عامل محیطی – سپتامبر 2020: گزارش های مکاتباتی ماه

سطوح بالاتر BPA با آسم بدتر در کودکان مرتبط است

دریافت کنندگان NIEHS دریافتند که کودکان، به ویژه پسران، با سطوح بالای بیسفنول A (BPA) در ادرارشان علائم آسم بیشتری دارند. این مطالعه اولین مطالعه ای است که قرار گرفتن کودکان در معرض BPA و جایگزین های رایج آن بیسفنول S (BPS) و بیسفنول F (BPF) را در رابطه با شدت آسم بررسی می کند. BPA که برای ساخت پلاستیک های پلی کربنات و رزین های اپوکسی استفاده می شود، می تواند در سیلانت های دندانی، پوشش قوطی های غذا و نوشیدنی، اسباب بازی ها، کارد و چنگال های پلاستیکی و سایر محصولات مصرفی وجود داشته باشد. بیشتر افراد از طریق رژیم غذایی خود در معرض این بیماری قرار می گیرند.

این مطالعه شامل 148 کودک مبتلا به آسم از محله های کم درآمد، 5 تا 17 ساله بود. شرکت کنندگان، که اکثر آنها سیاه پوست بودند، بخشی از مطالعه کوهورت آلرژن و آسم موش بودند که بین سال های 2007 و 2009 در بالتیمور انجام شد. محققان نمونه‌های ادرار ذخیره‌شده و داده‌های بازدیدهای بالینی، از جمله علائم آسم، بازدیدهای مراقبت‌های بهداشتی، عملکرد ریه و التهاب را تجزیه و تحلیل کردند.

افزایش 10 برابری سطح BPA ادراری با افزایش 40 درصدی در احتمال تجربه سرفه، خس خس سینه یا گرفتگی قفسه سینه در کودکان همراه بود. به طور مشابه، به ازای هر 10 برابر افزایش BPA ادرار، شانس مراجعه به اورژانس مرتبط با آسم یا مراجعه به اورژانس به ترتیب 84 درصد و 112 درصد افزایش می یابد. هر دو افزایش علائم آسم و مراجعه به مراقبت های بهداشتی تنها برای پسران معنی دار بود. سطوح بالاتر BPS یا BPF به طور مداوم با علائم بیشتر آسم یا مراجعه به مراقبت‌های بهداشتی مرتبط نبود.

با توجه به مواجهه گسترده با BPA و شیوع بالای آسم در دوران کودکی در ایالات متحده، محققان خواستار مطالعات بیشتر برای تایید یافته های خود شدند. به گفته محققان، در صورت تایید، کودکان مبتلا به آسم ممکن است از کاهش قرار گرفتن در معرض BPA بهره مند شوند.

نقل قول: Quiros-Alcala L، Hansel NN، McCormack M، Calafat AM، Ye X، Peng RD، Matsui EC. 2020. قرار گرفتن در معرض بیسفنول ها و بروز آسم در میان کودکان شهری کم درآمد مبتلا به آسم. J Allergy Clin Immunol; doi:10.1016/j.jaci.2020.05.031 [Online 28 July 2020].

مطالعه علم شهروندی نشان می دهد سنجاقک ها بینشی در مورد آلودگی جیوه ارائه می دهند

یک مطالعه جدید با بودجه NIEHS نشان داد که از لارو سنجاقک نابالغ می توان برای تخمین میزان جیوه موجود در ماهیان بومی، دوزیستان و پرندگان استفاده کرد. این مطالعه از داده های یک پروژه علمی شهروندی در سراسر کشور استفاده کرد که بیش از یک دهه پیش آغاز شد.

محققان داده‌های مربوط به سطوح جیوه را در هزاران لارو سنجاقک جمع‌آوری کردند که از 457 مکان در 100 سایت خدمات پارک ملی ایالات متحده بین سال‌های 2009 تا 2018 جمع‌آوری شده بود. آنها همچنین عواملی مانند نوع زیستگاه را که ممکن است تغییرات غلظت جیوه در سنجاقک‌ها را توضیح دهد، بررسی کردند. زیستگاه‌های آب روان، مانند رودخانه‌ها و نهرها، در مقایسه با توده‌های آبی ساکن مانند دریاچه‌ها و برکه‌ها. محققان پیشنهاد کردند که از لارو سنجاقک می توان برای تخمین جیوه در شبکه های غذایی آبزیان استفاده کرد زیرا ماهی ها و دوزیستان از همان مکان ها سطوح مشابهی را نشان دادند. این یافته ها برای ایجاد یک شاخص خطر جیوه برای اکوسیستم های آبی استفاده شد. این تیم دریافتند که 56 درصد از مکان‌های پارک به عنوان خطرات متوسط ​​طبقه‌بندی می‌شوند و 12 درصد آنها برای ماهی‌ها، حیات‌وحش یا سلامتی انسان‌ها خطرناک هستند. مدیران منابع می‌توانند از این رویکرد برای ارزیابی دقیق‌تر تهدیدی که جیوه ممکن است برای اکوسیستم‌ها ایجاد کند، استفاده کنند.

روی هم رفته، این مطالعه نشان می دهد که لارو سنجاقک ابزاری ساده و مقرون به صرفه برای ارزیابی قرار گرفتن در معرض جیوه در ماهی و حیات وحش ارائه می دهد. همچنین چارچوبی موفق برای مشارکت دانشمندان شهروندی فراهم می کند.

