر ادامه دادند و فعل و انفعالات متابولیکی منحصر به فردی را مشاهده کردند که قبلا فقط در محیط های مصنوعی و آزمایشگاهی گزارش شده بود. محققان همچنین باکتری های جدید استیلن خوار را در شاخه Actinobacteria شناسایی کردند.

به گفته نویسندگان، باکتری‌های بومی که می‌توانند از استیلن به‌عنوان منبع انرژی استفاده کنند، ممکن است بیشتر از آنچه قبلا تصور می‌شد رایج باشند – برای توسعه استراتژی‌های موثر زیست پالایی برای پاکسازی مکان‌های آلوده مفید هستند.

نقل قول: گوشگری-دویل اس، اورملند آر اس، کرن آر، بیسمن اس ام، اکوب دی ام، بانفیلد جی اف، آلوارز-کوهن ال. 2021. دکلره کاهشی تری کلرواتن با سوخت استیلن در فرهنگ غنی سازی آب های زیرزمینی. mBio 12(1):e02724-20.

مواد شیمیایی منتشر شده در خودروهای جدید خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد

بر اساس یک مطالعه اخیر که توسط NIEHS تأمین مالی شده است، افرادی که زمان زیادی را در وسایل نقلیه خود می گذرانند، ممکن است به دلیل استنشاق بنزن و فرمالدئید که در داخل خودرو استفاده می شود، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان باشند.

محققان قرار گرفتن در معرض بنزن، فرمالدئید، فتالات ها و سایر مواد شیمیایی را در داخل خودرو با استفاده از یک متاآنالیز غلظت های شیمیایی اندازه گیری شده در مطالعات دیگر و زمان های رفت و آمد تخمین زدند. آنها این سطوح قرار گرفتن در معرض مورد انتظار را با سطوحی که توسط دفتر ارزیابی خطرات بهداشت محیطی کالیفرنیا برای تعیین احتمال افزایش خطر سرطان یافت شد، مقایسه کردند. این تیم از معیار احتمال 10 درصد بیش از خطر ابتلا به سرطان به عنوان سطح نگرانی استفاده کردند.

بنزن و فرمالدئید تنها دو ماده شیمیایی هستند که تخمین زده می شود خطر ابتلا به سرطان در طول رفت و آمد بیشتر باشد، به طوری که تعداد زیادی از مسافران در ایالت کالیفرنیا حداقل 10 درصد احتمال ابتلا به سرطان را دارند. به طور خاص، محققان تخمین می زنند که 78 درصد از مردم کالیفرنیا به دلیل قرار گرفتن در معرض فرمالدئید در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان هستند و 63 درصد به دلیل قرار گرفتن در معرض بنزن در معرض خطر بیشتری قرار دارند. آنها همچنین تخمین زدند که 11 درصد از مسافران در معرض خطر بالای سلامت باروری یا رشد ضعیف در نتیجه قرار گرفتن در معرض بنزن در طول رفت و آمد هستند. به گفته نویسندگان، افرادی که سال‌ها یا دهه‌ها سفر می‌کنند احتمالاً زیرجمعیت آسیب‌پذیری را برای قرار گرفتن در معرض این مواد شیمیایی تشکیل می‌دهند.

نقل قول: Reddam A، Volz DC. 2021. استنشاق دو ماده شیمیایی ذکر شده در Prop 65 در وسایل نقلیه ممکن است با افزایش خطر سرطان مرتبط باشد. Environ Int 149:106402.