نقل قول: Eagles-Smith CA، Willacker JJ، Nelson SJ، Flanagan Pritz CM، Krabbenhoft DP، Chen CY، Ackerman JT، Campbell Grant EH، Pilliod DS. 2020. ارزیابی سراسری تجمع زیستی جیوه در پارک های ملی ایالات متحده با استفاده از لارو سنجاقک به عنوان نگهبان زیستی از طریق چارچوب علمی شهروندی. Environ Sci Technol 54(14):8779-8790.

میکروبیوم مدفوع پیشرفت در تشخیص بیماری کبد را باز می کند

دریافت کنندگان و همکاران NIEHS ابزاری سریع و ارزان برای تشخیص دقیق فیبروز و سیروز کبدی ایجاد کرده اند. روش غیر تهاجمی از نمونه‌های مدفوع برای مشخص کردن میکروبیوم روده یا باکتری‌هایی که در روده زندگی می‌کنند استفاده می‌کند که با سلامت کبد مرتبط است. این روش می تواند به بهبود مراقبت از بیمار و نتایج درمانی برای بیماری کبد منجر شود.

فیبروز یا اسکار کبد در صورت تشخیص زودهنگام قابل برگشت است. اسکار طولانی مدت و مکرر می تواند منجر به سیروز و آسیب دائمی کبد شود. محققان نمونه های مدفوع 163 بیمار مبتلا به بیماری کبدی و اعضای سالم خانواده آنها را بررسی کردند. آنها با استفاده از پروفایل متابولیک و ژنتیکی و یادگیری ماشینی، امضای میکروبیوم روده را برای بیماری کبد بر اساس تفاوت در انواع و میزان باکتری در بیماران در مقایسه با افراد سالم ایجاد کردند. یک امضای میکروبیوم بر اساس 19 گونه باکتری که فقط در گروه بیمار وجود دارد، سیروز را به طور دقیق در 94 درصد بیماران تشخیص داد. برای تأیید بیشتر امضا، آن‌ها آن را روی جمعیت بیماران سیروز در چین و ایتالیا اعمال کردند و بیش از 90 درصد موارد بیماری را به درستی شناسایی کردند. علاوه بر این، امضا، فیبروز در مراحل اولیه را از سیروز متمایز می کند.

این امضای جهانی میکروبیوم روده می‌تواند سیروز را در گروه‌های جدا شده از نظر جغرافیایی مستقل از ژنتیک و اثرات محیطی شناسایی کند. به گفته نویسندگان، این روش پتانسیل بسیار زیادی برای بهبود تشخیص بیماری کبدی دارد، به ویژه در محیط های محدود به منابع که ممکن است گزینه های غربالگری دیگر در دسترس نباشد.

نقل قول: Oh TG، Kim SM، Caussy C، Fu T، Guo J، Bassirian S، Singh S، Madamba EV، Betancourt R، Richards L، Raffatellu M، Dorrestein PC، Yu RT، Atkins AR، Huan T، Brenner DA، Sirlin CB ، نایت آر.، داونز ام.، ایوانز آر. ام.، لومبا آر. 2020. یک امضای جهانی مشتق از میکروبیوم روده سیروز را پیش‌بینی می‌کند. سلول متاب؛ doi:10.1016/j.cmet.2020.06.005 [Online 30 June 2020].

ذرات رادیواکتیو موجود در هوا باعث افزایش التهاب در مردان مسن می شود

بر اساس مطالعه ای که توسط NIEHS انجام شده است، مردان مسنی که در معرض ذرات رادیواکتیو ناشی از آلودگی هوا قرار داشتند، سطوح بیومارکرهای التهابی مرتبط با بیماری قلبی را افزایش دادند. یافته ها به التهاب به عنوان مسیری اشاره می کند که از طریق آن ذرات گرد و غبار رادیواکتیو ممکن است خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش دهد.

رادون، یک گاز طبیعی، به ذرات رادیواکتیو تجزیه می‌شود که به هوای آلوده به ذرات متصل می‌شوند و می‌توانند در هنگام استنشاق، تشعشعاتی را به ریه‌ها وارد کنند. این مطالعه شامل 752 مرد در منطقه بوستون با میانگین سنی 75 سال بود. محققان از اندازه‌گیری‌های روزانه پنج مانیتور تشعشع در منطقه مورد مطالعه برای محاسبه متوسط ​​مواجهه کوتاه‌مدت و میان‌مدت با ذرات رادیواکتیو استفاده کردند. آنها با استفاده از مدل های آماری، ارتباط مثبتی بین رادیواکتیویته ذرات و نشانگرهای زیستی التهاب و اختلال عملکرد عروقی پیدا کردند. آنها اثرات رادیواکتیویته را از سایر آلاینده ها با استفاده از مدل هایی با و بدون اصلاح ذرات ریز، کربن سیاه و سایر ترکیبات جدا می کنند. مردانی که در معرض رادیواکتیویته ذرات کوتاه مدت قرار داشتند، سطوح بالاتری از بیومارکر التهابی پروتئین واکنشی C داشتند. نشانگرهای زیستی اختلال عملکرد عروقی به طور مشابه با قرار گرفتن در معرض کوتاه مدت بالاتر افزایش یافت. در بیشتر موارد، اثرات قرار گرفتن در معرض ذرات رادیواکتیو پس از تنظیم برای آلاینده‌های هوا باقی می‌ماند.

نقل قول: بلومبرگ ای جی، نیهان ام ام، بیند ما، ووکوناس پی، کول بی‌ای، شوارتز جی، کوتراکیس پی. 2020. نقش رادیواکتیویته ذرات محیطی در التهاب و عملکرد اندوتلیال در یک گروه سالمندان. اپیدمیولوژی 31 (4): 499-508.